Znaczenie: działalność i praca.
Wyprowadzone z germańskiego elementu id, który prawdopodobnie oznacza „praca, trud” (pragermańskie *idiz).
4 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Ida z Herzfeld. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Saska szlachcianka z IX wieku, krewna Karola Wielkiego, żyjąca na terenie dzisiejszych Niemiec. Poświęciła swój majątek i czas pomocy najuboższym, zamieniając swój bogactwo w konkretną pomoc dla biednych.
Co z tego zostaje: Można wybrać, aby wykorzystać swoje zasoby na złagodzenie natychmiastowego cierpienia innych. Ta aktywna hojność jest siłą, która przenika przez epoki.
Źródło: Wikidata
Ida obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 4 września; we Francji i we Włoszech 13 kwietnia.
Ida to krótkie i uderzające imię, jak cios młotem: trzy litery, dźwięk, który natychmiast zapada w pamięć. Pochodzenia germańskiego, przywołuje aktywność i pracę, i nie jest przypadkiem, że kobiety o silnej woli i napędzane przez inicjatywę je wybrały. Cieszyło się dużą popularnością w XIX i na początku XX wieku, w okresie, gdy krótkie i zapadające w pamięć imiona były w modzie.
Posiada literacki i kosmopolityczny urok: to imię aktorki i reżyserki Idy Lupino, pionierki w Hollywood, odważnej dziennikarki Idy B. Wells oraz baletnicy Idy Rubinstein. Brzmi zarówno nowocześnie, jak i staroświecko, to mała, elegancka i vintage perła, która obecnie przeżywa renesans właśnie dzięki swojej esencjonalnej elegancji.
Poza swoim znaczeniem religijnym, imię przywołuje również mitologiczne rezonanse: góra Ida na Krecie, gdzie rzekomo wychowywał się Zeus. To godny uwagi zestaw skojarzeń dla tak prostego imienia. Dziś Ida postrzegana jest jako wyrafinowany i zdecydowany wybór, dziewczyna z głową w chmurach.
Ida nie jest obserwatorką; jest architektem własnego losu, napędzana surową energią germańską, energią pracy, która kształtuje kamień. Jej imię, wywodzące się od id (działalność), nie jest etykietą, lecz silnikiem. Wciela archetyp bogini Idy, tej świętej góry, gdzie ziemia spotyka się z niebem, ale z nutą ziemskiego realizmu. Ida nie marzy, wykonuje. Jej idealnym kierownikiem jest dominacja przez działanie, a stagnację odrzuca tak, jak odrzuca się chorobę. Jak powiedziała Marie Curie: „Należy się bać niczego, wszystko należy rozumieć”, Ida rozumie, działając, pocąc się, budując. Posiada tę upartą witalność, która męczy biernych obserwatorów, ale inspiruje budowniczych. Jej święto, 13 kwietnia, zbiega się z przebudzeniem wiosny, tuż po zimie: to moment, w którym natura odzyskuje swoje prawa po okresie uśpienia. Ida jest tym aktywnym odrodzeniem, tą spokojną siłą, która nie prosi o pozwolenie, by istnieć. Jest żywym wcieleniem zdania: „Życie to to, co się dzieje, gdy jesteś zajęty robieniem innych planów”. Ida, ona, już zaczęła planować, kopiąc.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W prywatności Ida nie odgrywa roli księżniczki czekającej w bezczynności. Kocha z tą samą intensywnością, z jaką pracuje: bez owijania w bawełnę, z fizyczną obecnością, która zostawia ślad. Dla niej uwodzenie jest tańcem umiejętności i pożądania, w którym wymiana spojrzeń jest cenniejsza niż puste słowa. Pociągają ją silne duchy, ci, którzy mają iskrę w oczach i ambicję w dłoniach. Pasywność natychmiast ją nudzi; partner czekający, aż życie spadnie mu z nieba, jest dla niej tak nudny, jak zardzewiałe narzędzie. Ida szuka partnera, który potrafi podążyć za jej impulsami, a nawet je przewyższyć, ponieważ nie lubi ciągnąć wozu sama. Miłość jest dla niej aktywną współpracą, wspólnym projektem, w którym buduje się wspomnienia, plany i ciała. Jest zmysłowa, ale bezpośrednia, preferując ciepło szczerego uścisku nad teatralnymi wstępami. To, co ją utrzymuje, to lojalność w wysiłku; jeśli masz ogień, ona będzie miała węgiel, by karmić płomienie.
Ida to imię pochodzenia germańskiego, oznaczające aktywność lub pracę. Choć jego dokładna etymologia nie jest udokumentowana, kojarzy się z pojęciem pracowitości.
Imieniny Idy obchodzone są w Hiszpanii 4 września. Data ta upamiętnia świętą Idę z Herzfeld, saską arystokratkę z IX wieku, krewną Karola Wielkiego, która żyła na terenie dzisiejszych Niemiec.
Imię odnotowało 333 urodzenia w Hiszpanii, osiągając szczyt popularności w 1975 roku. Obecnie utrzymuje się jako imię rzadkie, ale rozpoznawalne.
Nie ma szeroko udokumentowanych form pochodnych ani zdrobnień imienia Ida. Jest ono używane głównie w swojej oryginalnej formie, bez istotnych wariantów w innych językach.
Tak, imię Ida jest bardzo łatwe do wymówienia i zapisania ze względu na jego fonetyczną i ortograficzną prostotę. To krótkie imię, które nie sprawia trudności w wymowie w języku hiszpańskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.