Znaczenie: lirio lub azucena.
Z hebrajskiego Shoshannah, „lilia” lub „dziewanna”.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Suzanna z Rzymu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Imię „Susan” wywodzi się bezpośrednio z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” – imię, które od ponad dwóch tysięcy lat przywołuje na myśl spokojną i trwałą urodę. Dotarło do nas dzięki biblijnej Suzanne oraz świętej Suzanne z Rzymu, dziewicy-męczennicy, której ku czci obchodzono 11 sierpnia, zanim osiadło w języku angielskim w jasnej i przyjaznej formie Susan.
Stało się jednym z symbolicznych imion połowy XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., przywołując poczucie wiarygodnej ciepłości i wizerunek dziewczyny z sąsiedztwa. Zmniejszone do nieskończoności – Sue, Susie, Suzy – zawsze zachowywało swój dostępny urok.
Dziś Susan niesie ze sobą ponadczasową, lekko vintage grację, wspieraną przez szereg niezwykłych kobiet: sufrażystkę Susan B. Anthony, eseistkę Susan Sontag, aktorkę Susan Sarandon. Rezultat: imię, które na powierzchni wydaje się miękkie, ale wewnątrz jest dyskretnie niezłomne – stabilne, klasyczne i spokojnie silne.
Susan jest spokojną i głęboką wodą w każdym gronie przyjaciół. Jej główną cechą jest lojalność: niemal niezachwiana oddanie sprawia, że raz, gdy stajesz się jednym z jej ludzi, pozostajesz nim na zawsze. Nie zapala się szybko ani intensywnie; jej energia jest spokojna i wyważona, to uspokajająca stałość kogoś, kto rzadko traci równowagę i kto zawsze jest tam, gdzie trzeba. Ta skalista stabilność sprawia, że jest osobą, do której przyjaciele przychodzą z poufnymi sprawami, tą, która pamięta całą historię i nigdy jej nie powtarza.
Nie bez powodu jej imię oznacza „liliję”: o dyskretnym pięknie, bez przepychu, trwałym. Susan osiągnęła swój szczyt w połowie stulecia i niesie ze sobą pewien ponadczasowy wdzięk, ale nie myl spokoju z nudą: jej humor jest ironiczny i dobrze dozowany, a wyobraźnia bogatsza, niż się wydaje. Zdecydowanie woli wypalić z trafną obserwacją niż dominować w pomieszczeniu, a nie ma żadnego apetytu na reflektory ani wyścig o laury: ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. Napędza ją głębia: autentyczne rozmowy, lojalni ludzie, życie o substancji, a nie o pozorach.
W niej jest też spokojna niezależność, wewnętrzna samowystarczalność, która przypomina te Susan, które zmieniały świat na własnych warunkach: niezachwiana determinacja Susan B. Anthony, nieposkromiony duch Susan Sontag, zaangażowany spokój Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i przenikliwa, sintonizowana z nastrojami tych, których kocha, choć swoje własne uczucia ukrywa za tym spokojem. Nienawidzi dramy i nie będzie gonić za uwagą, co może być odbierane jako rezerwa, dopóki nie zdobędziesz prawa do ciepłej, zabawnej i ferośnie oddanej przyjaciółki, która kryje się pod spodem. W swojej najlepszej wersji Susan jest latarnią: bez pośpiechu, bez pęknięć, spokojnie lśniąca: przyjaciółką, która zostaje u twojego boku dziesięciolecia po tym, jak wszyscy inni odeszli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan, ta dusza o imieniu kwiatowym, podchodzi do miłości z ostrą delikatnością, niczym lilia, która przebija się przez błoto, nie brudząc się. Jej uwodzicielstwo nie jest natarczywe, lecz powolnym i upajającym rozkwitem, w którym każde spojrzenie stawia pytanie, na które jej cisza zaprasza do odpowiedzi. Przyciąga umysły poszukujące czystości intencji, ale jej natura, ukształtowana przez starożytne korzenie, wymaga nienaruszalnej lojalności. Nuda jest jej trucizną: nudzi się, gdy namiętność gaśnie w rutynie, uciekając od ciężkich dusz lub pustych obietnic. W intymności jest zmysłowa, ale powściągliwa, preferując napięcie pożądania nad duszącym ciepłem posiadania. Susan nie oddaje swojego serca lekkomyślnie; ofiarowuje je jak ktoś, kto przekazuje rzadki bukiet, ze świadomością, że piękno jest kruche. Szuka tej, która potrafi słuchać wiatru między liśćmi, tej, która pozostaje wierna własnej istocie, otwierając się na drugiego. Tam tkwi jej prawdziwa moc: słodka i niezmienne siła, zdolna przekształcić zwykłe spotkanie w ukryty ogród, z którego nigdy nie chciałoby się odejść.
Oznacza „lilii” lub „azalie”. Pochodzi z hebrajskiego Shoshannah, symbolu czystości i piękna.
Obchodzona jest 11 sierpnia, w dniu świętej Susany, dziewicy i męczennicy z Rzymu.
Słuszna kobieta z Księgi Daniela, fałszywie oskarżona przez dwóch starców i uratowana dzięki mądrości proroka Daniela. Jest symbolem niewinności.
Było bardzo popularne w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej w latach 60. i 70. XX wieku, choć nigdy nie zniknęło.
Tak: Suzanne we francuskim, Susan w angielskim, Susanna we włoskim i niemieckim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.