Znaczenie: żądany / pożądany (przez Boga).
Z hebrajskiego Sha'ul, „proszony” lub „pożądany”, w znaczeniu syna, o którego modlono się do Boga.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł.
Pierwszy król Izraela, w XI wieku przed naszą erą. Połączył rozproszone plemiona w obliczu zewnętrznego zagrożenia i przyjął ciężar funkcji, której nie szukał. Jego panowanie, choć naznaczone wątpliwościami i konfliktami, złożyło podwaliny pod zbiorową tożsamość polityczną.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można nieść ciężki ciężar, nie zostając przez niego zniszczonym, nawet gdy czuje się niegodnym. Prawdziwa odwaga nie polega na braku strachu, lecz na zdolności do postępowania naprzód pomimo niego.
Saul obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 29 czerwca.
Saul pochodzi od hebrajskiego Sha'ul, „ten, o którego proszono” lub „pożądany”, dziecka, o które prosi się Boga w modlitwie. W Biblii jest to imię pierwszego króla Izraela, wojownika wysokiego i odważnego, namaszczonego przez proroka Samuela, którego historia łączy wielkość z tragicznym upadkiem. Jest to również, co ciekawe, hebrajskie imię pochodzenia świętego Pawła, Saula z Tarsu, przed jego nawróceniem.
Być może z powodu tego podwójnego echa – wojowniczego króla i apostoła – Saul emanuje szczególną siłą. To imię krótkie, czyste i dźwięczne, które w ostatnich dekadach zyskało dużą popularność w Hiszpanii i w hiszpańskojęzycznej Ameryce, mając nowoczesny charakter mimo biblijnej starożytności.
Dziś jest ono silnie kojarzone ze sportem i zapałem: postacie takie jak meksykański bokser „Canelo” Álvarez, piłkarz Saúl Ñíguez czy olimpijski kajakarz Saúl Craviotto nadały mu bojową, zaciętą i zwycięską aurę, która idealnie pasuje do jego pochodzenia.
Saul jest żywym wcieleniem wstawiennictwa, człowiekiem, którego samo istnienie zdaje się drżeć pod ciężarem boskiej obietnicy. Jego imię, „ten, którego się prosi”, nie jest prostą etykietą, lecz trwałym odciskiem na jego duszy. W sobie nosi archetyp powstrzymywanego proroka, tego, który, podobnie jak Samuel w nocy, słucha, aż głos z nieba go nazwie. Jego przewodnim ideałem jest aktywna podatność: nie dąży do podboju świata, lecz do bycia jego wiernym naczyniem. Zdominowany przez niemal mistyczną intuicję, Saul posiada tę łagodną powagę, która ucisza głośnych. Wciela płodną oczekiwanie, tę cierpliwość, która przekształca pragnienie w przeznaczenie. Jak mówił św. Augustyn: „Stworzyłeś nas dla siebie, Panie, i nasze serce jest niespokojne, dopóki nie spocznie w Tobie”, Saul jest tym sercem, które pozostaje w ciągłej osmozie z Niezwykłym. Niczego nie wymusza, wszystko przyjmuje. Jego obecność jest cichym wezwaniem, przypomnieniem, że każde życie jest wysłuchaną modlitwą, modlitwą, która stała się ciałem. Jest mężczyzną pierwotnego „tak”, tym, który rozumie, że jego sens istnienia tkwi w łasce bycia oczekiwanym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Saul nie goni za zdobyczą; pozwala jej przyjść, pewny, że pożądanie jest magnesem. Jego uwodzenie jest powolne, zmysłowe, obciążone intensywnością, która sprawia, że ściany drżą. Nie potrzebuje patetycznych słów; jego spojrzenie wystarcza, by ujawnić, że druga osoba jest pragnieniem, które od dawna szeptano w sekrecie. Przyciąga tych, którzy szukają połączenia dusz, tych, którzy chcą być „wybrani”, a nie podbici. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice: obojętność lub powierzchowność natychmiast go męczą, zwracając go do jego wewnętrznego milczenia. Kocha z niemal religijną dewocją, oferując otulające ciepło, które pozwala zapomnieć o zimnie świata. Ale uwaga: wymaga pełnej wzajemności. Dla Saula kochać to modlić się we dwoje. Bez tej świętej komunii, bez tego wspólnego ognia, wycofuje się, strażnikiem pustej świątyni. Nie gra; oferuje. A gdy kocha, czyni to tak, jak przyjmuje boską odpowiedź: z drżącą pokorą i pasją, która nigdy nie gaśnie.
Z hebrajskiego Sha'ul, „proszony” lub „pożądany”, syn, o którego proszono Boga w modlitwie.
Tak, 29 czerwca. Król Saul nie jest czczony jako święty i nie ma więc własnego święta liturgicznego: data łączy imię ze świętym Pawłem, Sawałem z Tarsu, którego wspomnienie przypada tego dnia.
Pierwszy król Izraela, namaszczony przez proroka Samuela; odważny wojownik, którego panowanie zakończyło się tragicznie w starciu z Dawidem.
Tak: przed swoim nawróceniem apostoł Paweł był znany pod imieniem Saul (Saül) z Tarsu.
W języku francuskim pisze się zazwyczaj Saül, z diaeresis (tréma) nad u, aby zaznaczyć wymowę w dwóch odrębnych sylabach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.