Znaczenie: Bóg jest łaskawy (forma żeńska).
Kobieca forma imienia Jan, słowiańskiej i germańskiej formy imienia John (hebr. Yohanan, „Jahwe jest łaskawy”).
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska kobieta z XV wieku, pochodząca ze środowiska chłopskiego. Przyjęła dowodzenie nad armią francuską w krytycznym momencie, przywracając nadzieję i zwycięstwo samym swoim obecnością i determinacją. Skazana i spalona żywcem w wieku dziewiętnastu lat, nigdy nie wyrzekła się swojej sprawy.
Co z tego zostaje: Jej historia pokazuje, że wiek ani pochodzenie społeczne nie są ograniczeniami dla działania. Przypomina nam, że można stawiać czoła uciskowi z rzadką przenikliwością i odwagą.
Źródło: Nominis
Jana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 maja.
Jana jest żeńską formą imienia Jean w językach słowiańskich (czeskim, słowackim) i germańskich, wywodzącą się z hebrajskiego Yôhanân, co oznacza „Bóg jest łaskawy”. Ciekawostką jest, że Jana ma również arabskie brzmienie, gdzie جنى (jannā) przywołuje owoce lub Raj, co odzwierciedla podwójne pochodzenie imienia, zbiegające się w idei daru i obfitości.
Choć imię Jana jest powszechnie popularne w Europie Środkowej i świecie arabskim, we Francji zyskało na znaczeniu dopiero od lat 90. XX wieku. Imię obchodzone jest 30 maja, w dniu wspomnienia Joanny d’Arc, co nadaje jego znaczeniu nutę duszy i odwagi.
Postrzegane jako miękkie, krótkie i międzynarodowe, imię Jana przyciąga rodziny wielokulturowe, szukające łatwego w użyciu imienia, które dobrze sprawdza się w różnych kontekstach. Pod jego czułym brzmieniem kryje się połączenie gracji i zdecydowanej determinacji – doskonały balans, który czyni to imię naprawdę ujmującym.
Jana ma zwodniczą słodycz imion, które skrywają stalową wolę. Jako słowiańska i germańska żeńska forma imienia Jean, niesie ze sobą piękne hebrajskie znaczenie „Bóg daje łaskę” – podczas gdy w arabskim Jana przywołuje owoce i Ogród Rajski. Dwa źródła, jedna wspólna idea hojności i dawania. A ponieważ jej święto przypada na 30 maja, dzień świętej Joanny d’Arc, imię nabiera również nuty francuskiej odwagi i determinacji.
Jany często mają ten rzadki związek gracji i charakteru. Delikatne na powierzchni, wiedzą dokładnie, czego chcą, i trzymają się tego. Upór Panny z Orleanu unosi się nad tym imieniem: Jana nie poddaje się, nie daje się zastraszyć, posuwa się naprzód z cichą wytrwałością w kierunku swoich celów.
Lojalna, godna zaufania, zorganizowana, Jana jest jednym z tych przyjaciół, na których można liczyć z zamkniętymi oczami. Utrzymuje subtelny balans między wrażliwością a rozsądkiem, między słuchaniem innych a wiernością własnym zasadom. Jej dyplomacja pozwala jej rozładowywać napięcia, ale uważajcie na tych, którzy ją nie doceniają: słodycz imienia kryje prawdziwą siłę przekonań.
Z natury kosmopolityczna, popularna od Czech przez Niemcy po świat arabski, Jana wciela w sobie otwartą i spokojną nowoczesność. Współczesna Jana dorasta wśród kilku kultur i czerpie z nich cichą obfitość. Można łatwo wyobrazić sobie, jak wchodzi na jedną górę za drugą, w ciszy, z tym spokojnym uśmiechem tych, którzy wiedzą, dokąd zmierzają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Jana kocha z cichą, niszczącą gracją. Jej imię, zakorzenione w boskim miłosierdziu, przekłada się na czułość, która rozbraja, zanim uderzy. Nie goni; przyciąga, jak księżycowy blask pociągający przypływ. Uwodzenie jest dla niej subtelne – to utrzymujący się wzrok, głos niosący w sobie starożytną słowiańską melancholię. Szuka głębi, a nie szumu. Powierzchowna iskra natychmiast ją nudzi; pragnie duszy, która rozumie ciszę tak płynnie, jak mowę. Przyciągają ją ci, którzy posiadają wewnętrzny fort – mężczyźni lub kobiety, którzy są solidni, uczciwi i nie boją się kruchości. Jej uczucie jest ciepłe, ale powściągliwe, to powolne rozpalanie, a nie pożar. Co ją wyczerpuje? Frywolność. Puste gadanie tych, którzy nie znają własnych cieni. Jana potrzebuje partnera, który potrafi stać mocno w burzy, kogoś, kto rozpoznaje, że jej gracja nie jest słabością, lecz wybraną siłą. Gdy się oddaje, jest zaciekle lojalna, owijając partnera w ochronną, spokojną czułość. To miłość, która sprawia wrażenie powrotu do domu po długiej podróży – bezpieczna, święta i głęboko, głęboko prawdziwa.
Jana to żeńska forma imienia John w językach słowiańskich i germańskich, wywodząca się z hebrajskiego imienia Yôhanân, oznaczającego „Bóg okazuje łaskę”.
Bóg udziela łaski; w arabskim Jana przywołuje również owoce lub ogród raju.
Dzień imienin Jany obchodzony jest 30 maja, ku czci św. Joanny d’Arc. Jest to Dziewica z Orléans, której powierzono uwolnienie Francji i koronację króla w Reims.
Tak, Jana to słowiańska i germańska forma tego imienia, tak samo jak Jane w języku angielskim lub Juana w języku hiszpańskim.
Ostatnio rozprzestrzeniło się tam, począwszy od lat 90., dzięki swojej krótkiej i międzynarodowej formie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.