Znaczenie: otwarta tropikalna sawanna.
Savannah wywodzi się od nazwy własnej miejscowości w USA, a ostatecznie od słowa „savanna” (równina trawiasta), zapożyczonego przez hiszpańskie „sabana” z taino „zabana”.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? To imię dzieli imieniny z pokrewnym imieniem.
Savannah obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 14 stycznia.
Savannah to przede wszystkim słowo, zanim stało się imieniem: nazwa sawanny, tych rozległych trawiastych równin, które Taíno nazywali „zabana”, a hiszpańscy koloniści przejęli w formie „sabana”. Słowo przekroczyło Atlantyk, by nadać nazwę miastu w Georgii – Savannah, znanemu ze swojego historycznego centrum i wielkich dębów porośniętych hiszpańskim mchem. To stąd imię wzięło swój rozpęd.
W Stanach Zjednoczonych Savannah przeżywało spektakularny wzrost od lat 90., napędzane zapachem wolności, dzikiej natury i południowego uroku. We Francji pozostaje rzadsze i bardziej egzotyczne, wybierane przez rodziców urzeczonych jego miękkim brzmieniem i rozległymi przestrzeniami.
Dziś Savannah przywołuje podróż, otwarty horyzont i kobiecość, która jest jednocześnie nowoczesna i pasterska. Imię, które pachnie ciepłym wiatrem i przygodą.
Trudno zamknąć Savannah w biurze bez okna: jej imię oddycha przestrzenią, horyzontem i ciepłym wiatrem nad wysoką trawą. Zrodzona ze słowa oznaczającego rozległe równiny, nosi w sobie potrzebę powietrza i wolności, która kształtuje całą jej osobowość. Tam, gdzie inni szukają uspokajających murów, Savannah szuka linii ucieczki.
Ciekawska i chętnie eksplorująca, lubi wychodzić na zewnątrz, odkrywać i zmieniać otoczenie. Tej podróżniczej energii towarzyszy wspaniała wyobraźnia: Savannah często mają w sobie odrobinę fantazji, która sprawia, że ich towarzystwo jest kolorowe i nieprzewidywalne. Zakorzenione w wyobrażeniach o amerykańskim Południu, imię ma też coś ciepłego i słonecznego, naturalną gościnność, która rozluźnia innych.
Pod spodem tej pewnej siebie niezależności bije wrażliwe serce. Savannah wyczuwa atmosfery, przywiązuje się do krajobrazów tak samo jak do ludzi i potrafi okazać dyskretną czułość, gdy zdobędzie się jej zaufanie. Potrzebuje, by ktoś ją zauważył, nie z powodu próżności, ale dlatego, że jej entuzjazm domaga się dzielenia.
Jeśli chodzi o ambicję, celuje szeroko, nie napinając się: porusza się we własnym tempie, napędzana myślą, że świat jest ogromny i byłoby szkoda go pominąć. Współczesne wzorce, które noszą to imię – dziennikarki, sportowiczki, przedsiębiorczynie – rysują ten sam profil: nowoczesne kobiety, które wyznaczają własną drogę, nie prosząc o pozwolenie. Krótko mówiąc, Savannah to zaproszenie na świeże powietrze, z uśmiechem w cenie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Savannah nie podbija, ona się rozlewa. W intymności wciela w siebie poziomą rozległość sawanny: żadnych barier, żadnego mrozu, tylko surowe i nieustanne ciepło, które otula. Jej uwodzenie jest jak widoczny horyzont, bezpośrednia zmysłowość, bez krążenia wokół i bez masek. Przyciąga tych, którzy szukają nagiej autentyczności, tych, którzy odważą się iść boso po chropowatej trawie prawdy. Ale uważaj: ta bezdrzewna równina nie jest pustką, to przestrzeń wymagającej wolności. Co ją nudzi, to płot, dusząca zaborczość, sztuczność, która ukrywa teren. Nie chce być strzeżona, chce być dzielona w rozległości. Kochać Savannah to zaakceptować, że nigdy nie będzie się miało całkowitej kontroli, lecz raczej upojenie dalekim widokiem. To miłość szerokiej przestrzeni, gdzie namiętność nie grzmi, lecz pulsuje, powoli i nieuchronnie, jak cykl pór roku na prerii.
Pochodzi pierwotnie z amerykańskiego słowa indiańskiego (Taíno) oznaczającego łąkę, przeniesionego przez hiszpańskie „sabana” i stało się imieniem własnym dzięki miastu Savannah w stanie Georgia.
Sawanna, rozległa równina bez drzew. Imię przywodzi na myśl rozległe przestrzenie trawiaste i otwarte krajobrazy.
Imię nie ma patrona; francuski kalendarz (Nominis) kojarzy je z 14 stycznia.
Jest szeroko używane dla dziewczynek, choć jego forma czyni je teoretycznie imieniem unisex.
Wysyp popularności nastąpił w Stanach Zjednoczonych w latach 90. i imię to pozostaje modne w anglojęzycznym świecie; we Francji jest wciąż rzadsze i bardziej oryginalne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.