Znaczenie: związane z Wielkanocą.
Z łacińskiego Paschalis, odnoszący się do Wielkanocy.
17 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Paskwal Bailón. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański franciszkanin z XVI wieku, pochodzący z ubogiej rodziny i pozbawiony wykształcenia. Wykonywał pracę kucharską z przykładną starannością, zamieniając zwykły trud w akt bezinteresownej służby i codziennej dobroci wobec swoich braci.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że wartość gestu nie zależy od jego prestiżu, lecz od jakości intencji, która go prowadzi. Skromna praca, gdy jest wykonywana z sercem, staje się formą niezachwianej godności.
Pascual obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 17 maja.
Pascual wywodzi się z łacińskiego Paschalis, oznaczającego „dotyczący Wielkanocy”, i tradycyjnie nadawano go dzieciom urodzonym w okresie wielkanocnym. Dlatego jest to nazwa świetlista, związana z najweselszym świętem w kalendarzu chrześcijańskim. Jej wielkim patronem jest święty Pascual Bailón, skromny i samouk pasterz, który został franciszkaninem, słynący z pobożności i radości, a obecnie patronem kucharzy i piekarzy.
W Hiszpanii jest to imię o głębokich korzeniach, bardzo zakorzenione w Aragonii, Walencji i regionie Lewantu, z katalońską odmianą „Pasqual”. Brzmi kastylijsko, przyjaźnie i serdecznie, z tym smakiem ludowej tradycji i lokalnego kalendarza liturgicznego.
Obecnie Pascual postrzegany jest jako klasyczne i nieco przestarzałe imię dla noworodków, co nadaje mu retro i autentyczny urok. Przywołuje bliskość, prostotę i dobry humor, ciepło domu i rzeczy takimi, jakimi bywały kiedyś, bez pretensji i z dużą ilością serca.
Pascual emanuje ciepłem, które jest zaraźliwe. Jego wrażliwość jest bardzo wysoka, a przyjazny i radosny humor sprawia, że jest osobą, która rozjaśnia stół i którą wszyscy chcą mieć blisko podczas uroczystości. Podobnie jak jego imię, związane z Wielkanocą, on również przynosi światło: w jego sposobie bycia na świecie jest coś radosnego i wdzięcznego, ten powiew skromnego i szczęśliwego pasterza, którym był święty Pascual Bailón.
Nie jest ambitnym łowcą stanowisk – jego ambicja w kwestii władzy jest niska – i właśnie dlatego wydaje się tak autentyczny: poruszają go uczucie, prostota i przyjemność z dobrze wykonanych rzeczy, a nie pozycje czy pozory. Jego lojalność jest wysoka, a stabilność solidna; jest to rodzaj osoby, która wspiera rodzinę i grupę przyjaciół bez robienia zamieszania, z stałą obecnością i prawdziwym uczuciem.
Ma również w sobie pierwiastek niezależności i inicjatywy, ten „1” pioniera, który skłania go do rozwiązywania spraw po swojemu, jak samouk, praktycznie, bez czekania na pozwolenie. I odrobinę ciepłej fantazji, która przejawia się w jego zamiłowaniu do dobrego jedzenia, tradycji i starych historii – nieprzypadkowo jego patronem jest święty kucharzy.
Imię, kastylskie i nieco retro, wzmacnia ten obraz prostej szlachetności, osoby bez podwójnych standardów. Pascual nie stara się olśniewać; stara się sprawiać ludziom komfort i osiąga to naturalnie. Za jego dobrym humorem kryje się więcej charakteru, niż się wydaje: gdy przychodzi do obrony swoich bliskich lub obrony zasady, wykazuje spokojną i upartą stanowczość. Jest to drogi przyjaciel, sąsiad, który zawsze wyciąga pomocną dłoń, ten, który zamienia codzienność w coś ciepłego. Czysta, jasna prostota, trudna do znienawidzenia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pascual nie flirtuje; on powraca. Jego imię, związane ze zmartwychwstaniem, implikuje miłość, która nie jest jedynie odczuwana, lecz odrodzona w każdym spotkaniu. Nie goni; czeka na właściwą porę, a następnie uderza z cichą, niepodważalną pewnością świtu, który nadchodzi po długiej, zimnej nocy. Przyciągają go dusze, które przetrwały własne zimy, szuka partnerów, którzy rozumieją, że namiętność nie polega na stałym ogniu, lecz na cieple, które wraca, gdy nadzieja wydaje się utracona. Jego uwodzenie jest powolne, celowe i głęboko zmysłowe, zakorzenione w cierpliwości kogoś, kto wie, że prawdziwa piękność ujawnia się dopiero po zdjęciu zasłony. Nie lubi powierzchowności i ulotnych rozrywek; gdy znudzi go pustka, wycofuje się w godnym milczeniu. Kochać Pascuala to doświadczać oddania, które wydaje się wieczne, połączenia, które uznaje ciemność, ale wybiera światło z furią i nieustannym zamiarem.
Pochodzi z łaciny, od imienia Paschalis, oznaczającego „związany z Wielkanocą”, którego ostatecznym źródłem jest hebrajskie Pesach.
Oznacza „związany z Wielkanocą” lub „urodzony w okresie Wielkanocy”; nadawano je dziecku urodzonemu w okresie świąt wielkanocnych.
17 maja, w święto św. Pascuala Bailóna, hiszpańskiego franciszkanina.
Kongresów eucharystycznych oraz, potocznie, kucharzy i piekarzy.
W katalońskim: Pasqual; we francuskim: Pascal; we włoskim: Pasquale.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.