Znaczenie: złoty, ze złota.
Od łacińskiego nazwiska rodowego Aurelius, wywodzącego się od aurum ('złoto'), które oznaczało rzymski ród Aurelia i znaczy 'złoty' lub 'błyszczący jak złoto'.
27 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Aurel z Kordoby. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpańsko-arabski chrześcijanin z IX wieku, żyjący w emiracie Kordoby. Odmówił poddania się prześladowaniom religijnym ze strony władzy sprawującej, wybierając śmierć zamiast porzucenia swoich przekonań, u boku swojej żony Natalii.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że uczciwość czasem wymaga poniesienia wysokiej ceny. Odmowa ugięcia się przed niesprawiedliwością jest aktem odwagi, który przenika przez epoki.
Źródło: Wikidata
Aurelio obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 27 lipca.
Aurelio to imię rzymskiego pochodzenia, zakorzenione w gens Aurelia, jednej z patrycjuszowskich rodzin starożytnego Rzymu, oraz w łacińskim terminie aurum, „złoto”. Stąd jego świetliste znaczenie, „złoty” lub „złocisty”, które łączy je z całą konstelacją słonecznych imion. Filozof-imperator Marek Aureliusz nadał imieniu prestiż, ale w hiszpańskim kalendarzu świętych utrwalił je przede wszystkim święty Aurelio z Kordoby, męczennik mozarabski z IX wieku.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Aurelio przeżywał swój rozkwit między końcem XIX a połową XX wieku, kiedy brzmiało wytwornie i kulturalnie. Dziś odbiera się je jako klasyczne, nieco retro imię, z tym urokiem w stylu vintage, typowym dla imion, które przywodzą na myśl dziadków i zaczynają odzyskiwać popularność ze względu na swój szlachetny dźwięk. Łańcuch trzech otwartych samogłosek nadaje mu ciepłą, zaokrągloną muzykalność.
Imię niesie ze sobą wizerunek osoby wyrafinowanej i ciepłej, z pewnym intelektualnym podtekstem, połączenia odziedziczonego od stoickiego cesarza i kordobańskiego męczennika. Jest to imię o prawdziwym rodowodzie, rozpoznawalne w całej kulturze łacińskiej, z niewątpliwie śródziemnomorskim charakterem.
Aurelio wydaje się nosić w swoim temperamencie złoto swojego imienia: emanuje z niego świetlista ciepłość, naturalna serdeczność, która sprawia, że ludzie czują się w jego towarzystwie swobodnie. Wyróżnia go dyplomacja — wie, jak wygładzać tarcia i znaleźć trafne słowo, co być może jest dziedzictwem jego podwójnego patronatu: stoickiego cesarza Marka Aureliusza i spokojnego męczennika z Cordoby. Nie jest zwolennikiem głośnych gestów: woli elegancję wyważonego dotyku niż wielki efekt.
Z łacińskiego rdzenia aurum i klasycznego charakteru imienia wywodzi się wyrafinowany gust, podwyższona wrażliwość estetyczna oraz pewna skłonność intelektualna. Przyciągają go rozmowy o treści, książki i sztuka, a posiada tę refleksyjną cechę osoby, która przemyśla idee, zanim je wypowie. Jego wyobraźnia i idealizm są silne, co pasuje do liczby dziewięć, która mu towarzyszy: myśli wielkimi kategoriami, o ostatecznym znaczeniu rzeczy, czasem kosztem zatracania się w abstrakcjach, gdy życie praktyczne wymaga uwagi.
Emocjonalnie jest lojalny i stabilny, to rodzaj starego przyjaciela, którego więź pogłębia się z wiekiem. Jego ambicja istnieje, ale pozostaje dyskretna, skierowana bardziej na robienie rzeczy z głębią i dobrym smakiem niż na zbieranie uznania. Nie potrzebuje być w centrum uwagi; szacunek ludzi mu bliskich jest wystarczający. Drugą stroną tego stoicyzmu jest skłonność do trzymania wszystkiego dla siebie, rezerwa, która może być odbierana jako dystans. Ale gdy się otworzy, pojawia się hojny, kulturalny mężczyzna o wykwintnym obyciu — noszący z dumą imię dziadka i sprawiający, że ono znów lśni jak złoto.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Aurelio nie flirtuje; on pozłaca. Jego miłość nie jest iskrą, lecz powolnym, ciężkim wlewem płynnego złota – ciepłym, niepodważalnym i całkowicie pochłaniającym. Zmysłowo oddziałuje przez samą obecność, przez promienny ciężar, który przyciąga Cię na jego orbitę z cichą, metaliczną pewnością. Pociąga go autentyczność, te rzadkie dusze, które mają w sobie wewnętrzny blask, „złotą” prawdę odbijającą pochodzenie jego imienia. Ma w pogardzie tanie, zmatowiałe, puste gesty współczesnego randkowania. Dla Aurelio romans jest alchemią. Szuka partnera, który wytrzyma żar jego intensywności, nie topiąc się. Jest lojalny aż do przesady, wiążąc się na stałe, jak cenny metal. Jednak uważaj: jego miłość jest posesywna, ciężka i nieugięta. Nie oferuje przemijającej namiętności; oferuje dziedzictwo blasku. Jeśli potrafisz znieść ciężar jego oddania, jeśli potrafisz odbijać jego światło, nie oślepiając się nim, sprawi, że będziesz czuć się jak królowa. Ale jeśli jesteś matowa, jeśli brakuje Ci tego wrodzonego, promiennego rdzenia, odrzuci Cię z zimną, złotą obojętnością. Kocha jak złoto: wieczne, cenne i zimne w dotyku, chyba że rozgrzeje je prawdziwy ogień.
Oznacza „złoty” lub „ze złota”, od łacińskiego aurum. Pochodzi od rzymskiego nazwiska Aurelius, z rodu Aurelia.
27 lipca przypada święto św. Aurelio z Kordoby, męczennika mozarabskiego. Inni święci o tym samym imieniu są czczeni w innych dniach.
Mają to samo rzymskie imię. Cesarz Marek Aureliusz, autor „Rozmyślań”, pomógł nadać temu imieniu sławę i prestiż.
To klasyka. Szeroko używane od końca XIX wieku do połowy XX wieku, dziś przetrwało jako retro imię, które zaczyna odzyskiwać swój urok.
Aurelia, również pochodzenia rzymskiego i o znaczeniu „złota”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.