Znaczenie: piękno lub kwiat śliwy.
Czerpie z dwóch znaków o urokliwych znaczeniach: 美, „piękno”, i 梅, „kwiat śliwy”.
5 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Flora.
Figura alegoryczna uosabiająca ulotną piękność i żywą naturę. Wciela w sobie zdolność prostych rzeczy do rozkwitania mimo trudnych warunków, przypominając o odporności życia.
Co z tego zostaje: Dzięki niej dowiaduje się, że kruchość nie jest słabością, lecz formą siły, która zasługuje na ochronę i celebrację.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Mei obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 października.
Mei to imię minimalistycznej elegancji: jedna sylaba, czysta jak kropla wody. Pochodzenia chińskiego, czerpie z dwóch znaków o urokliwych znaczeniach: 美, „piękno”, oraz 梅, „kwiat śliwy”. Otóż śliwa, meihua, nie jest zwykłym kwiatem w kulturze chińskiej: kwitnie w samym sercu zimy, stawiając czoła zimnu i śniegowi, co czyni ją odwiecznym symbolem odporności, czystości i nieustępliwej nadziei.
W świecie sinofonicznym Mei jest bardzo powszechnym imieniem żeńskim, często kojarzonym z cnotami gracji i delikatności. Spotyka się je również w Japonii, gdzie „Mei” może przywoływać jasność lub kiełkowanie, spopularyzowane zwłaszcza przez małą bohaterkę filmu „Mój sąsiad Totoro” Miyazakiego.
W Europie Mei uwodzi swoją śpiewną zwięzłością i międzynarodowym wymiarem; brzmi również jak miesiąc maj — wiosna, odrodzenie. Rzadkie i poetyckie we Francji, niesie ze sobą całe imaginarium wschodniej subtelności i kwitnienia wbrew przeciwnościom.
Mei to kwiat, który rośnie w śniegu. Wszystko w tym imieniu oddycha delikatnością – jego jedyna sylaba, znaczenie „piękno”, jego związek z kwitnącą śliwą – ale byłoby błędem widzieć w nim tylko kruchość. Meihua, właśnie, jest chińskim symbolem odporności: kwitnie, gdy wszystko inne jest zamarznięte i nagie. Mei niesie ze sobą tę wspaniałą dualność: słodka dla oka, wytrwała w sercu.
Wyobrażamy sobie osobowość wyrafinowaną, wrażliwą na otoczenie, kolory, harmonię rzeczy – dyskretną estetyczkę, która zauważa detal umykający innym. Ale pod gracją kryje się spokojna wola, ta zdolność do kwitnienia mimo zimna, do nie poddawania się przeciwnościom. Mei nie narzuca się siłą; promieniuje wytrwałością i wewnętrzną elegancją.
Jej numerologiczne 9 dodaje piękną hojność i idealizm skierowany ku innym: Mei jest z tych, którzy dbają o świat, którzy chcą uspokajać, upiększać, naprawiać. Jest w niej niemal kontemplacyjna głębia, upodobanie do ciszy i sensu.
Międzynarodowa z natury, balansująca między Wschodem a Zachodem, Mei wciela również kosmopolityczną nowoczesność, ciekawość i otwartość. Czujemy, że jest w stanie przenikać kultury z taką samą łatwością, jak płatek niesiony wiatrem. Poetycka, a nie eteryczna, silna, a nie twarda, Mei to ten uroczy paradoks: kwiat zimowy, tak drobny, a jednak tak niepokonany.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Mei niesie w sobie poetycką dualność swojego imienia: jednocześnie delikatny wdzięk kwiatu śliwy i rzeźbiarski blask piękna. W miłości nie zadowala się samym świeceniem – roztacza woń. Jej uwodzenie jest subtelnym perfumem, powolnym zaproszeniem, w którym cierpliwość wygrywa z pilnością. Szuka więzi, która rezonuje z czystością zimy, takiej, która przetrwa mróz, by wybuchnąć z jeszcze większą siłą. Fascynuje ją cicha głębia, dusza, która nie krzyczy, ale drży. Z kolei natychmiast męczy ją głośna powierzchowność, pozory pozbawione substancji. Nie lubi fałszywych pozorów. Mei chce być odkryta, a nie wystawiana. Oferuje wyrafinowaną, niemal sakralną czułość, zarezerwowaną dla tych, którzy potrafią czytać między wierszami i docenić kruchość skrywającą stalową wytrzymałość. Dla niej kochać to pielęgnować wewnętrzny ogród, w którym może zakwitnąć tylko prawda.
Mei to imię chińskiego pochodzenia, utworzone od znaków „piękno” (美) lub „kwiat śliwy” (梅).
„Piękno” lub „kwiat śliwy”, symbol odporności, ponieważ śliwa kwitnie w środku zimy.
Dzień imienin Mei przypada 5 października, ku czci świętej Fleur. Była zakonnicą szpitalną w Quercy.
Nie: istnieje również w Japonii (jasność, kiełek) oraz, fonetycznie, w niektórych językach europejskich.
Jak „mèy” lub „maï”, zbliżone do dźwięku „may” w języku angielskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.