Znaczenie: należący do Wielkanocy.
Z łacińskiego Paschalis, „należący do Wielkanocy”.
17 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Paskwal Bailón. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański franciszkanin z XVI wieku, pochodzący z ubogiej rodziny i pozbawiony wykształcenia. Wykonywał pracę kucharską z przykładną starannością, zamieniając zwykły trud w akt bezinteresownej służby i codziennej dobroci wobec swoich braci.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że wartość gestu nie zależy od jego prestiżu, lecz od jakości intencji, która go prowadzi. Skromna praca, gdy jest wykonywana z sercem, staje się formą niezachwianej godności.
Pascual obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 17 maja.
Pascual wywodzi się z łacińskiego Paschalis, oznaczającego „należący do Wielkanocy”, i tradycyjnie nadawano go dzieciom urodzonym w okresie wielkanocnym. Jest to zatem imię jasne, związane z najweselszym świętem w kalendarzu chrześcijańskim. Jego największą referencją jest św. Pascual Bailón, skromny i samouk pastuch, który został franciszkaninem, słynący z pobożności i radości, a dziś patronem kucharzy i cukierników.
W Hiszpanii jest to imię o głębokich korzeniach, bardzo zakorzenione w Aragonii, Walencji i na obszarze lewantyńskim, z jego katalońską odmianą „Pasqual”. Brzmi szlachetnie, gościnnie i ujmująco, z tym smakiem ludowej tradycji i kalendarza świętych.
Obecnie Pascual postrzegany jest jako imię klasyczne i nieco wycofane z użycia wśród noworodków, co nadaje mu retro i autentyczny urok. Przywołuje bliskość, prostotę i dobry humor, ciepło domu i rzeczy od zawsze, bez pretensji i z wielkim sercem.
Pascual emanuje ciepło, które wydaje się naturalne. Jego bardzo wysoka wrażliwość oraz kordialny i swobodny humor sprawiają, że jest osobą, która rozświetla stół i którą wszyscy chcą mieć blisko podczas uroczystości. Jak jego imię, związane z Wielkanocą, niesie ze sobą światło: w jego sposobie bycia na świecie jest coś głęboko radosnego i pełnego wdzięczności, ten wyraz pokornego i szczęśliwego pasterza, którym był święty Pascual Bailón.
Nie jest ambicjonerem biurowym – jego ambicje w zakresie władzy są niskie – i właśnie dlatego wydaje się tak autentyczny: kierują nim uczucia, prostota i przyjemność z dobrze wykonanych rzeczy, a nie stanowiska czy pozory. Jego lojalność jest wysoka, a stabilność solidna; jest z tych, którzy wspierają rodzinę i grupę przyjaciół bez robienia zamieszania, z stałą obecnością i prawdziwą czułością.
Ma też swoją dawkę niezależności i inicjatywy, ten „1” pioniera, który popycha go do rozwiązywania spraw po swojemu, jako samouka i praktyka, bez czekania na pozwolenia. I żyłkę kordialnej fantazji, która przejawia się w jego zamiłowaniu do dobrego jedzenia, tradycji i wiecznie powtarzanych historii – nie bez powodu jego patronem jest święty kucharzy.
Imię, szlachetne i nieco retro, wzmacnia ten obraz prostej szlachetności, osoby bez udawania. Pascual nie stara się olśniewać; stara się, by ludzie czuli się swobodnie, i osiąga to z naturalnością. Za jego dobrodusznością kryje się więcej charakteru, niż się wydaje: gdy trzeba bronić swoich lub podtrzymywać zasadę, ujawnia spokojną i upartą stanowczość. To ujmujący przyjaciel, sąsiad, który zawsze pomaga, ten, który zamienia codzienność w coś ciepłego. Czysta, promienna prostota, trudna do odrzucenia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pascual nie szuka efemerycznego ognia, lecz płomienia, który trwa. Urodzony pod świętym cieniem Wielkanocy, jego miłość jest ciągłym zmartwieniem; nie interesują go banalne zrywy, lecz więzi, które przemieniają duszę. W uwodzeniu posiada magnetyczny spokój, wymowną ciszę, która przyciąga jak ciemny magnes. Ceni lojalność ponad wybuchową namiętność, szukając towarzyszki zdolnej zrozumieć jego duchową głębię, nie oceniając jego introwersji. Co naprawdę go pociąga, to intelektualna współudział i wzajemna oddanie, ta intymność, która buduje się w subtelnych gestach i w spojrzeniach dzielonych w półmroku. Z kolei rozczarowuje go powierzchowna fruwolność i brak autentyczności; dla Pascuala oszustwo jest jedyną prawdziwą śmiercią. Jego największym pragnieniem jest zespolenie się z kimś, kto w miłości widzi nie tylko przyjemność, lecz święty rytuał odnowy. Szuka więzi, która oprze się upływowi czasu, w której seks będzie fizycznym wyrazem niemal religijnego oddania, a każde spotkanie będzie wspólnym odrodzeniem, wolnym od pustych ograniczeń, ale obciążonym wiecznym znaczeniem.
Jest pochodzenia łacińskiego, od Paschalis, „związany z Wielkanocą”, z ostatecznym korzeniem w hebrajskim Pésaj.
Oznacza „wielkanocny” lub „urodzony w Wielkanoc”; nadawano je dziecku, które przyszło na świat w okresie wielkanocnym.
17 maja, święto św. Pascual Bailón, hiszpańskiego franciszkanina.
Z kongresów eucharystycznych oraz, w ludowej tradycji, z kucharzy i cukierników.
W katalońskim: Pasqual; we francuskim: Pascal; we włoskim: Pasquale.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.