Znaczenie: Wielka równina bez drzew, sawanna.
Od taïno „zabana” (łąka), przeniesionego przez hiszpańskie „sabana”, które stało się nazwą własną (Savannah, Georgia), a następnie żeńskim imieniem.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? To data, którą kalendarze przypisują temu imieniu. Odpowiadająca jej postać nie jest jeszcze opisana na tej karcie.
Savannah obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 14 stycznia.
Savannah to przede wszystkim słowo, zanim stało się imieniem: oznacza sawannę, te rozległe trawiaste równiny, które Taíno nazywali „zabana”, a koloniści hiszpańscy przejęli w formie „sabana”. Słowo przekroczyło Atlantyk, by nazwać miasto w stanie Georgia – Savannah, słynące ze swojego historycznego dzielnicy i wielkich dębów opatulonych hiszpańskim mchem. To stamtąd imię wzięło swój lot.
W Stanach Zjednoczonych Savannah przeżyło spektakularny wzrost popularności od lat 90., napędzane przez zapach wolności, dzikiej natury i południowego uroku. We Francji pozostaje rzadsze i bardziej egzotyczne, wybierane przez rodziców urzeczonych jego miękką brzmieniem i rozległymi przestrzeniami.
Dziś Savannah przywołuje podróż, otwarty horyzont i kobiecość, która jest jednocześnie nowoczesna i bukoliczna. Imię, które pachnie ciepłym wiatrem i przygodą.
Trudno wyobrazić sobie Savannah w biurze bez okna: jej imię oddycha przestrzenią, horyzontem i ciepłym wiatrem nad wysoką trawą. Urodzone z słowa oznaczającego bezkresne równiny, niesie w sobie potrzebę powietrza i wolności, która kształtuje całą jej osobowość. Tam, gdzie inni szukają uspokajających ścian, Savannah szuka linii ucieczki.
Ciekawska i chętna do eksploracji, lubi wyjeżdżać, odkrywać i zmieniać otoczenie. Ta podróżnicza energia łączy się z piękną wyobraźnią: Savannah często mają w sobie odrobinę fantazji, która sprawia, że ich towarzystwo jest kolorowe i nieprzewidywalne. Zakorzenione w wyobrażeniach o Południu Ameryki, imię ma również coś ciepłego i słonecznego, naturalną gościnność, która sprawia, że inni czują się swobodnie.
Pod tą zdecydowaną niezależnością bije wrażliwe serce. Savannah wyczuwa nastroje, przywiązuje się do krajobrazów tak samo jak do ludzi i potrafi okazać dyskretną czułość, gdy zdobędzie jej zaufanie. Potrzebuje, by ją trochę zauważano, nie z próżności, ale dlatego, że jej entuzjazm chce być dzielony.
W kwestii ambicji celuje szeroko, nie sztywniejąc: idzie swoim tempem, napędzana myślą, że świat jest wielki i byłoby szkoda z niego nie korzystać. Współczesne wzorce kobiet noszących to imię – dziennikarki, sportowczynie, przedsiębiorczynie – rysują ten sam profil: nowoczesne kobiety, które wyznaczają swoją drogę bez proszenia o pozwolenie. Savannah, w skrócie, to zaproszenie na świeże powietrze, z uśmiechem w cenie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Savannah nie podrywu, ona się rozciąga. W intymności wciela w sobie poziomą rozległość sawanny: żadnych barier, żadnego chłodu, tylko surowe i stałe ciepło, które otula. Jej uwodzicielstwo to widoczny horyzont, bezpośrednia zmysłowość, bez owijania w bawełnę i bez masek. Przyciąga tych, którzy szukają nagiej autentyczności, tych, którzy odważą się iść boso po szorstkiej trawie prawdy. Ale uwaga: ten płaskowyż bez drzew to nie pustka, to wymagająca przestrzeń wolności. To, co ją nudzi, to ogrodzenie, dusząca własność, sztuczność, która ukrywa teren. Nie chce być strzeżona, chce być dzielona w rozległości. Kochać Savannah, to zaakceptować, że nigdy nie będzie się miało pełnej kontroli, ale raczej upojenie dalekim widokiem. To miłość na wielką wodę, gdzie namiętność nie grzmi, ona pulsuje, powoli i nieuchronnie jak cykl pór roku na łące.
Początkowo jest to słowo indiańskie (taïno) oznaczające trawiastą równinę, przekazane przez hiszpańskie „sabana” i stałe się imieniem dzięki miastu Savannah w stanie Georgia.
Sawanna, wielka równina bez drzew. Imię przywodzi na myśl rozległe łąki i szerokie przestrzenie.
Imię nie ma patrona; francuski kalendarz imion (Nominis) kojarzy je z datą 14 stycznia.
Jest ono bardzo powszechnie noszone przez dziewczęta, choć jego forma teoretycznie czyni je imieniem męsko-damskim.
Wyszedł na modę w Stanach Zjednoczonych w latach 90. i pozostaje trendy w krajach anglojęzycznych; we Francji pozostaje rzadszy i bardziej oryginalny.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.