Znaczenie: związany z Wielkanocą, urodzony w Wielkanoc.
Z łacińskiego Paschalis, „związany z Wielkanocą”, z kolei z hebrajskiego Pésaj przez greckie Páscha; nadawano je chłopcu urodzonemu w okresie wielkanocnym.
17 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paskwal Bailón.
Hiszpański franciszkanin z XVI wieku, pochodzący z ubogiej rodziny i pozbawiony wykształcenia. Wykonywał pracę kucharską z przykładną starannością, zamieniając zwykły trud w akt bezinteresownej służby i codziennej dobroci wobec swoich braci.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że wartość gestu nie zależy od jego prestiżu, lecz od jakości intencji, która go prowadzi. Skromna praca, gdy jest wykonywana z sercem, staje się formą niezachwianej godności.
Pascual obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 17 maja.
Pascual wywodzi się z łacińskiego Paschalis, „należący do Wielkanocy”, i tradycyjnie nadawano go dzieciom, które przychodziły na świat w okresie wielkanocnym. Jest to zatem imię świetliste, związane z najweselszym świętem w kalendarzu chrześcijańskim. Jego wielkim patronem jest św. Pascual Bailón, skromny pasterz i samouk, który został franciszkaninem, słynący ze swojej pobożności i radości, a dziś patronem kucharzy i cukierników.
W Hiszpanii jest to imię o głębokich korzeniach, bardzo zakorzenione w Aragonii, Walencji i na wybrzeżu Lewantu, z katalońską odmianą „Pasqual”. Brzmi szlachetnie, serdecznie i sympatycznie, z tym smakiem ludowej tradycji i kalendarza świętych z małych miasteczek.
Obecnie Pascual postrzegany jest jako imię klasyczne i nieco wycofane z użycia wśród noworodków, co nadaje mu retro i autentyczny urok. Wzbudza poczucie bliskości, prostoty i dobrego humoru, ciepła domowego i rzeczy od zawsze znanych, bez pretensji i z dużym sercem.
Pascual emanuje ciepło, które przyciąga. Jego bardzo wysoka wrażliwość oraz uprzejmy, koleżeński humor sprawiają, że jest osobą, która ożywia każde spotkanie i do której wszyscy chętnie zbliżają się na przyjęciach. Podobnie jak jego imię, związane z Wielkanocą, niesie ze sobą światło: w jego sposobie bycia na świecie jest coś głęboko radosnego i pełnego wdzięczności, ten nastrój skromnego i szczęśliwego pasterza, jakim był święty Pascual Bailón.
Nie jest karierowiczem zza biurka – jego ambicja w kwestii władzy jest niska – i właśnie dlatego wydaje się tak autentyczny: napędzają go uczucia, prostota i radość z dobrze wykonanych rzeczy, a nie stanowiska ani pozory. Jego lojalność jest wysoka, a stabilność solidna; należy do tych, którzy wspierają rodzinę i grupę przyjaciół bez szumu, z stałą obecnością i prawdziwym uczuciem.
Ma też swoją dawkę niezależności i inicjatywy, ta „pionierska jedynka”, która popycha go do rozwiązywania spraw po swojemu, jako samouka i praktyka, bez czekania na pozwolenia. A także żyłkę uprzejmej fantazji, która przejawia się w jego zamiłowaniu do dobrego jedzenia, tradycji i starych historii – nie bez powodu jego patronem jest patron kucharzy.
Imię, tradycyjne i nieco retro, wzmacnia ten obraz prostej szlachetności, osoby bez podwójnego dna. Pascual nie szuka błyszczenia; szuka, by ludzie czuli się komfortowo, i osiąga to z naturalnością. Za jego dobrodusznością kryje się więcej charakteru, niż się wydaje: gdy chodzi o obronę swoich bliskich lub utrzymanie pewnej zasady, wykazuje spokojną i upartą stanowczość. To wierny przyjaciel, sąsiad, który zawsze wyciągnie pomocną dłoń, ten, który zamienia codzienność w coś ciepłego. Czysta, jasna prostota, której trudno nie kochać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pascual nie szuka efemerycznego ognia, lecz płomienia, który trwa. Urodzony pod świętym cieniem Wielkanocy, jego miłość jest nieustannym zmartwychwstaniem; nie interesują go banalne zrywy, lecz połączenia, które transformują duszę. W uwodzeniu posiada magnetyczny spokój, elokwentną ciszę, która przyciąga jak ciemny magnes. Ceni lojalność ponad przepełniającą namiętność, szukając towarzyszki zdolnej zrozumieć jego duchową głębię, nie oceniając jego introspekcji. Co naprawdę go pociąga, to intelektualna komitywa i wzajemne oddanie, ta intymność, która buduje się w subtelnych gestach i w spojrzeniach dzielonych w półmroku. Z drugiej strony, rozczarowuje go powierzchowna frywolność i brak autentyczności; dla Pascuala oszustwo jest jedyną prawdziwą śmiercią. Jego największym pragnieniem jest stopienie się z kimś, kto w miłości widzi nie tylko przyjemność, lecz święty rytuał odnowy. Szuka więzi, która wytrzyma upływ czasu, w której seks będzie fizycznym wyrazem niemal religijnego oddania, a każde spotkanie będzie wspólnym odrodzeniem, wolnym od pustych więzów, ale obciążonym wiecznym znaczeniem.
Pochodzi z języka łacińskiego, od Paschalis, „związany z Wielkanocą”, z ostatecznym źródłem w hebrajskim Pésaj.
Oznacza „związany z Wielkanocą” lub „urodzony w Wielkanoc”; nadawano go dziecku, które przyszło na świat w okresie wielkanocnym.
17 maja, święto św. Pascuala Baylóna, hiszpańskiego franciszkanina.
Kongresów eucharystycznych oraz, w ludowej tradycji, kucharzy i cukierników.
W katalońskim: Pasqual; we francuskim: Pascal; we włoskim: Pasquale.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.