Znaczenie: palma daktylowa.
Z hebrajskiego biblijnego korzenia Tamar, który oznacza „palma daktylowa”.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Tamar Wielka.
Królowa Gruzji w XIII wieku, rządziła Kaukazem w wieku dwudziestu czterech lat. Rozszerzyła swój teren aż po Morze Kaspijskie i zdołała ustabilizować swoje królestwo, sprawnie zarządzając napięciami między sąsiednimi mocarstwami a instytucjami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Można przejąć stery losu złożonego z zimnym intelektem i rzadką elegancją. To dowód na to, że upór i przenikliwość pozwalają rozwinąć naród, nawet w obliczu potężnych przeciwników.
Źródło: Nominis
Tamara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 maja.
Tamara ma biblijne, hebrajskie korzenie – Tamar, co oznacza „palma daktylowa”, drzewo, które w Pismach wciela w sobie elegancję i owocowanie („Sprawiedliwy rozkwitnie jak palma”, Psalm 92). Noszone było przez postacie ze Starego Testamentu, takie jak córka króla Dawida, a wieki później przez kanonizowaną królową, Tamarę z Gruzji, symbol blasku jej królestwa.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Tamara brzmi zarówno egzotycznie, jak i odważnie: ma słowiański i orientalny posmak – była niezwykle popularna w dawnym ZSRR – a jednocześnie osadza się w latynoskim uchu z tą samą naturalnością. Zyskała popularność w latach 80. i 2000., powiązana z glamourowym magnetyzmem, który dziś wzmacniają postacie takie jak tancerka Tamara Rojo czy towarzyska gwiazda Tamara Falcó.
Dziś postrzegana jest jako imię pewne siebie, zmysłowe i o prawdziwej osobowości, łączące egzotykę ze śródziemnomorskim ciepłem. Ani słodkie, ani zimne: Tamara robi swoje wejście.
Osoba o imieniu Tamara ma tendencję do noszenia magnetyzmu, którego trudno nie zauważyć. Z wysoką energią i silnym pociągiem do świateł reflektorów, jest tego typu osobą, która nie poluje na uwagę, ale i tak ją przyciąga, sama swoją obecnością. Jej wyraźna niezależność sprawia, że mało prawdopodobne jest, by prosiła o pozwolenie: ona decyduje, skacze, a później wyjaśni, jeśli poczuje taką ochotę. Jak palma, od której pochodzi jej imię – elastyczna, ale wzniesiona – zgina się pod wiatrem, ale nigdy się nie łamie.
W Tamarze jest coś egzotycznego i zmysłowego, co odpowiada jej żywej wyobraźni: jest przyciągana przez ożywione otoczenia, dopracowane estetyki, plany z nutą przygody. Nie jest najbardziej przewidywalną osobą w okolicy, a to jest częścią jej uroku – zaskakuje. Jej wrażliwość sprawia, że jest intensywna w uczuciach, choć jej niezależne serce potrzebuje przestrzeni, by oddychać. Lojalność jest tam, ale na jej własnych warunkach, bez duszenia.
Ten powiew odzwierciedla jej imienniczki z życia: elegancką dyscyplinę tancerki Tamary Rojo, swobodny glamour Tamary Falcó, suwerenną siłę królowej Tamar z Gruzji. Ambitna, ale nie nachalnie agresywna, Tamara chce robić rzeczy na wielką skalę albo wcale. Jej humor skłania się bardziej ku błyskotliwej ironii niż do wulgarnych żartów.
Jej wyzwaniem jest ujarzmić tę intensywność i nie mylić niezależności z samotnością. Gdy znajdzie otoczenie, które oferuje jej równe części wolności i podziwu, Tamara rozkwita dokładnie tak, jak obiecuje jej imię: wysoka, lśniąca i słodka jak daktyle, dając owoce tym, którzy wiedzą, jak się do niej zbliżyć, nie próbując jej przycinać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Tamara kocha z dzikim i niezachwianym wdziękiem palmy daktylowej. Nie flirtuje; pielęgnuje. Jej uwodzenie nie jest przelotną iskrą, lecz powolnym i świadomym dojrzewaniem, oferując słodycz, która jest jednocześnie rzadka i głęboko zakorzeniona. Szuka partnera, który uszanuje jej pionowość – kogoś, kto doceni jej wyprostowaną postawę i nie pomyli jej siły ze sztywnością. Przyciągają ją ci, którzy potrafią wytrzymać wiatry pustyni, nie łamiąc się, ci, którzy rozumieją, że prawdziwa piękność wymaga cierpliwości oraz głębokich, ukrytych korzeni.
Jednakże nie mylcie jej ciepła z delikatnością. Łatwo odpycha ją kruchość i powierzchowność. Partner, który nie będzie w stanie zapewnić jej potrzebnego emocjonalnego cienia, albo który będzie wymagał, by się ugięła przed jego wolą, znajdzie ją odwróconą do niego tyłem równie nagle, jak zmieniają się pory roku. Ona daje owocowanie, nie zamieszanie. Oferuje lojalność, która przetrzymuje susze, ale nie będzie podlewać ogrodu, który odmawia wzrostu. Aby ją zdobyć, należy być wystarczająco odpornym, by stać w jej cieniu, i wystarczająco słodkim, by cieszyć się z plonów, które tak starannie pielęgnowała.
Pochodzi z języka hebrajskiego, od terminu Tamar występującego w Starym Testamencie. Jej obecna forma została również spopularyzowana przez rosyjski i języki słowiańskie.
Oznacza „palma” lub „palma daktylowa”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, wyprostowaną postawę i owocowanie.
Nie, to zdecydowanie imię żeńskie w świecie języka hiszpańskiego; męskim odpowiednikiem byłaby sama forma rdzeniowa Tamar.
Tak, odnotowała silny wzrost w Hiszpanii między dekadą lat 80. a 2000., i pozostaje rozpoznawalnym i dobrze ocenianym imieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.