Znaczenie: szczęśliwy lub błogosławiony przez bogów.
Pochodzi od łacińskiego Faustus, od którego Faustino jest zdrobniałą formą.
15 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Faustyn z Brescii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Męczennik chrześcijański z II wieku, pochodzący z Brescii we Włoszech. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu rzymskiego prześladowania, wybierając śmierć zamiast poddania się. Zmarł, zachowując nienaruszoną godność.
Co z tego zostaje: Pouczy nas tu, że stawianie oporu władzy nie oznacza szukania konfrontacji, lecz odmowy zdrady tego, co uważamy za sprawiedliwe. Ta kosztowna uczciwość pozostaje wzorem obywatelskiego i moralnego męstwa.
Źródło: Wikidata
Faustino obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 lutego.
Faustino to imię promienne od samego źródła: wywodzi się z łacińskiego Faustus, oznaczającego „szczęśliwy” lub „upodobały się mu bogowie”, od którego Faustino jest czułą formą zdrobniałą. Rzymianie używali go jako wróżby dobrej gwiazdy, a stąd przeniknęło do kalendarza świętych. Jego patronem jest św. Faustino z Brescii, męczennik z pierwszych wieków, czczony wraz ze swoim bratem św. Jowitą; obaj są patronami włoskiego miasta Brescia.
W Hiszpanii Faustino ma szczególne zakorzenienie na północy i nieodmiennie kojarzy się z dobrym winem: winnica riojańska Faustino rozsławiła to imię na całym świecie. Jest to imię tradycyjne, ludowe i przywodzące na myśl ujmującego dziadka, z tą sympatyczną i serdeczną brzmiennością, która budzi natychmiastową sympatię. W Ameryce Łacińskiej również pozostawiło ślad w muzyce i sporcie.
Dziś jest to imię rzadko spotykane, o uroku vintage, przywołujące bliskość, dobry humor i tę „dobrą wróżbę”, która jest wpisana w jego etymologię. Kto je wybiera, stawia na ciepły klasyk i łatwy uśmiech.
Faustino przychodzi na świat z niewymagającą pozazdroszczenia etykietą przyklejoną do imienia: oznacza ono „szczęśliwy”, a ciekawym jest, że zwykle emanuje dokładnie tym – kordialną witalnością, która sprawia, że w jego towarzystwie czuje się, iż sprawy pójdą dobrze. Jest to osoba ciepła, towarzyska, o łatwym i zaraźliwym humorze, ten sympatyczny typ, który łamie lód na każdym spotkaniu i którego wszyscy w końcu polubią. Jego energia jest wysoka i promieniuje dobrą gwiazdą, która jest zaraźliwa.
Za uśmiechem kryje się głęboko rodzinny i opiekuńczy rdzeń, bardzo w linii liczby 6: Faustino dba o swoich bliskich, pełni rolę gospodarza, pamięta o urodzinach i zawsze ma otwarte drzwi oraz zastawiony stół. Jego lojalność jest absolutna i bez udawania; dla niego dane słowo ma znaczenie, a intrygi i pozy go nie interesują. Ta uczciwa prostota, o ludzkich korzeniach, jest jednym z jego największych uroków.
Nie jest szczególnie ambitny w sferze materialnej: zależy mu bardziej na dobrym życiu, wspólnie dzielonym jedzeniu, długich rozmowach i dobrym winie (obowiązkowe spojrzenie z zazdrością na piwniczkę, która nosi jego imię) niż na liczbach czy stanowiskach. Wolniej czerpać radość niż konkurować, a jego stabilność emocjonalna czyni go wiarygodnym i spokojnym towarzyszem.
Jego wrażliwość przejawia się w codziennej hojności bardziej niż w wielkich przemówieniach, a jego naturalna dyplomacja oszczędza mu wielu konfliktów: Faustino rozbraja napięcia żartem w odpowiednim momencie. Może grzeszyć konformizmem lub zbyt dużą beztroską, ale rzadko egoizmem. Jest w skrócie typem szczęścia i dobrego serca, z tych, którzy rozjaśniają egzystencję swoim prostym obecnością i codziennie czynią cześć „szczęśliwemu”, który noszą w imieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Faustino, przeniknięty tym łacińskim korzeniem favere, nie szuka miłości z potrzeby, lecz z rezonansu. W łóżku jego uwodzenie jest aktem naturalnej łaski, niemal przywilejem nadanym przez sam los. Nie goni z rozpaczą; pozwala się przyciągać, z tą spokojną elegancją kogoś, kto wie, że fortuna do niego uśmiecha się. Jego zmysłowość jest ciepła, otulająca, zdolna sprawić, by jego partner czuł się jedynym istotą obdarowaną przez wszechświat. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice. Co naprawdę go męczy, to wyliczona obojętność lub cicha niewdzięczność. Faustino potrzebuje żywej wzajemności, tej początkowej iskrzy, która potwierdza, że szczęście jest po jego stronie. Jeśli ogień zgaśnie z braku autentycznej namiętności, wycofa się z godnością, bez dramatyzmu, zostawiając jedynie wspomnienie spotkania, które, choć krótkie, zostało naznaczone szczęściem. Dla niego kochać to świętować szczęśliwe zbiegnięcie dwóch przeznaczeń, a jeśli fortuna się odwróci, to on jako pierwszy wstaje od stołu.
Oznacza „szczęśliwy” lub „obdarowany przez los”. Jest zdrobniałą formą łacińskiego Faustus.
Z łacińskiego Faustinus, od rdzenia „favere” (sprzyjać). Dotarło do hiszpańskiego za pośrednictwem kalendarza świętych.
15 lutego, w dniu świętego Faustino z Brescii, obchodzonego wspólnie ze świętym Jowitą.
Współdzieli łacińskie imię Faustus, ale postać Fausta to odrębny bohater literacki; samo imię oznacza „szczęśliwy”.
Jest rzadko spotykane i ma tradycyjny, ujmujący charakter, z korzeniami w północnej Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.