Znaczenie: Lilia (później również „róża”).
Z hebrajskiego Shoshannah „lilia”, przez greckie Sousanna i łacińskie Susanna; Susan to skrócona angielska forma Susanna/Susannah.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Suzanna z Rzymu.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Susan rozkwita wprost z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” — imię, które od ponad dwóch tysięcy lat oznacza cichą, trwałą piękność. Dociera do nas przez biblijną Susannę i rzymską świętą Susannę, dziewicę-męczennicę czczoną 11 sierpnia, zanim osiadło w języku angielskim jako zgrabne, przyjazne Susan.
Stało się jednym z charakterystycznych imion połowy XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., przywołując pewną ciepłą, kompetentną, sąsiedzko-niezawodną wiarygodność. Nieustannie nadawano mu zdrobnienia — Sue, Susie, Suzy — zawsze zachowując przy tym przystępną urodę.
Dziś Susan niesie w sobie ponadczasową, nieco vintage’ową elegancję, podpartą listą imponujących kobiet: sufrażystki Susan B. Anthony, eseistki Susan Sontag, aktorki Susan Sarandon. Wynikiem jest imię, które na powierzchni wydaje się łagodne, ale pod spodem jest cicho niezniszczalne — stabilne, klasyczne i cicho silne.
Susan jest spokojną, głęboką wodą w każdej grupie przyjaciół. Jej kluczową cechą jest lojalność — dziewięć na dziesięć oddania, co oznacza, że raz, gdy stajesz się jej, jesteś jej na zawsze. Nie płonie gwałtownie i szybko; jej energia jest spokojna i wyważona, to uspokajająca stabilność kogoś, kto rzadko traci rezon i zawsze jest obecny. Ta żelazna stabilność sprawia, że jest osobą, której przyjaciele się zwierzają, tą, która pamięta cały kontekst i nigdy go nie powtarza.
Nie bez powodu jej imię oznacza „lilię” — cicho piękną, nieefektowną, trwałą. Susan osiągnęła szczyt popularności w połowie wieku i niesie ze sobą pewną ponadczasową grację, ale nie bierz spokoju za nudę: jej humor jest sarkastyczny i precyzyjny, a wyobraźnia bogatsza, niż to daje po sobie poznać. Woli rzucić dowcipną uwagę, niż rządzić salą, a ma zero apetytu na reflektory czy wyścig szczurów — ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. Napędza ją głębia: prawdziwe rozmowy, lojalni ludzie, życie substancji ponad pozory.
Ma też cichą niezależność, wewnętrzną samowystarczalność, która przywołuje na myśl Susan, które zmieniały świat na własnych zasadach — nieugięta determinacja Susan B. Anthony, żarliwy umysł Susan Sontag, zasadniczy chłód Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i przenikliwa, wyczulona na nastroje ludzi, których kocha, choć chroni własne uczucia za tym spokojnym opanowaniem. Nie lubi dramatu i nie będzie gonić za uwagą, co może być odbierane jako rezerwa, dopóki nie zdobędziesz ciepłej, zabawnej, żarliwie oddanej przyjaciółki pod spodem. W najlepszym wydaniu Susan jest latarnią: nieprzyspieszona, niezachwiana, cicho lśniąca — przyjaciółka, która wciąż stoi obok Ciebie dziesięciolecia po tym, jak wszyscy inni odeszli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan nie podbija; rozkwita. Nazwana na cześć lilii, jej miłość jest cichym, potężnym zapachem, który wypełnia pokój, nie domagając się uwagi. Zmysłowo oddziałuje przez samą obecność, a nie przez popis – chłodną, elegancką obojętność, która przyciąga kochanków jak ćmy do stałego płomienia. Jej greckie i łacińskie korzenie sugerują ponadczasową grację; nie jest przemijającą letnią różą, lecz wieloletnią lilią, zakorzenioną i odporną. Pragnie głębi, a nie dramaturgii, szukając partnera, który szanuje jej granice tak samo mocno, jak ona chroni swoje serce. Powierzchowny urok ją dezorientuje; potrzebuje intelektualnej równorzędności i emocjonalnej szczerości. Co ją odpycha? Zależność i hałas. Susan potrzebuje przestrzeni, by oddychać, obserwować i pozwolić pożądaniu powoli się tlić, a nie kipieć. Jest zmysłowa, ale kontrolowana, oferując intymność jak rzadki dar, a nie publiczny pokaz. Jej czułość tli się powoli, zdobywane przez konsekwencję i cichą siłę. Kochać Susan to nauczyć się sztuki cierpliwości i piękna subtelnej, trwałej pasji. Jest spokojem po burzy, lilią w ogrodzie – piękną, niedostępną i całkowicie porywającą.
Pochodzi z hebrajskiego słowa shoshan, oznaczającego „lilia” (a później „róża”), symbolu czystości.
Tak — obie wywodzą się od Susanny; Suzanne to forma francuska, a Susan skrócona angielska.
11 sierpnia, święta Susanna z Rzymu, rzymska dziewica i męczennica.
Sue, Susie, Suzy, Suki i Susi to wszystkie powszechne formy czułe.
Było to imię dziewcząt z najwyższą pozycją w rankingu w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii przez lata 50. i początki lat 60. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.