Znaczenie: Lilie (później również „Róża”).
Pochodzi z hebrajskiego Shoshannah „lilia”, przez greckie Sousanna i łacińskie Susanna; Susan jest skróconą angielską formą Susanna/Susannah.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Suzanna z Rzymu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Susan wywodzi się bezpośrednio z hebrajskiego słowa shoshan, oznaczającego „lilia” – to imię, które od ponad dwóch tysięcy lat symbolizuje spokojną, trwałą urodę. Dotarło do nas dzięki biblijnej Susannie oraz rzymskiej świętej Susannie, dziewicy i męczennicy, której ku czci obchodzone jest święto 11 sierpnia, zanim w języku angielskim utrwaliło się jako smukłe i przyjazne Susan.
Stało się jednym z kształtujących imion połowy XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., i przywołuje pewien ciepły, kompetentny i godny zaufania typ „dziewczyny z sąsiedztwa”. Bez końca skracane – Sue, Susie, Suzy – zawsze zachowywało swój dostępny urok.
Dziś Susan emanuje ponadczasowym, lekko vintage urokiem, opartym na szeregu imponujących kobiet: bojowniczce o prawa wyborcze Susan B. Anthony, eseistce Susan Sontag oraz aktorce Susan Sarandon. Wynikiem jest imię, które na pierwszy rzut oka wydaje się łagodne, ale wewnętrznie jest cicho niezniszczalne – trwałe, klasyczne i cicho silne.
Susan jest cichą, głęboką wodą w każdej grupie przyjaciół. Jej dominującą cechą jest lojalność – oddanie na poziomie dziewięciu na dziesięć, co oznacza, że skoro raz do niej należysz, to należysz na zawsze. Nie płonie gorąco i szybko; jej energia jest spokojna i umiarkowana, uspokajająca stałość osoby, którą rzadko da się wyprowadzić z równowagi i która zawsze jest pod ręką. Ta niezachwiana stabilność czyni ją zaufaną osobą wśród przyjaciół, tą, która pamięta całą historię i nigdy jej nie powtarza.
Właściwie jej imię oznacza „lilia” – cicho piękna, dyskretna, trwała. Susan osiągnęła swój szczyt w połowie wieku i emanuje pewną ponadczasową elegancją, ale nie myl spokoju z nudą: jej humor jest suchy i precyzyjnie celowany, a wyobraźnia bogatsza, niż przyznaje. Wolą formułować żartobliwy kąśliwy komentarz niż dominować w pomieszczeniu i nie mają apetytu na światła reflektorów ani koło hamsterka – ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. Napędza ją głębia: prawdziwe rozmowy, lojalni ludzie, życie z substancją, a nie z pokazem.
W niej tkwi też cicha niezależność, wewnętrzna samowystarczalność, która przywodzi na myśl te Susany, które zmieniły świat na swój sposób – nieugiętą determinację Susan B. Anthony, ostry umysł Susan Sontag, zasadniczą chłód Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i wyczulona, dostrojona do nastrojów ludzi, których kocha, choć swoje własne uczucia ukrywa za tą serenityczną spokojnością. Nie lubi dramatu i nie poluje na uwagę, co początkowo może wydawać się rezerwowaniem, dopóki nie odkryje się ciepłej, zabawnej i gorąco lojalnej przyjaciółki pod spodem. W swojej najlepszej formie Susan jest latarnią: niezachwiana, nieprzenikniona, jaśniejąca – przyjaciółką, która stoi obok nas jeszcze dziesięciolecia później, po tym, jak wszyscy inni odeszli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan nie zabiega; rozkwita. Nazwana na cześć lilii, jej miłość jest cichym, potężnym zapachem, który wypełnia przestrzeń, nie wymagając uwagi. Zaczarowuje obecnością, a nie popisem – chłodną, elegancką dystansją, która przyciąga kochanków jak ćmy do stałego płomienia. Jej greckie i łacińskie korzenie wskazują na ponadczasową grację; nie jest ulotną różą letnią, lecz byliną lilią, zakorzenioną i odporną. Pragnie głębi, a nie dramatu i szuka partnera, który z równą pasją szanuje jej granice, z jaką ona strzeże swego serca. Powierzchowny urok ją dezorientuje; potrzebuje intelektualnej równości i emocjonalnej szczerości. Co ją odstrasza? Zależność i hałas. Susan potrzebuje przestrzeni, by oddychać, obserwować i pozwalać żądzy się gotować, zamiast ją zagotować. Jest zmysłowa, ale kontrolowana, i oferuje intymność jak rzadki dar, a nie jako publiczny pokaz. Jej przywiązanie to powolny ogień, który zdobywa się przez stałość i cichą siłę. Kochanie Susan oznacza naukę sztuki cierpliwości i piękna subtelnej, trwałej namiętności. Jest spokojem po burzy, lilią w ogrodzie – piękną, niedostępną i całkowicie fascynującą.
Pochodzi od hebrajskiego shoshan, co oznacza „lilia” (a później „róża”), symbol czystości.
Tak – obie formy wywodzą się od Susanny; Suzanne to francuska forma, a Susan skrócona angielska.
11 sierpnia, dla świętej Sussany z Rzymu, rzymskiej dziewicy i męczenniczki.
Sue, Susie, Suzy, Suki i Susi to wszystkie popularne, czułe formy.
Było to jedno z najpopularniejszych imion żeńskich w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii przez lata 50. i początek lat 60. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.