Znaczenie: godny pochwały (tradycyjnie); z rodu Antonia.
Antonio wywodzi się z rzymskiego imienia Antonius, z rodu Antonia, o niepewnym etruskim pochodzeniu; popularna tradycja nadaje mu znaczenie „godny pochwały”.
13 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Antoni z Padwy.
Portugalski franciszkanin z XIII wieku, aktywny we Włoszech. Rewolucjonizował kaznodziejstwo dzięki swej biegłości w obsłudze tekstów i jasności umysłu, stając się uznanym Doktorem Kościoła, cenionym za rygor intelektualny i elokwencję.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że wiedza nie jest celem samym w sobie, lecz narzędziem do oświecania innych. Jego życie pokazuje, że inteligencja, gdy jest oddana w służbę prawdy, może zmienić świat.
Źródło: Nominis
Antonio obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 13 czerwca.
Antonio jest jednym z wielkich klasycznych imion w świecie hiszpańskojęzycznym. Pochodzi od rzymskiego Antonius, imienia znamienitej rodziny starożytnego Rzymu, do której należał Marek Antoniusz. Popularna tradycja przypisuje mu znaczenie „godny pochwały”, choć jego faktyczne etruskie pochodzenie pozostaje niepewne.
Swoją ogromną popularność zawdzięcza w dużej mierze świętemu Antoniemu z Padwy, portugalskiemu franciszkaniowi z XIII wieku, wybitnemu kaznodziei i jednemu z najbardziej lubianych świętych: patronowi zagubionych przedmiotów oraz, w folklorze, opiekunowi osób samotnych poszukujących partnera. Jego święto, 13 czerwca, jest jednym z najszerzej obchodzonych w Hiszpanii.
Przez pokolenia Antonio było jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej. Odbierane jest jako solidne, szlachetne i przyjazne, z tradycyjnym, ujmującym akcentem. Jego zakres zdrobnień — Toño, Toni, Antón — sprawia, że jest jednocześnie formalne i bliskie.
Antonio to imię filaru. Jego profil kreśli kogoś o bardzo wysokiej lojalności i wielkiej stabilności, osobę, na której można polegać, gdy sytuacja staje się trudna; emocjonalny dąb, który nie przewraca się przy pierwszym podmuchu wiatru. To nie przypadek: odziedziczył aurę świętego Antoniego z Padwy, hojnego świętego, do którego wszyscy zwracają się, gdy coś zgubią, a także szlachetną wagę rzymskiego imienia z gens Antonia.
W Antoniu jest cicha szlachetność, poczucie obowiązku i wierność danemu słowu, które czynią go godnym zaufania. Z natury dyplomatyczny, woli budować mosty niż stawiać mury, a jego energia płynie stabilnie, a nie wybuchowo: to energia kogoś, kto przychodzi, zostaje i wykonuje pracę, nie potrzebując oklasków. Dlatego jego potrzeba uwagi jest skromna; szacunek jego własnych ludzi jest wystarczający.
Ale niech jego solidność nie sprawia, że wydaje się całkowicie przewidywalny. Siedem, które rządzi jego imieniem, ujawnia refleksyjny, niemal filozoficzny podtekst, a wielkie postacie, które je nosiły – poeta Machado, malarz Antonio López, aktor Banderas – przypominają, że pod pozorem powściągliwości może bić wybitna wrażliwość artystyczna. Antonio obserwuje, rozmyśla i od czasu do czasu zaskakuje nieoczekiwaną głębią.
Jego wyobraźnia pozostaje zakorzeniona, preferując konkretne nad fantastyczne, a jego ambicja jest zdrowa, ale nigdy nie odepchnie nikogo na bok. Ryzyko Antonia polega na tym, że zbyt wygodnie osiada w swojej własnej niezawodności i przejmuje zbyt wiele odpowiedzialności innych ludzi, czysto z poczucia obowiązku. Gdy nauczy się delegować i puszczać, pozostanie dokładnie tym, kim zawsze był: hojnym, lojalnym przyjacielem, który pojawia się, gdy jest potrzebny, tak samo niezawodnym jak święty, którego imię nosi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Antonio podchodzi do romansu z ciężarem starożytnej linii rodowej, a jednak iskra jest gwałtownie i niezaprzeczalnie nowoczesna. Nie flirtuje; uwodzi. Jego uwodzenie jest powolnie płonącym kadzidłem, ciężkim od zapachu historii i obietnicy nieustannego oddania. Przyciągają go dusze, które posiadają głębię, te, które mogą zrównać jego cichą intensywność z własnymi ukrytymi ogniami. Powierzchowność odbija się od niego jak deszcz od kamienia; szuka połączenia, które wydaje się przeznaczone, czegoś godnego „chwały” wbudowanej w jego imię.
W łóżku i w życiu jest zmysłowy, ale kontrolowany, mistrzem długiego spojrzenia i celowego dotyku. Kocha z zaborczą czułością, oferując sanktuarium, w którym jego partnerka czuje się zarówno chroniona, jak i głęboko widziana. Jednak nie bierz jego spokoju za bierność. Łatwo rani go płytkość i emocjonalna niestabilność. Jeśli grasz w gry lub brakuje ci autentyczności, wycofa się z chłodną gracją rzymskiego posągu, zostawiając cię z niczym innym jak echem jego nieobecności. Wymaga prawdy, lojalności i pasji, która płonie tak wiecznie, jak pamięć jego przodków.
Tradycja nadaje mu znaczenie „godny pochwały”. Pochodzi od rzymskiego imienia Antonius, z rodu Antonia, o niepewnym etruskim korzeniu.
13 czerwca, święty Antoni z Padwy, najpopularniejszy święty o tym imieniu. Również 17 stycznia, święty Antoni Opat.
Dzień imienin Antonia obchodzony jest 13 czerwca, ku czci świętego Antoniego z Padwy. Był on portugalskim franciszkaninem, doktorem Kościoła oraz patronem rzeczy zagubionych.
Tak, bardzo stare i bardzo powszechnie używane: było jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii przez cały XX wiek.
Wiele: Toño, Toni, Antón, Antoñito oraz w formie żeńskiej Antonia, Toña lub Toñi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.