Znaczenie: laskowy orzech, złoty kolor jasnych oczu.
Odnosi się do orzecha włoskiego w języku tureckim lub pełni funkcję zdrobnienia imion Elżbieta lub Gabriela w Polsce, na Bałkanach i w Skandynawii.
1 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Konar O'Devany i Patryk O'Lougham.
Dwóch irlandzkich kapłanów na początku XVII wieku, działających w kontekście intensywnych prześladowań religijnych. Odmówili porzucenia swoich obowiązków i przekonań w obliczu ówczesnej władzy politycznej, akceptując maksymalne ryzyko śmierci, zamiast zdradzać swoją integralność.
Co z tego zostaje: Czasem mierzy się wartość człowieka nie tym, ile zarabia, lecz tym, czego odmawia się poświęcić. Ich życie przypomina, że istnieją wewnętrzne granice, które broni się za wszelką cenę, niezależnie od zewnętrznego nacisku.
Źródło: Nominis
Ela obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 1 lutego; w Argentynie 29 września.
Ela to krótkie i lśniące imię, którego korzenie sięgają Anatolii i Europy. W języku tureckim „ela” odnosi się do orzecha laskowego, złotego koloru jasnych oczu: powszechne słowo zamienione w imię, pełne łagodności. W innych miejscach – w Polsce, na Bałkanach, w Skandynawii – Ela pełni funkcję czułego zdrobnienia od Elżbieta (Elizabeth) lub Gabriela.
Ela porusza się cicho, ale od razu zwraca na siebie uwagę – tak jak te orzechowe oczy, które nadały jej imię na tureckiej ziemi, złote, zmieniające się w zależności od światła. W niej jest pewna łagodność, która nigdy nie jest dziecinna: pod delikatnością kryje się cicha wola, wola błogosławionej Eli z Salisbury, która po utracie męża nie załamała się, lecz zbudowała opactwo i prowadziła je przez dziesięciolecia. Ela to właśnie ten sojusz czułości i kręgosłupa.
Krótkie i kosmopolityczne imię, które przekracza granice bez akcentu: polskie, tureckie, skandynawskie, wymawiane tak samo wszędzie, a to coś o niej mówi – dusza ciekawa innych miejsc, czująca się swobodnie w kilku światach naraz. Ela nienawidzi hałasu. Wolną otwartą na serce rozmowę od wielkiej sceny, lojalną przyjaźń od powierzchownych relacji. Wierzy jej się sekrety, bo wie się, że będą tam bezpieczne.
Jej wrażliwość to jej radar: wyczuwa atmosfery, zgaduje to, co niewypowiedziane, pociesza bez proszenia. Ta empatia, połączona z dziewiątką z jej numerologii – liczbą altruistycznych serc – , naturalnie prowadzi ją ku innym, ku sprawom, ku opiece. Należy jednak uważać, by nie zapomnieć o sobie po drodze.
Marzycielska, ale nie naiwna, niezależna, ale lojalna, Ela pielęgnowa dyskretny wewnętrzny ogród, który otwiera tylko przed bliskimi przyjaciółmi. Ci, którzy wchodzą, odkrywają stałe, ciepłe, lekko figlarskie światło. Imię przypominające spojrzenie: czyste, łagodne i głębsze, niż się wydaje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ela kocha z cichą intensywnością burzy zbierającej się za szybą. Jej orzechowe oczy, te zmieniające się krajobrazy bursztynu i zieleni, nie tylko obserwują; rozcinają, a potem pochłaniają. Nie goni; uwodzi, owijając potencjalnych partnerów w ciszę tak gęstą, że wydaje się pieszczotą. Sedukcja, dla niej, jest aktem archeologicznej precyzji – wydobywaniem surowego nerwu spod uprzejmej fasady. Przyciąga ją złożoność, dusze, które trzymają swoje cienie z gracją, tak jak ona trzyma swój wzrok. Jednak nie bierz jej głębi za bierność. Jeśli partner staje się nudny, przewidywalny lub emocjonalnie płytki, Ela wycofuje się z mrożącą elegancją zamykanych drzwi. Nie kłóci się z nudą; po prostu opuszcza pokój, zostawiając po sobie utrwalony zapach ozonu i żalu. Kochać Elę, to stać w centrum żywego lasu, pięknego, niebezpiecznego i całkowicie żywego. Wymaga prawdy, nie dlatego, że jest łatwa, ale dlatego, że to jedyna waluta, którą akceptuje. Mniej niż to, i znika, zostawiając cię z pytaniem, czy kiedykolwiek naprawdę ją widziałeś, czy też zawsze była tylko złudzeniem światła.
Ela to przede wszystkim tureckie imię własne („ela” = orzech laskowy, odnoszące się do oczu), ale również słowiański i skandynawski zdrobniały odpowiednik imion Elżbieta (Elizabeth) lub Gabriela.
W języku tureckim przywołuje na myśl kolor orzechów laskowych oczu; jako zdrobnienie odnosi się do znaczenia swoich pierwotnych imion (Elizabeth, Gabriela).
Dzień imienin Ely obchodzony jest 1 lutego, w hołdzie błogosławionej Eli z Salisbury. Była ona opatką Laycock, znaną również jako Ella Fitzpatrick.
Jest to imię zdecydowanie żeńskie, choć jego krótkość sprawia, że bywa postrzegane jako neutralne.
Tak: krótkie i kosmopolityczne, podąża za falą minimalistycznych imion, takich jak Léa, Ella czy Mia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.