Znaczenie: z lasu, z gęstwiny.
Z łacińskiego silva („las, dzicz”), w znaczeniu „ta, która należy do lasu”.
3 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Sylwia.
Rzymska matrona z VI wieku, matka papieża Grzegorza Wielkiego. Wychowała syna w duchu rygoru intelektualnego i współczucia, przekazując mu wartości, które później wytyczyły kierunek jego pontyfikatu. Jej rolą było położenie ludzkich i edukacyjnych fundamentów dla wielkiej postaci historycznej.
Co z tego zostaje: Tu uświadamia sobie, że trwały wpływ często przebiega przez uważne wychowanie i dyskretne wsparcie. Siła pokolenia często buduje się w spokoju i stałości rodziców.
Silvia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 listopada.
Silvia wywodzi się z łacińskiego słowa silva, oznaczającego „las” lub „dzicz”, i oznacza „tę, która zamieszkuje lub należy do lasu”. Jest to imię o silnym klasycznym echu: w mitologii rzymskiej Rea Silvia była matką Romulusa i Remusa, założycieli Rzymu. W kalendarzu świętych postacią odniesienia jest Święta Silvia, matka papieża Świętego Grzegorza Wielkiego, wzór cnót i dobrego chrześcijańskiego wychowania.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Silvia była bardzo popularna w dekadach środkowych XX wieku i zachowuje elegancki, nieco retro urok. Jej miękka brzmieniowość i związek z naturą nadają jej spokojny i romantyczny charakter, przywodzący na myśl zielone krajobrazy i klasyczną kobiecość.
Dziś Silvia postrzegana jest jako imię wyrafinowane i ponadczasowe, dyskretne, ale z klasą, kojarzone z wykształconymi kobietami o silnej osobowości. Wielkie aktorki hiszpańskiego kina nosiły to imię, umacniając jego wizerunek spokojnego wyrafinowania.
Wierna swojemu leśnemu korzeniu, Silvia zwykle posiada coś z ducha wolności: niezależny charakter (8), który potrzebuje przestrzeni tak, jak las potrzebuje powietrza. Nie jest stadna; myśli samodzielnie i chroni swój świat wewnętrzny. Pod spokojnym wyglądem bije płodna wyobraźnia (7) i artystyczna wrażliwość (7), bardzo zgodna z jej liczbą 9, liczbą dusz idealistycznych i nieco marzycielskich.
Silvia nie szuka centrum sceny – jej potrzeba uwagi jest niska (4) – i woli obserwować, rozumieć, a dopiero potem działać. Ta dyskrecja kryje w sobie czujny i ciekawy umysł, ze spokojną energią (6), którą mądrze gospodaruje: żadnych rozrzutności, wszystko z roztropnością. Gdy się angażuje, jej lojalność (7) jest stała, choć zawsze z pozycji wolności, a nie zależności.
Echo jej imienniczek pomaga ją zarysować: klasyczna elegancja Silvii Pinal, muzyczna głębia Silvii Pérez Cruz, interpretacyjna wrażliwość Silvii Abascal. Wszystkie dzielą ten powiew spokojnego wyrafinowania, wykształconej kobiety z własnym ukrytym ogrodem. A jak święta Silvia, matka mądrego Grzegorza Wielkiego, jest w niej instynkt przekazywania, pielęgnowania tego, co piękne.
Jej mniej przyjazna strona: ta niezależność może przerodzić się w zamknięcie w sobie lub pewien dystans, a jej nadwrażliwość może sprawiać, że bierze na siebie cudze troski, aż zaczynają ją nadmiernie przytłaczać (klasyka liczby 9). Czasami zbyt mocno ucieka w swój wewnętrzny las. Ale kto zdoła do niej dotrzeć, odkrywa lojalną, obdarzoną wyobraźnią i głęboko szlachetną Silvię, z tych, które są znacznie cenniejsze niż to, co pokazują na pierwszy rzut oka. Imię z klasą dla duszy z korzeniami i ze skrzydłami.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Silvia nie zna skrótów ani powierzchowności. Jej esencja, zakorzeniona w pierwotnym lesie, sprawia, że kocha z brutalną i czystą intensywnością, jak roślinność pochłaniająca wszystko na swojej drodze. Nie szuka efemerycznego romansu szarych miast; pragnie głębokiej więzi, tej, którą czuje się w skórze i w ziemi. Aby ją uwieść, nie wystarczą puste słowa ani gry władzy. Potrzebuje autentyczności, magnetycznej siły, która przypomni jej o jej własnej dzikiej naturze.
W łóżku jest dotykowa, instynktywna. Lubi czuć oddech drugiej osoby jak wiatr między drzewami. Jednak ucieka od sztywności, od społecznych etykiet, które duszą. Jeśli jej partner staje się przewidywalny, kontrolujący lub nadmiernie miejski, ona więdnie i cicho się wycofuje, jak cień wracający do lasu. Ceni zaciekłą lojalność i pasję, która pali, nie zostawiając zimnych popiołów. Szuka kogoś, kto będzie w stanie eksplorować z nią wewnętrzną dżunglę, bez strachu przed zagubieniem, czerpiąc radość z niepewności i wilgotnego ciepła miłości, która rośnie bez pozwolenia.
Oznacza „z lasu” lub „z puszczy”, od łacińskiego silva.
3 listopada, święto św. Silvii, matki papieża św. Grzegorza Wielkiego.
Jest łacińskiego pochodzenia i wywodzi się od słowa silva, które oznacza las lub dzicz.
Tak: Rea Silvia była, według legendy, matką Romulusa i Remusa, założycieli Rzymu.
W języku hiszpańskim powszechna jest forma Silvia; Sylvia to najczęściej spotykana pisownia w języku angielskim i innych językach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.