Znaczenie: o orzechowych oczach (tureckie).
W tureckim „ela” oznacza kolor orzechowy jasnych oczu, a imię to jest ponadto zdrobnieniem imion Elżbieta lub Gabriela w językach słowiańskich.
1 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Elżbieta z Salisbury.
Angielska szlachcianka XIII wieku, wdowa po hrabim Williamie Longespée. Po śmierci męża założyła opactwo w Lacock i została jego pierwszą opatnią, zamieniając swój majątek w miejsce niezależności i wiedzy.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że strata może stać się podłożem dla nowej wolności. Pokazuje, że można z odwagą przebudować swoje życie, nie pozwalając, by definiowały nas nasz status czy wdowieństwo.
Źródło: Wikidata
Ela obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 1 lutego; w Argentynie 29 września.
Ela to krótkie i jasne imię, którego korzenie podróżują między Anatolią a Europą. W języku tureckim „ela” oznacza kasztanowaty, złocisty kolor jasnych oczu: słowo z codziennego użycia stało się imieniem, pełne łagodności. W innych miejscach – w Polsce, na Bałkanach, w Skandynawii – Ela służy za czułe zdrobnienie imion Elżbieta lub Gabriela.
Historia chrześcijańska daje jej nieoczekiwaną patronkę: błogosławioną Elę z Salisbury, angielską hrabinę z XIII wieku, która po śmierci męża założyła opactwo w Lacock i przez wiele lat nim zarządzała. Postać spokojnej siły, która nadaje imieniu piękną głębię.
Dziś Ela przyciąga swoją kosmopolityczną zwięzłością: dwie sylaby, które brzmią wszędzie tak samo, świeży i minimalistyczny dźwięk bardzo współczesny. Postrzegane jest jako delikatne, nowoczesne i podróżnicze, elegancki kuzyn imion Ella, Léa i Elsa.
Ela porusza się cicho, ale od razu zwraca na siebie uwagę – jak te orzechowe oczy, które nadały jej imię na tureckiej ziemi, złociste, zmieniające się w zależności od światła. W niej jest pewna łagodność, która nigdy nie jest słodkowata: pod delikatnością kryje się spokojna wola, wola błogosławionej Eli z Salisbury, która, stając się wdową, nie załamała się, ale zbudowała klasztor i zarządzała nim przez dziesięciolecia. Ela to ten sojusz czułości i kręgosłupa.
Krótkie i kosmopolityczne imię, przekracza granice bez akcentu: polskie, tureckie, skandynawskie, wymawiane wszędzie tak samo, a to coś o niej mówi – dusza ciekawa innych miejsc, czująca się swobodnie w kilku światach jednocześnie. Ela nienawidzi szumu. Woli otwartą rozmowę od wielkiej sceny, wierną przyjaźń od powierzchownych relacji. Powierza się jej sekrety, bo wiadomo, że będą tam bezpieczne.
Jej wrażliwość jest jej radarem: łapie atmosfery, zgaduje niedopowiedzenia, pociesza bez potrzeby proszenia. Ta empatia, połączona z 9 w jej numerologii – liczbą altruistycznych serc – skłania ją chętnie ku innym, ku sprawom, ku opiece. Należy jednak uważać, by nie zapomnieć o sobie po drodze.
Marzycielka, ale nie naiwna, niezależna, ale lojalna, Ela pielęgnuje dyskretny wewnętrzny ogród, którego bramę otwiera tylko bliskim. Ci, którzy tam wejdą, odkrywają stałe, ciepłe, nieco figlarne światło. Imię przypominające spojrzenie: jasne, łagodne i głębsze, niż się wydaje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ela, ten płomień o kasztanowych refleksach, nie gra w zimne podboje. Jej urok jest wizualnym pieszczotliwym dotykiem, spojrzeniem, które rozbiera duszę, zanim jeszcze to zrobią ręce. W miłości jest zmysłowa, przeniknięta tą turecką słodyczą, która rozbraja opory. Przyciąga dusze pełne pasji, te, które szukają głębokiego i autentycznego połączenia, daleko od powierzchownych gier. Jej hybrydowa natura, łącząca słowiańską subtelność z orientalną intensywnością, czyni ją naturalną uwodzicielką, zdolną zamienić zwykłe spojrzenie w wieczną obietnicę. Jednak uwaga: to, co ją nudzi, to banał i emocjonalny chłód. Ela potrzebuje ciepła, szczerej wymiany i tej iskry, która sprawia, że serce bije szybciej. Nie znosi duszącej rutyny; dla niej miłość jest żywym tańcem, opartym na intensywnej zażyłości i wzajemnym szacunku. Jeśli szukasz spokojnej pasji bez niespodzianek, uciekaj. Ela wymaga płomienia, który nigdy nie gaśnie, miłości, w której każdy moment ma znaczenie, w której pożądanie i uczucie stają się jednym, tworząc nierozłączną więź tkaną ze słodyczy i ognia.
Ela to przede wszystkim imię tureckie („ela” = orzech laskowy, w odniesieniu do oczu), ale też słowiański i skandynawski zdrobnienie imienia Elżbieta lub Gabriela.
W języku tureckim przywodzi na myśl kasztanowaty kolor oczu; jako zdrobnienie odnosi się do znaczenia jego imion źródłowych (Élisabeth, Gabriela).
Wiąże się Ela z błogosławioną Elą z Salisbury, której wspomnienie obchodzone jest 1 lutego; imię to można również świętować razem z Ellami i Elżbietami.
Jest zdecydowanie żeńskie, choć jego krótkość sprawia, że bywa czasem postrzegane jako neutralne.
Tak: krótkie i kosmopolityczne, podąża za falą minimalistycznych imion, takich jak Léa, Ella czy Mia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.