Hebrajskie imię Myriam, przekazane przez grekę i łacinę, stanie się Marią.
15 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Maria z Nazaretu.
Kobieta z I wieku, żyjąca w Nazarecie, a następnie w Jerozolimie. Po śmierci swego syna wybrała pozostanie blisko wspólnoty, przyjmując opiekę apostoła Jana, zamiast uciekać w ciszę lub ucieczkę.
Co z tego zostaje: Można przejść przez ogromną stratę, nie znikając, wybierając obecność zamiast izolacji. To forma odporności, która nie zależy od wiary, lecz od odwagi, by nadal istnieć z innymi.
Źródło: Nominis
Myriam obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 sierpnia.
Myriam to Maria, zanim stała się Marią. To hebrajskie imię należy do starszej siostry Mojżesza, prorokini, która czuwała nad pływającą kołyską swojego młodszego brata, a następnie poprowadziła śpiew kobiet po przejściu przez Morze Czerwone. Wieki później to samo imię, przekazywane przez grekę i łacinę, stanie się Marią i rozprzestrzeni się po całym chrześcijańskim Zachodzie. Zachowanie pisowni Myriam jest więc powrotem do źródła, z jego orientalnym smakiem i eleganckim „y”.
We Francji Myriam jest imieniem transkulturowym w najwyższym stopniu: jest cenione przez rodziny żydowskie, chrześcijańskie i muzułmańskie (gdzie krzyżuje się z Mariam), co czyni z niego most między tradycjami. Bardzo popularne od lat 70. do lat 90., dziś utrzymuje wizerunek słodyczy, spokojnej siły i zakorzenienia. Jest postrzegane jako ciepłe, macierzyńskie, ale nie staroświeckie, jednocześnie klasyczne i lekko egzotyczne.
Myriam idzie naprzód z siłą, która nie wydaje żadnego hałasu. Od swojej biblijnej przodkini, prorokini, która ratuje swego młodszego brata z wód i odśpiewuje pieśń o wolności, dziedziczy rzadką mieszankę: dyskretną odwagę i intuicję. W Myriam czuje się pewną głębię, zdolność dostrzegania tego, czego inni nie mówią, połączoną z bezwarunkową lojalnością wobec rodziny i bliskich. Jest symboliczną starszą siostrą, tą, która czuwa, która gromadzi, która naprawia więzi.
Jej imię, skrzyżowanie trzech monoteizmów, nadaje jej temperament przewodniczki: lubi pojednywać, rozumieć różnice, trzymać dom otwartym. Daleko jej do bycia niewidoczną dzięki temu; posiada piękną determinację; gdy ma przekonanie, prowadzi je do końca, ze spokojną godnością, która budzi szacunek. Muzykalność imienia oraz obraz tańca i bębnów z Wyjścia dodają jej wrażliwej, niemal artystycznej nuty: wiele Myriam ma silny związek z głosem, z emocją, z pięknem prostych rzeczy.
Z racji pokolenia „siedemdziesiąt dziewięć” wyobrażamy ją sobie ciepłą, spontaniczną, wierną w przyjaźni przez dziesięciolecia. Jej wrażliwość może czynić ją wymagającą, nieco drażliwą, gdy dotyka się jej wartości, ale szybko wybacza tym, których kocha. Pod pozorem słodyczy istnieje stalowy kręgosłup i poczucie opieki, które czynią ją bezcenną. W jednym słowie: głęboka, kochająca i solidna dusza, która chroni swoich tak, jak Myriam czuwała nad kołyską.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Myriam, ta „kropla morza” wywodząca się ze Starego Testamentu, nie lubi spokojnych pływów. W miłości jest siłą telluryczną, zmysłową i głęboko ochronną. Jej uwodzicielstwo nie jest kruchą pułapką, lecz naturalnym magnetyzmem, ponieważ jest fundamentalnie „ukochaną”; przyciąga, nie wymuszając, promieniując zaufaniem, które rozbraja. Szuka połączenia dusz, złączenia, w którym emocja jest tak żywa, jak morze, którego nosi imię.
Jednak jej natura wymaga absolutnej wzajemności. Co ją męczy, to letniość, obojętność lub dusząca posesywność, która zaprzeczałaby jej wewnętrznej wolności. Potrzebuje partnera zdolnego żeglować z nią, nie po to, by ją ujarzmić, lecz by podzielić nieskończoność. Myriam daje wszystko, ale wymaga, by widziano ją w jej sile i w jej kruchości. Jeśli szukasz powierzchownej namiętności, uciekaj; jeśli dążysz do namiętności zakorzenionej, trwałej i intensywnej, ona jest upragnioną burzą, na którą czekałeś.
To właśnie oryginalna hebrajska forma (Miryam) dała początek imieniu Maria; pierwszą postacią, która je nosiła, była siostra Mojżesza.
Znaczenie jest przedmiotem sporu: „ukochana”, „pani” lub „kropla morza”, w zależności od interpretacji hebrajskiego.
15 sierpnia, w dniu Wniebowzięcia, ponieważ Myriam jest pierwotną formą imienia Maria.
To to samo imię: Maria jest po prostu grecką, a następnie łacińską wersją hebrajskiego Myriam.
Jest obecna w trzech monoteizmach, co czyni ją imieniem transkulturowym, a nie wyłącznym dla jednej religii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.