Znaczenie: Uczeń Chrystusa.
Z łacińskiego „christianus”, przymiotnika wywodzącego się z greckiego „Christos” (Namaszczony), oznaczającego „należący do Chrystusa” lub „uczeń Chrystusa”.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Chrystian.
Mnich kamaldulski z XI wieku, aktywny w Polsce. Żył w surowości życia zakonnego i odmówił opuszczenia swojej wspólnoty w obliczu prześladowań, płacąc życiem za wierność swoim przekonaniom.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tutaj, że trzymanie się swoich zasad, gdy wszystko skłania do wycofania się, jest czystym aktem odwagi. Jego życie pokazuje, że integralności nie da się negocjować, nawet pod groźbą.
Źródło: Nominis
Christian obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 listopada.
Christian to imię, które na swojej twarzy wyraża swój sens: od łacińskiego „christianus”, „uczeń Chrystusa”, narodziło się jako deklaracja wiary, a nie jako ukłon w stronę konkretnego świętego. Samo słowo, jak podaje Nowy Testament, było początkowo używane do określenia wierzących w Antiochii, a w średniowieczu weszło w użycie jako imię, zwłaszcza w Skandynawii i krajach germańskich.
Naprawdę królewski stał się w Danii, gdzie przez stulecia rządziła długa linia królów o imieniu Christian, co nadało imieniu majestatyczny ciężar, typowy dla północnej Europy. W świecie anglojęzycznym pozostało stosunkowo rzadkie, aż do silnego wzrostu popularności od lat 70., który uczynił z niego nowoczesny klasyk – solidny, wyraźny i niezawodny, nigdy krzykliwy.
Dziś Christian czyta się jako imię urodziwe i zakorzenione, równie dobrze pasujące do piłkarza, krawca czy chłopaka z sąsiedztwa. Udaje mu się wspaniała sztuka: brzmi jednocześnie tradycyjnie i współcześnie, niesie niezaprzeczalny powiew prostolinijności i łatwo skraca się do przyjaznego Chrisa. Jego sens nadaje mu dyskretną moralną powagę, którą wielu rodziców uważa za pociągającą, choć nigdy nie wydaje się ona przytłaczająca.
Christian to przyjaciel, któremu powierzyłbyś swoje klucze, swój sekret i swój samochód — a profil cech wyjaśnia dokładnie dlaczego. Lojalność i stabilność plasują się na szczycie, podczas gdy potrzeba uwagi spada niemal do zera. To mężczyzna, który narzuca swoją obecność dzięki niezawodności, a nie olśniewającemu blaskowi. W jego przypadku wyczuwalny jest posmak spokojnego autorytetu: potrafi trzymać się obranej linii, podejmować stanowcze decyzje i nie ustąpić ani o cal. Jednak jego własne znaczenie — „uczeń Chrystusa” — łagodzi wszystko to: tam, gdzie mógłby rządzić, woli być sprawiedliwy.
W ujęciu pokoleniowym jest to imię dżentelmena, które niesie z sobą obyczaje pewnej epoki: odrobina kurtuazji, odrobina dobroci, ciepło połączone z powagą. Jego humor bliższy jest suchemu żartowi niż głośnemu śmiechowi, a jego wrażliwość jest raczej dyskretna — Christian to mężczyzna czynu i stabilności, nie ktoś naznaczony wewnętrznym konfliktem. Swoje uczucia trzyma w porządku, a jego słowo jest jak hartowana stal.
Słynni Christiani pięknie rysują ten wachlarz: niezmącona prostolinijność, twórcza ciekawość, umysł Christiana Diora czy Christiana Bale’a, którzy nieustannie wymyślali siebie na nowo z epoki na epokę — dowód na to, że pod niezawodną powierzchnią może kryć się autentycznie niezależny i wynalazczy duch. A jest jeszcze Chris, to zdrobnienie, które pozwala Christianowi puścić suchy żart i poluzować krawat.
Otrzymujemy więc piękną sprzeczność: imię o głębokim brzmieniu, złagodzone do roli filaru rodziny, mężczyzna, który pamięta historię każdego, wozi wszystkich na lotnisko i dyskretnie czuwa nad tym, by całość się nie rozpadła. Stara szkoła w najlepszym znaczeniu tego słowa — solidny, życzliwy i zawsze obecny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Christian nosi w sobie oddanie, które wykracza poza zwykłą namiętność; kocha tak, jak się modli, z sakralną intensywnością i nienaganną lojalnością. Jego uwodzicielskość nie jest pułapką, lecz zaproszeniem do autentyczności. Nie goni za cieniami, szuka duszy bratniej, tej, która dzieli jego poszukiwanie sensu. Jest zmysłowy na swój sposób: przez obecność, spojrzenie, które zakorzenia, dłoń, która daje poczucie bezpieczeństwa, a nie posiada. Przyciąga go głębia, surowa szczerość, te spojrzenia, które nie kłamią. Z drugiej strony, co go męczy, to powierzchowność, gry pozorów i osłodzone kłamstwa. Dla Christiana miłość jest przymierzem, sojuszem. Ofiaruje wierne serce, miłość, która się nie rozprasza. Jeśli szukasz przemijającego płomienia, uciekaj. Ale jeśli pragniesz domu, w którym czułość jest religią, to znalazłeś swój horyzont. Jest Pomazanym, tym, który wybiera, by zostać.
„Uczeń Chrystusa”, od łacińskiego „christianus”, co oznacza wierzącego należącego do Chrystusa.
Dzień imienin Christiana przypada 12 listopada, data poświęcona świętemu Christianowi. Był to polski mnich i męczennik, który ewangelizował Polskę.
Jest on zdecydowanie męski; żeńskie formy to Christiana, Christina i Christine.
Ma głębokie korzenie w Skandynawii i Niemczech – Dania miała wielu królów o imieniu Christian – i stał się powszechnie popularny w krajach anglojęzycznych od lat 70. XX wieku.
Chris jest zdecydowanie najpopularniejszy, obok Christy, Chrissy oraz hiszpańskiego Cristian.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.