Znaczenie: młoda pomocnica przy obrzędach; a za pośrednictwem Wergiliusza – szybka wojownicza panna.
Camilla to żeńska forma łacińskiego camillus, szlachetnego młodzieńca, który pomagał kapłanowi podczas ofiar; poezja Wergiliusza uczyniła ją sławną, nadając ją jego wolskiej wojowniczce w Eneidzie.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Kamillius Lellis.
Włoski kapłan z XVI wieku, założyciel zgromadzenia poświęconego opiece nad chorymi. Ponieważ sam cierpiał na inwalidyzującą chorobę, założył zakon ochotniczych pielęgniarzy, aby opiekować się najbardziej zaniedbanymi, w tym chorymi na dżumę, i zreformował pomoc szpitalną swoich czasów.
Co z tego zostaje: Uczy nas tu, że kruchość może stać się siłą napędową służenia innym. Jego przykład pokazuje, że aktywna współczucie i solidarna organizacja są potężną odpowiedzią na ludzkie cierpienie.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Camilla obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 14 lipca.
Camilla jest rzymska w samym sercu. W codziennym języku łacińskim camillus (w formie żeńskiej camilla) oznaczał dziecko z wyższych sfer, które asystowało kapłanowi podczas ofiar – rolę czystości i honoru. To jednak Wergiliusz rozpalił to imię, nadając je Camilli z Volsców, wojowniczej królowej tak szybkiej, że mogła sprintować przez pole zbóż, nie zginając ani jednego kłosu, albo przez morze, nie zamoczając stóp. To połączenie gracji i zaciekłości cieniem kładzie się na tym imieniu od dwóch tysięcy lat.
Chrześcijaństwo dodało później św. Camillę Battistę da Varano, renesansową księżniczkę, która została klaryską, której święto przypada na 31 maja. Imię rozprzestrzeniło się po Włoszech, Skandynawii i świecie anglojęzycznym, zawsze zachowując nutę arystokratycznej powagi – dziś wzmacnianą przez królową Camillę Wielkiej Brytanii.
Dziś Camilla wydaje się elegancka, ponadczasowa i cicho silna: klasyczna, ale nie pretensjonalna, kobieca, ale nie krucha. Niesie ze sobą wieki historii, a jednocześnie dobrze leży na współczesnym dziecku, jest to imię, które równie dobrze odnajduje się w eposie, jak i w szkolnym dzienniku.
Camilla nosi w sobie dwie prastare nici DNA i obie są widoczne. Z łacińskiego słowa camilla — czystej, młodej akolitki przy ołtarzu — wywodzi się instynkt do gracji, godności i cichego oddania. Z wizerunku wolscyjskiej królowej wojowniczki u Wergiliusza płynie ogień: szybkość, odwaga i niechęć do ustąpienia, gdy coś jest ważne. Połączenie tych dwóch elementów daje klasyczny temperament Camilli — spokojna na powierzchni, groźna w głębi. To osoba, która zachowuje spokój na przyjęciu kolacyjnym i jest całkowicie nieustraszona w kryzysie.
W imieniu tym widać nieomylny szlachecki rys, wypolerowany przez wieki przez świętych i królowych, aż po brytyjską królową Camillę. Nosicielki często emanują opanowaniem i pewną elegancją duszy starej daty, poczuciem, że wiedzą, kim są, i nie muszą głośno tego udowadniać. Jednak mityczna Camilla nie była królową lodu — prowadziła grupę lojalnych wojowniczek, a motyw zaciekłej, opiekuńczej lojalności sięga głęboko. Camilla broni swoich ludzi tak, jak wolscyjska królowa broniła swojej ziemi: szybko i bez wahania.
Z pokolenia na pokolenie imię to jawi się jako ponadczasowe, a nie modne, co pasuje do postaci, która dąży do substancji, a nie do błysku. Camille często łączą prawdziwe ambicje z autentyczną ciepłotą — chcą osiągnąć sukces, ale nie kosztem ludzi, których kochają. Można spodziewać się suchego, błyskotliwego humoru, wyrafinowanego gustu i stalowego kręgosłupa owiniętego w nienaganną grzeczność. Łowczyni Diany rozpoznałaby ją: niezależną, zdyscyplinowaną, odrobinę nieujarzmioną i poruszającą się po świecie z taką bezwysiłkową szybkością, że pszenica pozostaje stojąca. W najlepszym wydaniu Camilla to elegancja z sercem wojownika — cicho mówiąca, niezniszczalna i cicho pokonująca wszystkich.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Camilla nie zabiega o względy; ona zdobywa. Jej miłość nie jest powolnym rozpalaniem, lecz uderzeniem pioruna, odbijającym szybką, zabójczą grację jej wergiliańskiej imienniczki. Zmysłowością pociąga przez działanie, a nie słowa, wciągając partnerów w taniec, w którym jedynym akceptowalnym poddaniem jest bezbronność. Jest przyciągana przez surową witalność i intelektualną ostrość – dusze, które potrafią nadążyć za jej tempem, nie tracąc rytmu. Nudzić ją to grzech najwyższy; wymaga partnera, który oferuje nie tylko komfort, ale i wyzwanie, godnego przeciwnika na arenie pasji. Gdy już się odda, jej oddanie jest zaciekłe i opiekuńcze, jak straż wojownika podniesiona wokół jej wybranej osoby. Jednak szybko męczy ją pasywność lub emocjonalna stagnacja. Jeśli jej partner nie ma odwagi, by ruszyć do przodu z równą intensywnością, ona po prostu zniknie, pozostawiając jedynie echo swojego odejścia. Szuka więzi, która przypomina wspólną walkę, intensywną i niepodważalną, gdzie każdy dotyk jest przysięgą, a każde spojrzenie obietnicą wiecznej czujności. Jej romans to sprint, nie maraton, wymagający pełnej obecności w ulotnej, wspaniałej teraźniejszości.
Pochodzi z łacińskiego camillus/camilla, młodego szlachcica, który asystował kapłanowi podczas ofiar; przez Wergiliusza przywołuje również wizerunek szybkiej wojowniczej panny.
W Eneidzie Wergiliusza Camilla była wolską królową-wojowniczką i wyznawczynią Diany, legendarną ze względu na swoją szybkość i odwagę w bitwie.
Dzień imienin Camilli obchodzony jest 14 lipca na cześć świętego Camilla de Lellis. Był on założycielem Zakonu Kleryków Regularnych Posługujących Chorym.
Mają ten sam łaciński rdzeń; Camille to francuska forma (używana dla dziewcząt i chłopców), podczas gdy Camilla to włoska i angielska forma żeńska.
Tak — zyskało ono świeżą popularność jako imię królowej Camilli Wielkiej Brytanii, co wzmocniło jego królewski wizerunek.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.