Znaczenie: zwycięstwo ludu lub zbiorczy sukces.
Z greckiego Nikólaos, połączenie níkē (zwycięstwo) i laós (lud).
6 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Mikołaj z Mir. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Grecki biskup z IV wieku, z Azji Mniejszej. Bronił najsłabszych przed niesprawiedliwością i rozdawał swój majątek potrzebującym, często w największej tajemnicy. Ta dyskretna hojność i obywatelskie męstwo ukształtowały jego legendę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwa siła tkwi w ochronie tych, którzy nie mają głosu. Ofiarowanie bez oczekiwania uznania to odrzucenie dyktatu pieniądza w kwestii wartości ludzkiej.
Źródło: Wikidata
Nicholas obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 grudnia.
Imię „Nicholas” jest jednym z wielkich imion podróżujących po chrześcijaństwie, przeniesionym z greckiej Azji Mniejszej przez Bizancjum, Rosję i Niderlandy aż do anglojęzycznego świata. Jego moc pochodzi niemal w całości od jednej osoby: świętego Mikołaja z Miry, biskupa IV wieku, którego legendarna hojność – rzucanie złota przez okno do ubogiej rodziny – uczyniła go patronem dzieci i ziarnem samego Świętego Mikołaja, poprzez holenderskiego Sinterklaasa. Pięciu papieży i dwóch carów rosyjskich nosiło to imię, a nigdy nie wyszło ono naprawdę z mody. Dziś Nicholas brzmi klasycznie, bez pozery: jest wystarczająco godne dla zarządu firmy, a jednocześnie wystarczająco ciepłe dla dziecięcego pokoju. Posiada lekki, erudycyjny prestiż z innego epoki – pomyślcie o Koperniku czy dickenowskim rycerzu – podczas gdy jego potoczny skrót, Nick, jest najbardziej sympatyczny i ziemski. To podwójne rejestry tworzą cały urok tego imienia: majestatyczne wejście i, za nim, relaksowany salon, równie komfortowy w katedrze, laboratorium fizyki czy w zespole rockowym.
Nicholas wchodzi z spokojną powagą i zostawia Cię śmiejącą się: w tym właśnie tkwi jego cały urok. Pod powierzchnią czuwa święty, który wyrzucał złoto przez okno obcemu: hojność jest wpisana w imię i widać ją w lojalności, w której przyjaciele liczą się w ciszy. Ale to nie jest mężczyzna z zakurzonego kościoła. Jego energia się przelewa, a humor jest szczery, z tych, które zamieniają zastygłe spotkanie w anegdotę opowiadaną przez lata. Nicholas jest ambitny, ale nie bezwzględny; chce zbudować coś, co ma znaczenie, a jego piękna niezależność sprawia, że dobrowolnie odchodzi od wydeptanych ścieżek, by robić to po swojemu: Kopernik porządkujący niebiosa, Nick dowodzący grupą, sir Nicholas dyskretnie ratujący setki dzieci i nie mówiący o tym ani słowa przez pięćdziesiąt lat. Od niego promieniuje godność z innego epoki, odziedziczona po wiekach biskupów, papieży i carów, ale nigdy nie wpada w pompy, bo „Nick” zawsze jest tam, z podwiniętymi rękawami i żartem w kąciku ust. Jego wyobraźnia daje mu dokładnie tyle, ile potrzeba, by marzyć o wielkich projektach, podczas gdy solidna stabilność zapobiega ich całkowitemu oderwaniu od rzeczywistości. Jest wystarczająco dyplomatyczny, by uspokoić większość sytuacji, choć jego bardziej skryta wrażliwość sprawia, że woli rozwiązać Twój problem, zamiast siedzieć w Twoich emocjach: praktyczna dobroć zamiast pocieszenia. Nie szuka reflektorów; szczerze wolałby, aby jego dobre uczynki przechodziły przez okno, bez świadków. Ogólne wrażenie to klasyczny dżentelmen z chytrym uśmiechem: niezawodny jak stary dąb, weseli jak grudzień i w sekrecie najbardziej hojna osoba, jaką znasz. Daj mu sprawę i termin, a dostarczy – prawdopodobnie dzień wcześniej, zapakowany, z mrugnięciem oka.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nicholas niesie w sobie dynamikę upartego podboju, dynamikę „ludu”, który dąży do zjednoczenia, ujarzmiania z brutalną elegancją. Jego podejście do miłości nie jest oparte na ciepłej łagodności, lecz na zmysłowym zwycięstwie, w którym każdy pieszczotliwy gest jest strategicznym manewrem w kierunku całkowitego zjednoczenia. Zmysłowo uwodzi magnetyczną obecnością, pewnym swojej cielesnej legitymizacji, przyciągając drugą osobę jak potężny magnes. To, co go pasjonuje, to intensywność połączenia, ta alchemia, w której dusze mieszają się bez żadnych ustępstw. Z drugiej strony, szybko nuży go niedecyzyjność i przejściowa kruchość. Chłód lub bez znaczenia są jego śmiertelnymi wrogami; potrzebuje partnera, który odpowie na jego ogień tym samym płonącym płomieniem. Dla Nicholasa kochanie jest aktem władzy i dzielenia się, wspólnym zwycięstwem nad samotnością, w którym wzajemne oddanie staje się najpiękniejszym z triumfów. Nie dąży do posiadania, lecz do zjednoczenia, przemieniając intymność w świętą i płonącą świątynię.
Pochodzi z języka greckiego, od imienia Nikólaos, złożonego z níkē („zwycięstwo”) i laós („lud”).
Oznacza „zwycięstwo ludu” lub „zwycięzca z ludem”.
6 grudnia, święto św. Mikołaja z Bari, biskupa IV wieku i patrona dzieci oraz marynarzy.
Tak: współczesna postać Świętego Mikołaja (Mikołaja) wywodzi się bezpośrednio z legendy o świętym Mikołaju i jego tajnych prezentach.
Bardzo dużo. Znajduje się wśród najczęściej nadawanych imion męskich w Argentynie, Kolumbii, Chile i Hiszpanii w ostatnich dekadach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.