Znaczenie: devoto, pio.
To jest włoska i hiszpańska forma łacińskiego imienia Pius.
23 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Pio z Pietrelciny.
Włoski mnich kapucyn z XX wieku, urodzony w 1887 roku, zmarły w 1968 roku. Poświęcił swoje życie wysłuchiwaniu cierpień innych, oferując niezachwianą obecność i uważne słuchanie tysiącom osób w potrzebie. Jego konkretne zaangażowanie wobec najbardziej bezbronnych zapisało się w pamięci całych pokoleń dzięki swej wytrwałości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwa siła tkwi w zdolności pozostawania otwartym dla innych, nawet w bólu. Ta postać przypomina nam, że ludzka godność broni się przez słuchanie i stałą obecność.
Źródło: Wikidata
Pio obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 września.
Pio to forma włoska (i hiszpańska) łacińskiego imienia Pius, które oznacza „pobożny, nabożny”. Jest to imię głęboko zakorzenione w tradycji katolickiej: dwunastu papieży nosiło je w formie Pius, a przede wszystkim natychmiast przywołuje na myśl Ojca Pio, kapucyna z Pietrelciny, jednego z najbardziej czczonych świętych XX wieku, słynącego ze swoich stygmatów i tłumów pielgrzymów w San Giovanni Rotondo.
We Włoszech Pio to imię klasyczne, obarczone szacunkiem i rodzinną pobożnością, często przekazywane w hołdzie dla świętego. Krótkie i dźwięczne, ma aurę jednocześnie starożytną i zaskakująco nowoczesną, zgodną z duchem czasu krótkich imion z samogłoskami.
We Francji Pio jest rzadkie, ale zyskuje na widoczności, głównie dzięki aktorowi Pio Marmaï. Postrzegane jest jako oryginalne, ciepłe i południowe, z tym latynskim urokiem, który czyni je od razu sympatycznym.
Pio, od łacińskiego pius, niesie w trzech literach długą historię pobożności. To imię wierności w najsilniejszym znaczeniu: wierności swoim wartościom, swojej rodzinie, swojemu słowu. Pod patronatem Ojca Pio, pokornego brata, który stał się jednym z najpopularniejszych świętych XX wieku, imię przekazuje obraz spokojnej prostolinijności i hojności.
Wyobrażamy sobie Pio jako ciepłego i spokojnego, z tym południowym temperamentem, który łączy poczucie gościnności z wewnętrzną powagą. Ani głośny, ani zamknięty, postępuje z uspokajającą stałością, z tym rodzajem spokoju, który budzi zaufanie. Za słodyczą imienia kryje się prawdziwa siła charakteru: Pio się nie rozprasza, angażuje się, a gdy się angażuje, robi to na serio.
Generacyjnie Pio funkcjonuje na podwójnym rejestrze: z jednej strony klasycyzm włoskiego katolicyzmu, przekazywany z pokolenia na pokolenie na cześć świętego; z drugiej strony, bardzo aktualne odnowienie wynikające z mody na krótkie i słoneczne imiona oraz postaci takie jak aktor Pio Marmaï, które nadają mu nowoczesny i swobodny blask.
Przyjazny, lojalny, nieco tajemniczy, Pio pielęgnuje głębokie, a nie liczne przyjaźnie. Ma poczucie obowiązku, nie zamieniając go w sztywność, oraz szczyptę latynowskiej zuchwałości, która łagodzi powagę. Przypisuje mu się piękną stabilność emocjonalną, zdolność bycia dyskretnym filarem grupy, tą osobą, do której zwraca się, gdy sprawy się komplikują. Hojny swoim czasem, skromny w pragnieniach, Pio to imię, które oddycha solidną dobrocią – skała z uśmiechniętą twarzą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pio nie szuka ognia, szuka sakralności więzi. Jego łacińska natura, przesiąknięta pobożnością, zamienia miłość w codzienny rytuał, w ciche, ale głębokie ślubowanie. Nie kocha powierzchownie; rzuca się w intymność z godnością, która pachnie skórą i duszą, gdzie dotyk jest modlitwą, a pieszczota jest obietnicą. Czuci się pociągnięty do tych, którzy potrafią honorować powolność, do tych, którzy nie spieszą się, by konsumować, lecz by rozumieć. Jego zmysłowość jest czystą wodą, przejrzystą i stałą. Co jednak może go zmęczyć, to fruwolność, nieprzystojność dla samej siebie, brak szacunku dla niewidzialnych więzów, które trzymają dwa serca razem. Pio potrzebuje porozumienia, które jest również sojuszem duchowym. Jeśli szukasz tylko przygody, uciekaj: on szuka wieczności w codzienności, świętości w pocałunku. Jego pasja jest świątynią: wchodzisz tylko wtedy, gdy wiesz, jak zdjąć buty.
Pochodzi od łacińskiego słowa pius, oznaczającego „pobożny, religijny”, i wyraża wierność wobec obowiązku oraz wiary.
23 września, dzień świętego Pio z Pietrelciny (ojciec Pio).
Tak, Pie i Pio mają ten sam rdzeń; Pio jest formą włoską i hiszpańską.
Włoski kapucyn (1887–1968), stygmatyk i mistyk, kanonizowany w 2002 roku.
Jest wciąż rzadkie, ale zyskuje na popularności, co ułatwia jego krótkość oraz aktor Pio Marmaï.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.