Znaczenie: piękno; kwiat wiśni.
Mei pochodzi z języka chińskiego, gdzie, w zależności od używanego znaku, oznacza „piękno, piękny” (美) lub „wiśnia / kwiat wiśni” (梅); ten sam dźwięk pojawia się również w języku fryzyjskim i niderlandzkim w formie Mei, oznaczającej „maj”.
5 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Flora.
Figura alegoryczna uosabiająca ulotną piękność i żywą naturę. Wciela w sobie zdolność prostych rzeczy do rozkwitania mimo trudnych warunków, przypominając o odporności życia.
Co z tego zostaje: Dzięki niej dowiaduje się, że kruchość nie jest słabością, lecz formą siły, która zasługuje na ochronę i celebrację.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Mei obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 października.
Mei to imię o minimalistycznej elegancji: jedna sylaba, czysta jak kropla wody. Pochodzące z Chin, czerpie z dwóch znaków o ujmujących znaczeniach: 美, „piękno”, i 梅, „kwiat wiśni”. A wiśnia, meihua, nie jest zwykłym kwiatem w kulturze chińskiej: rozkwita w samym sercu zimy, stawiając czoła zimnu i śniegowi, co czyni ją wiekowym symbolem odporności, czystości i upartej nadziei.
W świecie sinofonicznym Mei jest bardzo rozpowszechnionym imieniem żeńskim, często kojarzonym z cnotami gracji i delikatności. Spotyka się je również w Japonii, gdzie „Mei” może przywoływać jasność lub pąk, co w dużej mierze spopularyzowała mała bohaterka filmu „Mój sąsiad Totoro” w reżyserii Miyazakiego.
W Zachodzie Mei uwodzi swoją śpiewną krótkością i międzynarodowym wymiarem; brzmi również jak miesiąc maj — wiosna, odrodzenie. Rzadkie i poetyckie we Francji, niesie ze sobą cały imaginarium wschodniej finezji i kwitnienia wbrew przeciwnościom.
Mei to kwiat, który rośnie na śniegu. W tym imieniu wszystko oddycha delikatnością – jego jedyna sylaba, jego znaczenie „piękno”, jego związek z kwitnącą wiśnią – ale byłoby błędem widzieć w nim tylko kruchość. Meihua, właśnie, jest chińskim symbolem odporności: rozkwita, gdy wszystko inne jest zamarznięte i nagie. Mei nosi w sobie tę wspaniałą dwoistość: słodka dla oka, wytrwała w sercu.
Wyobraź sobie osobowość wyrafinowaną, wrażliwą na otoczenie, kolory, harmonię rzeczy – dyskretną estetyczkę, która zauważa detal umykający innym. Ale pod tą gracją kryje się spokojna wola, ta zdolność do rozkwitania mimo zimna, do nie poddawania się przeciwnościom. Mei nie narzuca się siłą; emanuje stałością i wewnętrzną elegancją.
Jej numerologiczna dziewiątka dodaje piękną hojność i idealizm skierowany ku innym: Mei jest z tych, którzy przejmują się światem, którzy chcą łagodzić, upiększać, naprawiać. W niej jest niemal kontemplacyjna głębia, smak dla ciszy i sensu.
Międzynarodowa z natury, na rozdrożu między Wschodem a Zachodem, Mei wciela również kosmopolityczną, ciekawą i otwartą nowoczesność. Czuję się w stanie przenikać kultury z taką samą łatwością, jak płatek niesiony wiatrem. Poetycka, ale nie eteryczna, silna, ale nie twarda, Mei jest tym porywającym paradoksem: kwiatem zimy, tak drobnym, a jednak tak niezwykłym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Mei niesie w sobie poetycką dwoistość swojego imienia: jednocześnie delikatny wdzięk kwiatu wiśni i statyczny blask piękna. W miłości nie zadowala się byciem błyszczącą, ona balsamuje. Jej uwodzicielstwo jest subtelnym zapachem, powolnym zaproszeniem, w którym cierpliwość ma pierwszeństwo przed pilnością. Szuka więzi, która rezonuje z czystością zimy, tej, która przetrwa chłód, aby rozkwitnąć z większą siłą. Co ją fascynuje, to cicha głębia, dusza, która nie krzyczy, ale drży. Z kolei to, co natychmiast ją męczy, to głośna powierzchowność, pozory bez substancji. Nie lubi pozorów. Mei chce być odkrywana, a nie wystawiana. Oferuje wyrafinowaną, niemal świętą czułość, zarezerwowaną dla tych, którzy potrafią czytać między wierszami i docenić kruchość, która kryje w sobie stalową odporność. Dla niej kochać to pielęgnować wewnętrzny ogród, w którym może rozkwitać jedynie prawda.
Mei to imię chińskiego pochodzenia, utworzone zgodnie z znakami oznaczającymi „piękno” (美) lub „kwiat wiśni” (梅).
„Piękno” lub „kwiat wiśni”, symbol odporności, ponieważ wiśnia kwitnie w środku zimy.
Dzień imienia Mei przypada 5 października i jest poświęcony świętej Fleur. Była ona zakonnicą szpitalną w Quercy.
Nie: istnieje również w Japonii (jasność, pąk) oraz fonetycznie w niektórych językach europejskich.
Jak „mèy” lub „maï”, blisko angielskiego dźwięku „may”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.