Znaczenie: Palma daktylowa.
Z hebrajskiego תָּמָר (Tamar), „palma” lub „palma daktylowa”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prostotę i płodność.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Tamar Wielka.
Królowa Gruzji w XIII wieku, rządziła Kaukazem w wieku dwudziestu czterech lat. Rozszerzyła swój teren aż po Morze Kaspijskie i zdołała ustabilizować swoje królestwo, sprawnie zarządzając napięciami między sąsiednimi mocarstwami a instytucjami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Można przejąć stery losu złożonego z zimnym intelektem i rzadką elegancją. To dowód na to, że upór i przenikliwość pozwalają rozwinąć naród, nawet w obliczu potężnych przeciwników.
Źródło: Nominis
Tamara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 maja.
Tamara ma hebrajskie biblijne korzenie, Tamar, co oznacza „palma daktylowa”, drzewo, które w Piśmie Świętym wciela w sobie elegancję i płodność („Sprawiedliwi rozkwitają jak palmy”, Psalm 92). Nosili ją postacie ze Starego Testamentu, jak córka króla Dawida, a wieki później kanonizowana królowa, Tamara z Gruzji, symbol blasku jej królestwa.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Tamara brzmi zarówno egzotycznie, jak i odważnie: ma słowiański i wschodni dźwięk – była niezwykle popularna w dawnym ZSRR – a jednocześnie naturalnie leży w łacińskim uchu. Jej popularność rosła między latami 80. a 2000., łącząc się z glamour i magnetyzmem, który dziś jest dalej wzmacniany przez postacie takie jak baletnica Tamara Rojo czy dama towarzystwa Tamara Falcó.
Dziś działa jako pewny siebie, zmysłowy imię z prawdziwym charakterem, łączący egzotykę z śródziemnomorskim ciepłem. Ani słodki, ani zimny: Tamara robi o sobie szum.
Osoba o imieniu Tamara często emanuje magnetyzmem, który trudno zignorować. Posiadając wysoką energię i silną skłonność do bycia w centrum uwagi, jest tego typu osobą, która nie poluje na uwagę, a mimo to przyciąga ją, samą swoją obecnością. Jej wyraźna niezależność sprawia, że mało prawdopodobne jest, by prosiła o pozwolenie: podejmuje decyzje, skacze, a wyjaśnia później, jeśli ma na to ochotę. Jak palma, od której wzięło się jej imię – elastyczna i wyprostowana – zgina się pod wpływem wiatru, ale nigdy się nie łamie.
W Tamary jest coś egzotycznego i zmysłowego, co pasuje do jej żywej wyobraźni: przyciągają ją ożywione otoczenia, dopracowana estetyka i plany z nutą przygody. Nie jest najbardziej przewidywalną osobą, a to jest częścią jej uroku – zaskakuje. Jej wrażliwość sprawia, że w uczuciach bywa intensywna, choć jej niezależne serce potrzebuje przestrzeni do oddychania. Lojalność jest obecna, ale na jej własnych warunkach, bez duszenia.
Ta aura odzwierciedla jej rzeczywiste imienniczki: elegancką dyscyplinę baletnicy Tamary Rojo, bez wysiłku emanujący glamour Tamary Falcó, suwerenną siłę królowej Tamar z Gruzji. Ambitna, a jednocześnie nie nachalna, Tamara chce robić rzeczy na dużą skalę albo wcale. Jej humor skłania się bardziej ku błyskotliwej ironii niż do komicznych żartów.
Jej wyzwaniem jest ujarzmić tę intensywność i nie mylić niezależności z samotnością. Gdy znajdzie otoczenie, które oferuje jej jednocześnie wolność i podziw, Tamara rozkwita dokładnie tak, jak obiecuje jej imię: wysoko, lśniąc i słodko, rodząc owoce dla każdego, kto wie, jak się do niej zbliżyć, nie próbując jej przycinać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Tamara kocha z dzikim, nieustępliwym wdziękiem palmy daktylowej. Nie podrywa; ona pielęgnuje. Jej uwodzenie nie jest ulotną iskrą, lecz powolnym, celowym dojrzewaniem, które oferuje słodycz, rzadką i głęboko zakorzenioną. Szuka partnera, który uszanuje jej pionowość – kogoś, kto doceni jej prostolinijność i nie pomyli jej siły ze sztywnością. Przyciąga tych, którzy potrafią wytrzymać wiatr pustyni, nie łamiąc się, tych, którzy rozumieją, że prawdziwa piękność wymaga cierpliwości i głębokich, ukrytych korzeni.
Ale nie myl jej ciepła z miękkością. Łatwo daje się uwieść kruchości i powierzchowności. Partner, który nie zaoferuje emocjonalnego cienia, którego ona potrzebuje, albo który będzie wymagał, by ugięła się przed jego wolą, odkryje, że odwróci się do niego plecami równie nagle, jak zmieniają się pory roku. Daje płodność, nie śmieci. Oferuje lojalność, która przetrwa susze, ale nie będzie podlewać ogrodu, który nie chce rosnąć. Aby ją zdobyć, musisz być wystarczająco silny, by stać w jej cieniu, i wystarczająco słodki, by cieszyć się plonem, który tak starannie pielęgnuje.
Pochodzi z języka hebrajskiego, od słowa Tamar z Biblii. Jego dzisiejsza forma stała się popularna również dzięki rosyjskiemu i językom słowiańskim.
Oznacza „palmę” lub „palmę daktylową”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prostolinijność i płodność.
Nie, to jednoznacznie żeńskie imię w świecie hiszpańskojęzycznym; męskim odpowiednikiem byłaby sama forma podstawowa Tamar.
Tak, przeżył silny wzrost popularności w Hiszpanii w latach 80. i 2000., a pozostaje rozpoznawalnym i cenionym imieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.