Znaczenie: złoty, ze złota.
Od łacińskiego nazwiska rodowego Aurelius, wywodzącego się od aurum („złoto”), które oznaczało rzymski ród Aureliów i znaczy „złocisty” lub „błyszczący jak złoto”.
27 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Aurel z Kordoby.
Hiszpańsko-arabski chrześcijanin z IX wieku, żyjący w emiracie Kordoby. Odmówił poddania się prześladowaniom religijnym ze strony władzy sprawującej, wybierając śmierć zamiast porzucenia swoich przekonań, u boku swojej żony Natalii.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że uczciwość czasem wymaga poniesienia wysokiej ceny. Odmowa ugięcia się przed niesprawiedliwością jest aktem odwagi, który przenika przez epoki.
Aurelio obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 27 lipca.
Aurelio to imię rzymskiego pochodzenia, sięgające korzeniami rodu Aurelia, jednej z patrycjuszowskich rodzin starożytnego Rzymu, oraz łacińskiego terminu aurum, „złoto”. Stąd jego jasne znaczenie, „złocisty” lub „złoty”, które czyni je krewnym całej konstelacji imion słonecznych. Cesarz-filozof Marek Aureliusz przyczynił się do nadania mu prestiżu, ale w kalendarzu świętych hiszpańskich jest ono utrwalone głównie przez świętego Aurelio z Kordoby, męczennika mozarabskiego IX wieku.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Aurelio przeżywał swój szczyt popularności między końcem XIX a połową XX wieku, kiedy to brzmiało dystyngowanie i wykształconie. Dziś postrzegane jest jako imię klasyczne, nieco vintage, z tym urokiem minionych epok imion, które przypominają o dziadkach i które zaczynają odzyskiwać popularność dzięki szlachetnej brzmieniu. Jego sekwencja trzech otwartych samogłosek nadaje mu ciepłą i okrągłą muzykalność.
Imię niesie ze sobą obraz osoby wyrafinowanej, kordialnej i o pewnej głębi intelektualnej, dziedzictwo mieszane stoickiego cesarza i kordobyńskiego męczennika. Jest to wybór o długiej tradycji, rozpoznawalny w całej kulturze łacińskiej i z nieomylnym śródziemnomorskim charakterem.
Aurelio wydaje się przenosić złoto swojego imienia w temperament: w nim jest ciepło, które promieniuje, naturalna gościnność, która sprawia, że ludzie w jego otoczeniu czują się swobodnie. Jego dyplomacja jest godna uwagi; potrafi łagodzić spory i znaleźć właściwe słowa, być może jako dziedzictwo podwójnej patronacji między stoickim cesarzem Markiem Aureliuszem a spokojnym męczennikiem z Kordoby. Nie jest osobą, która szuka rozgłosu: woli elegancję wyważonego gestu niż efektowne zaskoczenie.
Z łacińskiego korzenia aurum i klasycznego charakteru imienia czerpie wyrafinowany smak, silną wrażliwość estetyczną i pewne skłonności intelektualne. Jest przyciągany przez rozmowy o treści, książki i sztukę, a posiada tę refleksyjną spokojność osoby, która rozmyśla nad myślami, zanim je wyrazi. Jego wyobraźnia i idealizm są wyraźne: myśli na dużą skalę, o ostatecznym sensie rzeczy, czasem kosztem zanurzenia się w abstrakcje, podczas gdy życie praktyczne domaga się uwagi.
Na płaszczyźnie emocjonalnej jest lojalny i stabilny, przyjacielem na zawsze, z tych, którzy dobrze starzeją się w przyjaźni. Jego ambicja istnieje, ale jest dyskretna, bardziej skierowana na robienie rzeczy z głębią i dobrym smakiem niż na gromadzenie uznań. Nie potrzebuje być w centrum uwagi; wystarcza mu szacunek bliskich. Odwrotną stroną tego stoicyzmu jest pewna tendencja do trzymania spraw dla siebie, pewna wstydliwość, która może być odczytywana jako dystans. Ale kiedy się otwiera, ujawnia się jako człowiek hojny, wykształcony i o wytwornych manierach, z tym urokiem z dawnych czasów osoby, która z dumą nosi imię dziadka i sprawia, że ono ponownie brzmi jak złoto.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Aurelio emanuje złocistą, magnetyczną i nieubłaganą pasję. Jak złoto, jego miłość jest cenna, ciepła i ciężka – ciężarem, który niesie z dumą. W uwodzeniu nie szuka ulotności brązu, lecz czystości więzi, która wytrzyma zużycie czasu. Jest kochankiem, który daje światło, owijając partnerkę w olśniewający uścisk, niemal oślepiający swoją intensywnością. Jednak to samo światło może stać się duszące: Aurelio boi się matowienia, szarej nudy, która przyciemnia początkowy blask. Szybko nudzi się duszami pozbawionymi refleksów, relacjami, które nie lśnią. Szuka duszy, która potrafi oddać to samo światło, ognia, który nie gaśnie. Nie kocha lekko, lecz z gęstością szlachetnego metalu: wiernie, stałe, czasem posesywnie, ponieważ wierzy, że to, co prawdziwe, nie może być ukryte. Jego pocałunek smakuje miodem i starożytną historią, słodki smak, który pozostawia język w złocistym odcieniu na dni. Kocha, by posiadać esencję, nie tylko formę.
Oznacza „złoty” lub „złocisty”, od łacińskiego aurum. Pochodzi od rzymskiego nazwiska rodowego Aurelius, z rodu Aurelia.
27 lipca obchodzone jest wspomnienie świętego Aurelio z Kordoby, męczennika mozarabskiego. Istnieją inni święci o tym samym imieniu, upamiętniani w różnych terminach.
Podzielają to samo rzymskie imię. Cesarz Marek Aureliusz, autor „Rozmów z samym sobą”, przyczynił się do sławy i prestiżu tego imienia.
To klasyczne imię. Było bardzo popularne od końca XIX do połowy XX wieku, dziś funkcjonuje jako imię w stylu vintage, które zaczyna odzyskiwać swój urok.
Aurelia, również o rzymskim rodowodzie i o tym samym złotym znaczeniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.