Myriam to imię hebrajskie, które, przekazywane przez grekę i łacinę, stało się Marią i rozbrzmiało w całym chrześcijańskim Zachodzie.
15 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Maryja.
Kobieta z Nazaretu z I wieku, w rzymskiej Palestynie. Po śmierci swego Syna wybrała, by pozostać, a nie uciekać; przyjęła do swego życia ucznia Jana i nadal wspierała rodzącą się wspólnotę swoim spokojnym i stałym obecnością.
Co z tego zostaje: Zapamiętujemy z niej zdolność do przejścia przez ogromną stratę bez cofania się w siebie. To lekcja cichej odporności: pozostać obecnym i użytecznym, nawet gdy świat się wali.
Źródło: Nominis
Myriam obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 sierpnia.
Myriam, to Marie przed Marie. To hebrajskie imię należy do starszej siostry Mojżesza, prorokini, która czuwa nad pływającym kołyską swojego brata, a następnie kieruje śpiewem kobiet po przekroczeniu Morza Czerwonego. Wieki później to samo imię, przekazywane przez grekę i łacinę, stanie się Marie i zabłyśnie nad całym chrześcijańskim Zachodem. Zachowanie pisowni Myriam oznacza więc powrót do źródła, z jego orientalnym smakiem i eleganckim „y”.
We Francji Myriam to imię transkulturowe w najwyższym stopniu: jest kochane przez rodziny żydowskie, chrześcijańskie i muzułmańskie (gdzie krzyżuje się z Mariam), co czyni je mostem między tradycjami. Bardzo popularne od lat 70. do lat 90., dziś zachowuje wizerunek słodyczy, spokojnej siły i zakorzenienia. Postrzegane jest jako ciepłe, matczyne, ale nie przestarzałe, jednocześnie klasyczne i lekko egzotyczne.
Myriam idzie naprzód z siłą, która nie hałasuje. Od swojej biblijnej praprzodkini, prorokini, która uratowała brata z wód i wykonała pieśń o wolności, odziedziczyła niezwykłą mieszankę: dyskretną odwagę i intuicję. W Myriam wyczuwa się głębię, zdolność do wyczuwania tego, czego inni nie mówią, a także lojalność na każdą próbę wobec rodziny i bliskich. Jest symboliczną starszą siostrą, tą, która czuwa, która gromadzi, która naprawia więzi.
Jej imię, skrzyżowanie trzech monoteizmów, nadaje jej temperament przewodniczki: lubi pojednywać, rozumieć różnice, utrzymywać dom otwartym. Zamiast być z tego powodu bierną, posiada wielką determinację; gdy ma przekonanie, prowadzi je do końca, z spokojną godnością, która wzbudza szacunek. Muzyczność imienia i obraz tańca oraz bębenka z Wyjścia dodają wrażliwą, niemal artystyczną nutę: wiele Myriam ma silny związek z głosem, emocją, pięknem prostych rzeczy.
Z obowiązku pokolenia „siedemdziesiąt-dziewięć” wyobraża się ją ciepłą, spontaniczną, wierną w przyjaźni przez dekady. Jej wrażliwość może czynić ją wymagającą, nieco drażliwą, gdy dotyka się jej wartości, ale szybko wybaczającym tym, których kocha. Pod pozorem słodyczy kryje się stalowy kręgosłup i poczucie troski, które czynią ją cenną. Jednym słowem: głęboka, kochająca i solidna dusza, która chroni swoich bliskich tak, jak Myriam czuwała nad kołyską.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Myriam, ta „kropla morza” ze Starego Testamentu, nie lubi spokojnych pływów. W miłości jest siłą telluryczną, zmysłową i głęboko opiekuńczą. Jej uwodzicielstwo nie jest kruchą pułapką, lecz naturalnym magnetyzmem, ponieważ jest fundamentalnie „ukochaną”; przyciąga bez przymusu, promieniując zaufaniem, które rozbraja. Szuka połączenia dusz, złączenia, w którym emocja jest tak żywa, jak morze, które nosi w swoim imieniu.
Jednak jej natura wymaga absolutnej wzajemności. Co ją nudzi, to letniość, obojętność lub dusząca posesywność, która zaprzeczałaby jej wewnętrznej wolności. Potrzebuje partnera, który potrafi żeglować z nią, nie po to, by ją ujarzmić, lecz by podzielić z nią nieskończoność. Myriam daje wszystko, ale wymaga, by widziano ją w jej mocy i wrażliwości. Jeśli szukasz powierzchownej namiętności, uciekaj; jeśli dążysz do namiętności zakorzenionej, trwałej i intensywnej, ona jest powitaniem burzą, której oczekiwałeś.
Myriam to imię o hebrajskim pochodzeniu, które za pośrednictwem greki i łaciny przekształciło się w Marię. Choć jego dokładne znaczenie nie jest udokumentowane, jest to klasyczna wariacja o głębokich biblijnych korzeniach.
Imieniny Myriam obchodzone są 15 sierpnia, dzień poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Ta postać jest matką Jezusa Chrystusa.
Zarejestrowano 5118 urodzeń, osiągając szczyt w 1985 roku. Dziś jest to imię rozpoznawalne, ale mniej powszechne niż jego tradycyjne warianty.
Myriam to najczęstsza forma w języku hiszpańskim, wywodząca się bezpośrednio z łaciny i greki. Nie ma zbyt rozpowszechnionych zdrobnień, choć czasem fonetycznie kojarzy się z Marią.
Wymawia się go zazwyczaj jako „miriam”, z akcentem na pierwszej „i”. Jest to imię łatwe do wymówienia w języku hiszpańskim, podobne do jego najbardziej znanej formy, María.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.