Znaczenie: warta uwagi.
Pochodzi od rzymskiego Antonius.
13 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Antoni z Padwy.
Portugalski franciszkanin i kaznodzieja z XIII wieku, aktywny we Włoszech. Przeszedł pieszo przez Europę, aby podzielić się swoimi ideami z jak największą liczbą ludzi, wykorzystując humor i jasność, by uczynić skomplikowane pojęcia dostępnymi dla wszystkich. Jego talent oratorski sprawił, że nadano mu przydomek „beczka doktryny”.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by inteligencja była prosta i radosna, zamiast być zarezerwowana dla elity. To dowód na to, że hojność intelektualna jest formą odwagi wobec złożoności świata.
Źródło: Nominis
Antonio obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 13 czerwca.
Imię „Antonio” należy do wielkich klasycznych imion hiszpańskiego świata. Wywodzi się od rzymskiego imienia Antonius, będącego nazwiskiem słynnego rodu starożytnego Rzymu, do którego należał również Marek Antoniusz. Wiarą ludową przypisuje się mu znaczenie „godny pochwały”, choć jego rzeczywiste etruskie pochodzenie pozostaje niepewne.
Swoją ogromną popularność zawdzięcza przede wszystkim świętemu Antoniemu z Padwy, portugalskiemu franciszkaninowi z XIII wieku, wybitnemu kaznodziei i jednemu z najbardziej kochanych świętych: patronowi zagubionych przedmiotów oraz, w wierze ludowej, opiekunowi singli poszukujących swej drugiej połówki. Jego święto, przypadające 13 czerwca, jest jednym z najczęściej obchodzonych w Hiszpanii.
Antonio przez pokolenia był jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii i w Ameryce Łacińskiej. Postrzegany jest jako solidny, szlachetny i bliski, z tradycyjnym i przyciągającym akcentem. Różnorodność jego zdrobnień – Toño, Toni, Antón – sprawia, że jest on zarówno formalny, jak i bliski.
Antonio to imię filara. Jego profil kreśli go jako osobę o najwyższej lojalności i wielkiej stabilności, jako kogoś, na kim można polegać, gdy sprawy stają się skomplikowane, jako emocjonalny dąb, który nie upada przy pierwszym podmuchu wiatru. Nic dziwnego: odziedzicza aurę świętego Antoniego z Padwy, hojnego świętego, do którego wszyscy uciekają się, aby odzyskać zagubione rzeczy, oraz szlachetny ciężar rzymskiego imienia rodu Antonia.
W Antonim tkwi spokojna szlachetność, poczucie obowiązku i słowo, które dotrzymuje danego zobowiązania, co czyni go godnym zaufania. Z natury dyplomatyczny, woli budować mosty niż mury, a jego energia jest raczej trwała niż eksplozywna: to energia kogoś, kto przychodzi, zostaje i wykonuje pracę, nie potrzebując oklasków. Dlatego jego potrzeba uwagi jest umiarkowana; wystarcza mu szacunek otoczenia.
Ale nie daj się zwieść jego solidności, by uznać go za całkowicie przewidywalnego. Liczba 7, która rządzi jego imieniem, ujawnia refleksyjny, niemal filozoficzny rdzeń, a wielkie postacie, które nosiły to imię – poeta Machado, malarz Antonio López, aktor Banderas – przypominają, że pod pozorem powściągliwości może bić wyjątkowa wrażliwość artystyczna. Antonio obserwuje, medytuje i od czasu do czasu zaskakuje nieoczekiwaną głębią.
Jego wyobraźnia jest powściągliwa, woli konkret przed marzeniami; jego ambicja jest zdrowa, ale bez bezwzględności. Zagrożeniem dla Antonia jest to, że może zasnąć w swojej niezawodności i z czystego poczucia obowiązku przejąć zbyt wiele cudzych odpowiedzialności. Gdy nauczy się delegować i puszczać, pozostanie tym, kim zawsze był: hojnym i lojalnym przyjacielem, który pojawia się, gdy jest potrzebny, tak godnym zaufania jak święty, który nadał mu imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Antonio nie zamierza być tajemniczy; jego uwodzenie to powolny, bezpośredni ogień, przeniknięty majestatyczną godnością, który hipnotyzuje. Kiedy kocha, czyni to z intensywnym, ale pełnym szacunku przywłaszczeniem, szukając tej głębokiej więzi, która potwierdza jego esencję. Przyciąga go kobieta, która wyzywa jego spokój inteligencją i pasją, ktoś, kto może pogodzić jego tradycyjne skłonności z nowoczesną, nieprzewidywalną iskrą. Niemniej jednak jego cierpliwość ma granice: poczucie niższości i brak autentyczności są jego największymi wrogami. Szybko nudzi się pustymi powierzchownościami i potrzebuje duszy, która oferuje mu nieustępliwą lojalność oraz rozmowy, które rozpalają jego intelekt. Nie szuka przyjaciółek, szuka towarzyszek życia; chce zbudować coś solidnego, namacalnego, w którym pasja splata się z wzajemnym szacunkiem. Dla niego seks jest świętym językiem prawdy, a nie przemijającej rozkoszy. Jeśli uda ci się zmierzyć się z jego poważnym spojrzeniem i rozszyfrować ciepło pod jego stoicką fasadą, zdobędziesz jego serce na zawsze. Jeśli szukasz tylko rozrywki, ucieknie, zanim cokolwiek się zacznie.
Tradycja nadaje mu znaczenie „godny pochwały”. Wywodzi się od rzymskiego imienia Antoniusz z rodu Antonii, o niepewnym etruskim korzeniu.
Antonio ma swoje imieniny 13 czerwca, w dniu wspomnienia świętego Antoniego z Padwy. Był on bratem mniejszym i doktor Kościoła.
Franciszkanin z XIII wieku, wielki kaznodzieja i doktor Kościoła, patron zagubionych przedmiotów oraz święty małżeństwa w tradycji ludowej.
Tak, bardzo stary i bardzo rozpowszechniony: przez cały XX wiek był jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii.
Wiele: Toño, Toni, Antón, Antoñito, a żeńskie Antonia, Toña lub Toñi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.