Znaczenie: palma daktylowa.
Od Tamar, biblijnego hebrajskiego rdzenia.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Tamar Wielka.
Królowa Gruzji w XIII wieku, rządziła Kaukazem w wieku dwudziestu czterech lat. Rozszerzyła swój teren aż po Morze Kaspijskie i zdołała ustabilizować swoje królestwo, sprawnie zarządzając napięciami między sąsiednimi mocarstwami a instytucjami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Można przejąć stery losu złożonego z zimnym intelektem i rzadką elegancją. To dowód na to, że upór i przenikliwość pozwalają rozwinąć naród, nawet w obliczu potężnych przeciwników.
Źródło: Nominis
Tamara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 maja.
Tamara to imię o biblijnym, hebrajskim rodowodzie, Tamar, oznaczające „palmę daktylową”, drzewo, które w Piśmie Świętym wciela w sobie elegancję i płodność („Sprawiedliwy rozkwitnie jak palma”, Psalm 92). Nosiły je postacie Starego Testamentu, takie jak córka króla Dawida, a wieki później święta królowa, Tamara z Gruzji, symbol świetności jej królestwa.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Tamara brzmi jednocześnie egzotycznie i stanowczo: ma w sobie słowiański i wschodni sznyt – była niezwykle popularna w dawnym ZSRR – a jednocześnie naturalnie wpasowuje się w łacińskie ucho. Wystrzeliła jako modne imię w latach 80. i 2000, kojarzone z glamourowym magnetyzmem, który dziś wzmocniły postacie takie jak tancerka Tamara Rojo czy towarzyska osobowość Tamara Falcó.
Dziś postrzegane jest jako imię pewne siebie, zmysłowe i pełne charakteru, łączące egzotykę z śródziemnomorską ciepłotą. Ani dziecinne, ani zimne: Tamara stawia mocne kroki.
Osoby o imieniu Tamara zazwyczaj emanują magnetyzmem, którego trudno nie zauważyć. Z wysoką energią (8) i silną potrzebą błyszczenia (8), są to osoby, które nie szukają reflektorów, ale trafiają do nich czysto dzięki swojej obecności. Ich wyraźna niezależność (8) sprawia, że rzadko proszą o pozwolenie: podejmują decyzje, rzucają się w wir i wyjaśnią to później. Podobnie jak palma, od której wzięły imię – elastyczna, ale wyprostowana – zginają się pod wiatrem, nigdy nie pękając.
W Tamarze jest pewien egzotyczny i zmysłowy punkt, który pasuje do jej wysokiej fantazji (8): przyciągają ją otoczenia pełne iskrzenia, dopracowana estetyka oraz plany z nutą przygody. Nie jest najbardziej przewidywalna (średnia stabilność, 5) i właśnie tam tkwi część jej uroku: zaskakuje. Jej wrażliwość (7) czyni ją intensywną w uczuciach, choć jej niezależne serce potrzebuje przestrzeni, by oddychać. Lojalność jest obecna (6), ale po jej sposobie, bez duszenia.
Ten styl przywodzi na myśl jej wzorce: elegancką dyscyplinę tancerki Tamary Rojo, swobodny glamour Tamary Falcó oraz suwerenną siłę królowej Tamary Gruzińskiej. Ambitna (7), ale nie karierowiczka, Tamara chce robić rzeczy na wielką skalę albo wcale. W kwestii humoru (6) bliżej jej do błyskotliwej ironii niż do głupich żartów.
Jej wyzwaniem jest ujarzmić tę intensywność i nie mylić niezależności z samotnością. Gdy znajdzie otoczenie, które daje jej równomiernie wolność i podziw, Tamara rozkwita dokładnie tak, jak obiecuje jej imię: wysoka, lśniąca i daktylowa, dająca słodki owoc temu, kto potrafi się do niej zbliżyć, nie chcąc jej przycinać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Tamara nie szuka ulotnego ciepła bryzy; pragnie głębokiego i orzeźwiającego cienia własnej natury. Podobnie jak palma daktylowa, jej miłość jest architekturą oporu i słodyczy. Nie oddaje się lekko; wznosi się, twarda i elegancka, oczekując, że kandydat będzie miał cierpliwość, by wspiąć się po jej szorstkim pniu i dotrzeć do korony. Jej uwodzicielstwo jest pionową tajemnicą: zaczyna się od korzenia niepodważalnej prostolinijności i kończy kwitnięciem zmysłowych daktyli, słodkich, ale o charakterze.
Co ją przyciąga, to cicha lojalność, ta, która rośnie w jałowości bez skargi. Czego nie znosi, to ostentacyjna kruchość i brak autentyczności. W łóżku jest dotykowa i pierwotna; wie, że prawdziwa płodność pragnienia rodzi się z szacunku dla czasów ziemi. Nie jest to wybuchowa namiętność, lecz podziemna rzeka, która żywi. Dla niej kochać to dbać, to chronić soczyste jądro pod twardą korą. Jeśli uda ci się przezwyciężyć straż jej godności, odkryjesz, że jej serce jest najczulsze i najżyźniejsze ze wszystkich ogrodów.
Pochodzi z języka hebrajskiego, od terminu Tamar, występującego w Starym Testamencie. Jej obecna forma stała się popularna również dzięki rosyjskiemu i językom słowiańskim.
Oznacza „palma” lub „palma daktylowa”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prawość i płodność.
Wspomnienie liturgiczne obchodzi się 1 maja na cześć Świętej Tamary. Była królową Gruzji.
Nie, w świecie hiszpańskojęzycznym to jednoznacznie imię żeńskie; analogicznym męskim odpowiednikiem byłby sam rdzeń Tamar.
Tak, przeżyła silny rozkwit w Hiszpanii w latach 80. i 2000., a nadal jest rozpoznawalnym i dobrze ocenianym imieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.