Znaczenie: Z germańskiego „id” oznaczającego „praca” lub „praca fizyczna”.
Wywodzi się z germańskiego elementu „id”, oznaczającego pracę lub trud, noszonego przez kilka średniowiecznych kobiet szlacheckich i świętych.
4 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Ida z Herzfeld.
Saska szlachcianka z IX wieku, krewna Karola Wielkiego, żyjąca na terenie dzisiejszych Niemiec. Poświęciła swój majątek i czas pomocy najuboższym, zamieniając swój bogactwo w konkretną pomoc dla biednych.
Co z tego zostaje: Można wybrać, aby wykorzystać swoje zasoby na złagodzenie natychmiastowego cierpienia innych. Ta aktywna hojność jest siłą, która przenika przez epoki.
Źródło: Wikidata
Ida obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 4 września; we Francji i we Włoszech 13 kwietnia.
Ida to krótkie i mocne imię, jak cios młotem: trzy litery, dźwięk, który natychmiast zapada w pamięć. Pochodzenia germańskiego, przywołuje aktywność i pracę, i nie jest przypadkiem, że kobiety o silnej woli i z inicjatywą wybrały właśnie je. Cieszyło się ogromną popularnością między XIX a początkiem XX wieku, w okresie, gdy krótkie i zapamiętywalne imiona były w modzie.
Posiada literacki i kosmopolityczny urok: to imię aktorki i reżyserki Idy Lupino, pionierki w Hollywood, odważnej dziennikarki Idy B. Wells oraz klasycznej tancerki Idy Rubinstein. Brzmi zarówno nowocześnie, jak i starożytnie, jest małą, elegancką i vintage perłą, która obecnie przeżywa renesans właśnie ze względu na swoją esencjonalną elegancję.
Poza swoim religijnym znaczeniem, imię przywołuje również mitologiczne rezonanse: góra Ida na Krecie, gdzie według przekazów wychowywał się Zeus. To niezwykły zestaw skojarzeń dla tak prostego imienia. Dziś Ida jest postrzegana jako wyrafinowany i zdecydowany wybór, dziewczyna z głową w chmurach.
Ida nie jest widzem; jest architektem własnego losu, napędzana surową germańską energią, energią pracy, która kształtuje kamień. Jej imię, wywodzące się od id (czynność), nie jest etykietą, lecz silnikiem. Wciela w sobie archetyp bogini Idy, tej świętej góry, gdzie ziemia spotyka się z niebem, ale z nutą przyziemnego realizmu. Ida nie marzy, ona wykonuje. Jej ideałem przewodnim jest mistrzostwo przez działanie, odrzucając stagnację jak chorobę. Jak powiedziała Maria Skłodowska-Curie: „Niczego w życiu nie należy się bać, należy to tylko zrozumieć”, Ida rozumie przez działanie, przez pocenie się, przez budowanie. Posiada tę upartą witalność, która męczy biernych obserwatorów, ale inspiruje budowniczych. Jej święto, 13 kwietnia, zbiega się z wiosennym przebudzeniem, tuż po zimie: to moment, w którym natura odzyskuje swoje prawa po okresie uśpienia. Ida to aktywne odrodzenie, ta cicha siła, która nie prosi o pozwolenie, by istnieć. Jest żywym wcieleniem frazy: „Życie to to, co się dzieje, gdy jesteś zajęty układaniem innych planów”. Ida już zaczęła projektować, kopiąc.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W życiu prywatnym Ida nie odgrywa roli czekającej księżniczki. Kocha z tą samą intensywnością, z jaką pracuje: bez okrężnych dróg, z fizyczną obecnością, która zostawia ślad. Dla niej uwodzenie to taniec umiejętności i pożądania, w którym wymiana spojrzeń znaczy więcej niż puste słowa. Przyciągają ją silne umysły, ci, którzy mają iskrę w oczach i ambicję w dłoniach. Pasywność nudzi ją natychmiast; partner, który czeka, aż życie spadnie mu z nieba, jest dla niej tak nudny, jak zardzewiałe narzędzie. Ida szuka partnera, który potrafi podążyć za jej impulsami, a nawet je przewyższyć, bo nie lubi ciągnąć wozu sama. Miłość jest dla niej aktywną współpracą, wspólnym projektem, w którym buduje się wspomnienia, plany i ciała. Jest zmysłowa, ale bezpośrednia, przedkładając ciepło szczerego uścisku nad teatralną grę wstępną. To, co ją trzyma, to lojalność w wysiłku; jeśli masz ogień, ona będzie miała węgiel, by go podsycać.
Z germańskiego rdzenia id-, oznaczającego „czynność, praca”, idealnie oznacza „tego, kto działa, tego, kto pracuje”.
Święto św. Idy obchodzone jest 13 kwietnia, ku czci św. Idy z Boulogne; kolejna data to 4 września (św. Ida z Herzfeld).
Tak: góra Ida na Krecie, według legendy, jest miejscem, w którym wychowywał się młody Zeus.
Pochodzi z antycznych korzeni germańskich, ale było szeroko używane między XIX a początkiem XX wieku; dziś przeżywa renesans jako imię retro.
Ciekawe, że pozostaje niemal identyczne we francuskim, angielskim, niemieckim i hiszpańskim: wszędzie Ida.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.