Znaczenie: piękność lub kwitnienie wiśni.
Czerpie z dwóch znaków o urokliwych znaczeniach: 美, „piękno”, oraz 梅, „kwitnąca śliwa”.
5 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Flora.
Figura alegoryczna uosabiająca ulotną piękność i żywą naturę. Wciela w sobie zdolność prostych rzeczy do rozkwitania mimo trudnych warunków, przypominając o odporności życia.
Co z tego zostaje: Dzięki niej dowiaduje się, że kruchość nie jest słabością, lecz formą siły, która zasługuje na ochronę i celebrację.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Mei obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 października.
Mei to imię o minimalistycznej elegancji: jedna sylaba, czyste jak kropla wody. Chińskiego pochodzenia, czerpie z dwóch znaków o urokliwych znaczeniach: 美, „piękno”, i 梅, „kwitnąca wiśnia”. Otóż wiśnia, meihua, w kulturze chińskiej nie jest zwykłym kwiatem: kwitnie w samym środku zimy, stawia czoła zimnu i śniegowi, stając się dzięki temu pradawnym symbolem odporności, czystości i upartej nadziei.
W świecie sinofonicznym Mei jest powszechnym żeńskim imieniem, często kojarzonym z cnotami gracji i delikatności. Występuje również w Japonii, gdzie „Mei” może przywoływać jasność lub pędzący zryw, szczególnie spopularyzowane przez małą bohaterkę filmu „Mój sąsiad Totoro” autorstwa Miyazakiego.
W zachodnim świecie Mei uwodzi swoją krótką, śpiewną formą dźwiękową i międzynarodowym wymiarem; brzmi również jak miesiąc maj – wiosna, odrodzenie. Rzadkie i poetyckie we Francji, niesie w sobie całą wyobraźnię orientalnej finezji i kwitnienia mimo przeciwności.
Mei to kwiat, który rośnie w śniegu. Wszystko w tym imieniu oddycha delikatnością – jego pojedyncza sylaba, jego znaczenie „piękna”, jego związek z kwitnącą rośliną –, ale byłoby błędem widzieć w nim tylko kruchość. Meihua to dokładnie chiński symbol odporności: kwitnie, gdy wszystko inne jest zamrożone i nagie. Mei niesie ze sobą tę wspaniałą dwoistość: słodka dla oka, wytrwała w sercu.
Wyobrażamy sobie wyrafinowaną osobowość, wrażliwą na otoczenie, kolory i harmonię rzeczy – dyskretną estetyczkę, która zauważa detal, który umyka innym. Pod powłoką gracji kryje się jednak spokojna wola, ta zdolność do kwitnienia mimo zimna, do nie poddawania się przeciwnościom. Mei nie przebija się siłą; promieniuje wytrwałością i wewnętrzną elegancją.
Jej numerologiczna dziewiątka dodaje piękną hojność i idealistyczne, skierowane na innych spojrzenie: Mei jest z tych, którym zależy na świecie, które chcą go uspokajać, upiększać i naprawiać. W niej tkwi niemal kontemplacyjna głębia, zamiłowanie do ciszy i sensu.
Z natury międzynarodowa, stojąca między Wschodem a Zachodem, Mei wciela w sobie również kosmopolityczną nowoczesność, ciekawość i otwartość. Czujemy, że przenika przez kultury z tą samą lekkością, co kielich kwiatu niesiony wiatrem. Poetycka, a nie eteryczna, silna, a nie twarda, Mei jest tym ujmującym paradoksem: kwiatem zimowym, tak delikatnym, a jednak tak niezdobytym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Mei nosi w sobie poetycką dychotomię swojego imienia: zarówno delikatny wdzięk kwitnącej wiśni, jak i statyczny blask urody. W miłości nie zadowala się jedynie tym, by lśnić – balsamuje. Jej uwodzenie jest subtelnym perfumem, powolnym zaproszeniem, w którym cierpliwość wyprzedza pilność. Szuka więzi, która rezonuje z czystością zimy, tej, która przetrwa chłód, by z jeszcze większą siłą wybuchnąć. Co ją fascynuje, to cicha głębia, dusza, która nie krzyczy, ale wibruje. W przeciwieństwie do tego natychmiast męczy ją głośna powierzchowność, pozory pozbawione substancji. Nie lubi fałszywych fasad. Mei chce być odkryta, a nie wystawiana. Oferuje wyrafinowaną, niemal świętą czułość, zarezerwowaną wyłącznie dla tych, którzy potrafią czytać między wierszami i cenią kruchość, która ukrywa stalowy opór. Dla niej miłość to pielęgnowanie wewnętrznego ogrodu, w którym może rozkwitać tylko prawda.
Mei to imię chińskiego pochodzenia, utworzone od znaków oznaczających „piękno” (美) lub „kwitnący śliwowy kwiat” (梅).
„Piękno” lub „kwitnienie wiśni”, symbol odporności, ponieważ wiśnia kwitnie w środku zimy.
Mei ma imieniny 5 października, przypadające w kalendarzu świętych na dzień świętej Fleur. Była pielęgniarką w Quercy.
Nie: występuje również w Japonii (jasność, popęd) oraz fonetycznie w niektórych językach europejskich.
Brzmi jak „mèy” lub „maï”, blisko dźwięku angielskiego „may”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.