Znaczenie: Lasu, boru.
Silvia to żeńska forma łacińskiego Silvius, wywodzącego się od słowa silva („las, gaj”), co oznacza „ta, która należy do lasu”.
3 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Sylwia.
Rzymska matrona z VI wieku, matka papieża Grzegorza Wielkiego. Wychowała syna w duchu rygoru intelektualnego i współczucia, przekazując mu wartości, które później wytyczyły kierunek jego pontyfikatu. Jej rolą było położenie ludzkich i edukacyjnych fundamentów dla wielkiej postaci historycznej.
Co z tego zostaje: Tu uświadamia sobie, że trwały wpływ często przebiega przez uważne wychowanie i dyskretne wsparcie. Siła pokolenia często buduje się w spokoju i stałości rodziców.
Źródło: Wikidata
Silvia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 listopada.
Silvia wywodzi się z łacińskiego słowa silva, oznaczającego „las, gaj”, i oznacza więc „tę, która należy do lasu”. Jest to imię o bardzo starożytnych i głęboko rzymskich korzeniach: w legendach spotykamy Reę Silvię, matkę Romulusa i Remusa, a literatura przekazała je nam dzięki nimfie z Aminty Tassa oraz przede wszystkim dzięki słynnej „A Silvia” Giacomo Leopardiego, jednego z najbardziej kochanych wierszy w języku włoskim.
Imieniny obchodzone są 3 listopada, w hołdzie świętej Silvii, matce papieża Grzegorza Wielkiego. Klasyczne imię, niezwykle popularne we Włoszech w drugiej połowie XX wieku, Silvia zachowuje naturalny, skromny i ponadczasowy urok, przywołujący spokój, zieleń i świeżość. Jest postrzegane jako imię zbalansowane i sympatyczne, kobiece, ale nie kokieteryjne, dobrze brzmiące zarówno w ustach małej dziewczynki, jak i dorosłej kobiety. To łagodny klasyk, który nigdy się nie nudzi.
Silvia ma temperament leśnej polany: jasnej, gościnnej, na której od razu czuje się swobodnie. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest zwycięska mieszanka humoru i dyplomacji. Silvia potrafi bawić, nie raniąc, potrafi rozładować dyskusję odpowiednim żartem, a właśnie ten inteligentny luz czyni ją jedną z najbardziej sympatycznych osób w otoczeniu. Nie jest komikiem przesadzającym z formą: to bystry umysł, który dostrzega absurd sytuacji i oddaje go z elegancją.
Pod sympatią kryje się solidna lojalność i ładna stabilność: Silvia jest wiarygodną, obecną przyjaciółką, która nigdy nie pozwala czuć się samotnie. Jej wrażliwość pozwala jej wyczuwać nastroje innych, podczas gdy jej równowaga zapobiega temu, by dała się im pochłonąć. To ktoś, kto naprawdę słucha. I ma swoją dawkę niezależności: lubi towarzystwo, ale od niego nie zależy, i potrafi czerpać radość z własnej przestrzeni ze spokojem osoby, która, jak wskazuje imię, należy do zieleni i natury.
Imię niesie ze sobą poetycką i ponadczasową aurę, aurę Rei Silvii, matki Rzymu, i Silvii leopardiańskiej, młodej i pełnej nadziei. Wyobraźnia świeżości, otwartych okien, wiosen. Sławne Silvie potwierdzają tę wszechstronność, która sięga od wyrafinowanego pióra pisarki po uspokajającą obecność kochanej twarzy telewizyjnej. Silvia nie musi przesadzać, by być kochaną: przychodzi jej to naturalnie, z tą samą naturalnością, z jaką letni las oferuje cień każdemu, kto przechodzi. To łagodny klasyk, który nigdy nie męczy i któremu po prostu się ufa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Silvia nie szuka ognia, lecz korzenia. W jej łóżku nie szuka się krzyku, lecz głębokiego oddechu ziemi. Jako córka silva, jej miłość jest ekosystemem: intensywna, zielona, czasem cienista. Nie pozwala się oczarować ciętymi kwiatami przelotnego zauroczenia; potrzebuje zobaczyć korzenie, powąchać wilgoć szczerości. Jej uwodzenie jest powolne, jak soki wstępujące w korze: początkowo niewidoczne, a potem nie do zatrzymania. Podoba jej się zapach skóry po letnim deszczu, nagi kontakt, który nie prosi o pozwolenie, ale wie, że już zostało ono udzielone. To, co ją męczy, to nie pasja, lecz sztuczność. Nie toleruje plastikowych masek, nudnych gier władzy. Silvia chce duszy, która potrafi przebywać w lesie, która nie boi się ciszy i cienia. Kocha tych, którzy mają cichą siłę dębu i miękkość mchu. Dla niej uprawianie miłości jest powrotem do domu, prastarym rytuałem, w którym dwa ciała stają się jednym drzewem, splecionym i nierozdzielnym. Żadnych ozdobników, tylko surowa prawda pragnienia.
Oznacza „z lasu, z leśnego gaju”, od łacińskiego słowa silva.
3 listopada, w hołdzie świętej Silvii, matce papieża Grzegorza Wielkiego.
Jest łacińskiego pochodzenia: to forma żeńska imienia Silvius, wywodząca się od słowa silva (las).
Ponieważ jest bohaterką „A Silvia”, jednego z najsłynniejszych wierszy Giacomo Leopardiego.
Tak, pisownia Sylvia z „y” jest powszechna w formie angielskiej oraz w niektórych wariantach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.