Znaczenie: chwała ziemi.
Z Hrodland, wersji germańskiej, która staje się włoską wersją Orlando.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Roland de Medici.
Włoski pustelnik z XIV wieku, żyjący w Emilii. Wybrał, by wycofać się w samotność i prowadzić tam życie modlitwy i pokuty, odrzucając doczesne honory, aby poświęcić się wewnętrznej poszukiwaniu.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na oderwanie od otaczających odgłosów, by wsłuchać się we własne sumienie. Ta zdolność do wycofania się bez rezygnacji z siebie pozostaje lekcją wolności.
Orlando obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Orlando to włoska wersja germańskiego imienia przesiąkniętego epicką wielkością: Hrodland, „chwała ziemi”. Swoją sławę zawdzięcza w całości postaci, Orlandowi, paladinowi poległemu w Roncesvalles, bratankowi Karola Wielkiego, uczczonemu najpierw we francuskiej Pieśni o Rolandzie, a następnie uwiecznionemu we włoskich arcydziełach przez Boiarda (Orlando innamorato) i Ariosta (Orlando furioso). Stąd imię weszło do wyobraźni ludowej, sięgając nawet do sycylijskich lalek, gdzie Orlando jest przedstawiany jako szlachetny rycerz walczący z Saracenami.
We Włoszech imię niesie ze sobą aurę szlachetności i rycerstwa, staroświecki, ale zawsze szanowany akcent. Dzień jego imienin nie oddaje hołdu legendarnemu bohaterowi, lecz błogosławionemu Orlandowi de’ Medici, toskańskiemu pustelnikowi z XIV wieku. Dziś Orlando postrzegane jest jako mocne, męskie imię, rzadziej spotykane wśród noworodków, ale przywołujące lojalność, odwagę i odrobinę epickiego romantyzmu, której żadne inne imię nie jest w stanie przekazać.
Nazywanie się Orlando oznacza noszenie niewidzialnej zbroi. Germańska etymologia – „chwała własnej ziemi” – oraz długie cienie rycerza Karola Wielkiego rysują charakter, w którym honor nie jest szczegółem, lecz podstawą konstrukcyjną. Wyobrażony Orlando bywa lojalny aż do szpiku kości, jest jednym z tych, którzy nie zdradzą przyjaciela nawet pod torturą i uważają dane słowo za kontrakt wyryty w kamieniu.
W nim tkwi spokojna, niemal starożytna siła: nie musi podnosić głosu, ponieważ jego sama obecność ma wagę. Jest ambitny, ale nie jest oszustem, dąży do celów, które mają znaczenie, do sprawy, do czegoś godnego obrony. Podobnie jak rycerska postać w poezji Ariosta, Orlando ma też stronę namiętną i podatną na rany: gdy kocha, robi to szaleńczo, a rozczarowania emocjonalne mogą go wstrząsnąć mocniej niż jakakolwiek bitwa.
Introspektywna żyła sugerowana przez liczbę 7 prowadzi go do momentów refleksji, nocnych myśli i potrzeby wycofania się, by naładować baterie. Nie jest błyskotliwym gadułą na salony; woli konkretne czyny niż słowa. Jego humor jest suchy, pojawia się, gdy najmniej się tego spodziewamy. Daj mu misję do wykonania i zespół do ochrony, a stanie się niezmordowany; umieść go w środowisku cynicznym i pozbawionym ideałów, a zniknie. W przyjaźni jest skałą, na której opierają się inni. W miłości jest romantykiem w starym stylu, jednym z tych, którzy wciąż wierzą w epickie gesty. Orlando, w skrócie, to imię, które obiecuje rycerską duszę w świecie, który coraz bardziej potrzebuje rycerzy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Orlando nie szepcze; ogłasza swoją obecność ciężarem historii i wyniosłością zdobywcy. Jego imię, metateza pieśni o mieczu Rolanda, sugeruje kochanka, który traktuje romans jako kampanię do wygrania, a nie jedynie uczucie do przeżycia. Zaczarowuje pewnością siebie kogoś, kto wie, że jest sławiony na ziemi. Jego dotyk jest celowy, roszczący sobie prawo do terytorium ze zmysłowym autorytetem, który przypomina mniej uczucie, a bardziej przeznaczenie. Jest przyciągany przez partnerki oferujące głębię i dziedzictwo, te, które mogą dorównać jego własnej wrodzonej sławie. Pogardza tym, co trywialne, ulotne, bezimienne. Dla Orlanda miłość jest świadectwem trwałej wartości. Szuka więzi, która rezonuje przez czas, związku, który pozostanie mocny wobec erozji lat. Nie jest zainteresowany przypadkowymi potyczkami; chce twierdzy. Jeśli nie możesz wytrzymać jego intensywności, jeśli twoja dusza jest zbyt krucha dla jego wielkich narracji, odrzuci cię z zimną efektywnością generała, który zwalnia bezużytecznego żołnierza. Ale dla godnych oferuje oddanie tak solidne jak sama ziemia, sławne, trwałe i absolutnie niezaprzeczalne.
Pochodzi z języka germańskiego (frankijskiego), od imienia Hrodland, utworzonego z elementów hrōd „chwała” i land „ziemia”: „wielki w swojej ojczyźnie”. We Francji przekształciło się w Roland.
Oznacza „tego, kto jest chwalebny w swojej własnej ziemi”, imię łączące pojęcia sławy i więzi z ojczyzną.
Dzień imienin Orlanda przypada 15 września, ku czci błogosławionego Rolanda de Médicis. Był to włoski pustelnik z XIV wieku.
Ponieważ rycerz Orlando jest bohaterem Pieśni o Rolandzie oraz włoskich poematów Boiarda i Ariosta, co uczyniło go mitem europejskim.
Jest rzadsze wśród noworodków w porównaniu z przeszłością, ale nadal jest cenione ze względu na swój szlachetny i epicki dźwięk.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.