Znaczenie: szczęśliwy lub obdarowany przez bogów.
Z łacińskiego Faustus, od którego Faustino jest zdrobniałą formą.
15 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Faust.
Diacon Kościoła Aleksandryjskiego na początku IV wieku, w Egipcie. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu rzymskiego prześladowania, akceptując ścięcie zamiast ugięcia się. Jego upór w starciu z brutalną siłą pozostał sławny.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że wewnętrzna spójność może oprzeć się zewnętrznemu naciskowi. Odmowa zdrady tego, co uważa się za prawdę, jest aktem wolności, który przenika przez czasy.
Fausto obchodzi imieniny w USA, we Włoszech i w Brazylii 19 listopada; w Hiszpanii i w Argentynie 15 lutego.
Fausto to imię łacińskie, świetliste i pomyślne: wywodzi się od przymiotnika faustus, oznaczającego „korzystny, sprzyjający, szczęśliwy”, słowa, które Rzymianie wyrywali na monetach i inskrypcjach jako formułę dobrego omeny. Noszenie tego imienia jest niemal jak noszenie amuletu przynoszącego szczęście.
Używane jako praenomen i cognomen już w starożytnym Rzymie, imię przetrwało przez wieki również dzięki świętemu Faustowi z Aleksandrii, diakonowi-męczennikowi za panowania Diocleciana, którego wspomina się 19 listopada. W literaturze niemożliwe jest, by nie pomyśleć o Fauście Goethego, podczas gdy w włoskiej wyobraźni imię to jest nierozerwalnie związane z mitem sportowym: Fausto Coppi, „il Campionissimo”, jeden z najlepszych kolarzy w historii.
Dziś Fausto to imię klasyczne i męskie, nieco archaiczne, ale zawsze solidne, które przekazuje obraz pozytywności, spokojnej siły i dobrego losu. Ten, kto je nosi, wydaje się urodzony pod gościnnym niebem.
Fausto to nie po prostu imię; to pakt z losem. Pochodzące od łacińskiego faustus, oznaczającego pomyślny i szczęśliwy, niesie ciężar błogosławionego proroctwa, żywego talizmanu przeciwko codzienności. Wciela archetyp Charyzmatycznego Alchemika, nawiązując do paktu faustowskiego, ale pozbawiony jego tragicznej rozpaczliwej natury, zastąpionej raczej upojną, niemal arogancką łatwością. Jego idealnym kierownikiem nie jest władza, lecz serendypia; wierzy, że wszechświat spiskuje, by wynagrodzić jego obecność. To nie jest ślepy optymizm, lecz przemyślane magnetyzowanie. Porusza się przez życie tak, jakby grawitacja dotyczyła tylko innych. Jak kiedyś zauważył Oscar Wilde, „definiowanie to ograniczanie”, jednak Fausto definiuje się przez obfitość, która go towarzyszy. To mężczyzna, który znajduje złoto na poboczu drogi i nazywa to prezentem. Jego dominacja opiera się na niepodważalnym przekonaniu, że szczęście to umiejętność, którą opanował. Nie dąży do sukcesu; przyciąga go jak żelazo do magnesu. Poznanie Fausta to świadectwo rzadkiego zjawiska duszy, która pomyślnie wynegocjowała pokój z przeznaczeniem, zamieniając każdą przeszkodę w stopień prowadzący do nieuniknionego i blaskującego triumfu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W sferze miłości Fausto jest uwodzicielem samego losu. Nie zabiega o względy; łapie zdobycz z nonszalancką gracją drapieżnika, który wie, że ofiara już się poddała. Jego miłość jest zmysłowa, intensywna i głęboko posesywna, zakorzeniona w przekonaniu, że jest przeznaczony do wielkości, a ona jest częścią tej chwalebnej narracji. Pociąga go witalność, ludzie, którzy płoną własnym wewnętrznym ogniem, ponieważ potrzebuje lustra, które odzwierciedli jego własny blask. Nuda jest jego jedynym prawdziwym wrogiem; monotonność natychmiast go odpycha. Kocha z luksusową hojnością, niemal teatralnie, oferując namiętność tak, jakby to była moneta, z której nigdy nie wyczerpie się zasobów. Jednak pod urokiem kryje się ostry żylet: wymaga uwielbienia, nie tylko uczucia. Jeśli iskra zgaśnie, jeśli szczęście wydaje się maleć, jego uwaga znika jak dym. Szuka partnerki, która wzbogaci jego legendę, kogoś, kto sprawi, że jego szczęśliwe życie będzie wydawać się jeszcze bardziej magiczne. Być kochanym przez Fausta to być wybranym przez sam los: ekscytująca gra o wysoką stawkę, w której nagrodą jest wieczny urok.
Oznacza „szczęśliwy” lub „obdarowany przez los”. Jest zdrobniałą formą łacińskiego imienia Faustus.
Z łacińskiego Faustinus, od rdzenia „favere” (faworyzować). Dotarł do hiszpańskiego za pośrednictwem kalendarza świętych.
15 lutego, dzień świętego Faustyna z Brescii, obchodzony wspólnie ze świętym Jowitą.
Podziela łaciński rdzeń Faustus, ale mit Fausta to odrębna postać literacka; samo imię oznacza „szczęśliwy”.
Jest rzadko spotykany i ma tradycyjny, serdeczny charakter, z silnym zakorzenieniem w północnej części Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.