Znaczenie: korzystny, szczęśliwy, pomyślny.
Kobieca forma imienia Faustino, wywodząca się od łacińskiego nazwiska Faustinus, które z kolei pochodzi od faustus, oznaczającego „pomyślny, szczęśliwy, błogosławiony”, a to od czasownika favēre, „sprzyjać”.
5 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Faustyna Kowalska.
Polska zakonnica XX wieku, należąca do Zgromadzenia Najświętszej Maryi Panny Miłosierdzia. Poświęciła swoje krótkie życie pisaniu i rozpowszechnianiu przesłania skupionego na ludzkiej miłosierdziu, zachęcając innych do czynienia tego samego. Jej zaangażowanie zainspirowało trwały ruch duchowy.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że współczucie nie jest słabością, lecz aktywną siłą. Można przekształcić własną kruchość w zaproszenie do dobroci wobec innych.
Faustina obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 5 października.
Faustina to imię, które już w swoim znaczeniu jest świetliste: od łacińskiego faustus, „pomyślny, szczęśliwy, błogosławiony”, to proroctwo dobrego losu wyryte w samym brzmieniu. Jest żeńską formą imienia Faustino i szczyci się głębokimi korzeniami w Rzymie cesarskim: dwie cesarzynie, Faustina Starsza i Faustina Młodsza, żony Antonina Piusa i Marka Aureliusza, nadały mu blask, pojawiając się na monetach i świątyniach.
W kontekście chrześcijańskim najbardziej znanym odniesieniem jest święta Faustina Kowalska, skromna polska zakonnica, apostołka Boskiego Miłosierdzia, kanonizowana w 2000 roku i wspominana 5 października. We Włoszech imię to ma również smak XVIII-wieczny i melodramatyczny, dzięki Faustinie Bordoni, słynnej weneckiej sopranistce. Dziś Faustina jest rzadkie i nieco arystokratyczne, imię retro o latyńskim i proroczym uroku: eleganckie, słoneczne, z tą odrobiną szczęścia obiecanego już od kołyski.
Faustina rodzi się pod dobrą gwiazdą, a jej znaczenie otwarcie to ogłasza: „ta szczęśliwa, ta pomyślna”. Osoby noszące to imię często zdają się promieniować naturalną słonecznością, podstawowym optymizmem, który zaraża i który, jak proroczenie spełniające się samo, przyciąga naprawdę okazje i sympatię. W Faustinie jest klasyczna, niemal cesarska elegancja, przypominająca szlachetne matrony rzymskie, od których imię się wywodzi: duma w postawie, gust do piękna, pewna świadomość własnej wartości, która nigdy nie popada w arogancję. Jednocześnie odniesienie do Świętej Faustyny Kowalskiej dodaje mu nutę słodyczy i głębokiej ludzkości, cechy kogoś, kto potrafi być miłosierny, hojny i uważny na innych. Faustina łączy w ten sposób zewnętrzny blask z wewnętrznym ciepłem: jest towarzyska, ciepła, potrafi sprawić, by inni czuli się swobodnie, ale pielęgnuje też bogate życie wewnętrzne i wrażliwość, która czyni ją empatyczną i intuicyjną. Ma talent i ambicję, a jak wielka sopranistka Bordoni nie boi się sceny: kocha się wyrażać, błyszczeć, zostawiać ślad z gracją. Nie jest jednak osobą, która depta innych, by wybić się; woli wygrywać uśmiechem i jakością. Może mieć pewne pretensje i szczyptę dumy, ale jej szczęściem jest właśnie zdolność przekształcania trudności w okazje, podnoszenia się z lekkością. Wierna w uczuciach, opiekuńcza wobec swoich bliskich, Faustina niesie wszędzie powiew dobrego omeniu, jak żywy talizman. W imieniu dziś rzadkim i cennym zawiera cały program życia: pielęgnować szczęście i, hojnie, je rozdawać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Faustina nie szuka miłości, przyjmuje ją jak dar losu, zapowiedź dobra, która objawia się słodyczą październikowego poranka. Jej uwodzicielstwo jest aktem naturalnej łaski, uśmiechem, który obiecuje stabilność i ten rzadki szczęśliwy los, o którym wszyscy marzą. Nie potrzebuje mrocznych gier; jej urok tkwi w zdolności sprawiania, by druga osoba czuła się chroniona, wyróżniona, w centrum wszechświata, w którym wszystko zdaje się układać do najlepiej. Zakochuje się w tym, kto potrafi rozpoznać jej dobroczynną istotę, w tym, kto oferuje lojalność bez zastrzeżeń. Jednakże jej natura „szczęściwej” sprawia, że jest nietolerancyjna wobec darmowego dramatu i jałowej negatywności. Gdy czar spokoju pęka, lub gdy druga osoba okazuje się chaotyczna i pechowa, Faustina wycofuje się z cichą godnością. Nie karze, po prostu oddala się, oddając wiatrowi to, co nie było przeznaczone, by pozostać, strzegąc swojego serca dla tego, kto potrafi być naprawdę jej szczęśliwym zakończeniem.
„Pomyślna, szczęśliwa, błogosławiona”, od łacińskiego faustus.
Łacina: jest to żeńska forma imienia Faustino, wywodząca się od cognomen Faustinus, związanego z faustus.
5 października, w święto św. Faustyny Kowalskiej, apostołki Boskiego Miłosierdzia.
Faustina Starsza i Faustina Młodsza, żony cesarzy Antonina Piusa i Marka Aureliusza.
Włoskie imię Faustina jest w Polsce rzadkie i ma klasyczny, wyszukany ton.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.