Znaczenie: szczęśliwy lub ulubieniec bogów.
Wywodzi się z łacińskiego Faustus, od którego Faustino jest czułą zdrobniałą formą.
15 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Faustyn z Brescii.
Męczennik chrześcijański z II wieku, pochodzący z Brescii we Włoszech. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu rzymskiego prześladowania, wybierając śmierć zamiast poddania się. Zmarł, zachowując nienaruszoną godność.
Co z tego zostaje: Pouczy nas tu, że stawianie oporu władzy nie oznacza szukania konfrontacji, lecz odmowy zdrady tego, co uważamy za sprawiedliwe. Ta kosztowna uczciwość pozostaje wzorem obywatelskiego i moralnego męstwa.
Faustino obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 lutego.
Faustino to imię jasne ze względu na swoje korzenie: wywodzi się od łacińskiego Faustus, oznaczającego „szczęśliwy” lub „oblubiony przez bogów”, od czego Faustino jest czułą formą zdrobniałą. Rzymianie używali go jako wróżby dobrego losu, a stąd przeniknęło do kalendarza liturgicznego chrześcijańskiego. Jego odniesieniem jest św. Faustino z Brescii, męczennik z pierwszych stuleci, czczony wraz ze swoim bratem św. Jovitą, obaj będący patronami włoskiego miasta Brescia.
W Hiszpanii Faustino ma szczególne korzenie na północy i nieuchronnie brzmi jak dobre wino: winiarnia Rioja Faustino rozsławiła to imię na całym świecie. Jest to imię tradycyjne, ludowe i przypominające ciepłego dziadka, z tym wesołym i przyjaznym dźwiękiem, który budzi natychmiastową sympatię. W Ameryce Łacińskiej pozostawił również ślad w muzyce i piłce nożnej.
Dziś jest to imię rzadkie, o uroku vintage, przywołujące bliskość, dobry nastrój i to „dobrego losu” wyryte w jego etymologii. Kto je wybiera, stawia na ciepły klasyk z łatwym uśmiechem.
Faustino przychodzi na świat z zazdroszczoną etykietą przyklejoną do imienia: oznacza ono „szczęśliwy”, a ciekawym jest to, że często emanuje dokładnie tym – kordialną witalnością, która sprawia, że w jego obecności czujemy, iż wszystko pójdzie dobrze. Jest osobą ciepłą i towarzyską, o łatwym i zaraźliwym nastroju; to ten typ wesołego człowieka, który łamie lody na każdym spotkaniu i do którego wszyscy w końcu zaczynają pać. Jego energia jest wysoka i emanuje zaraźliwą dobrą gwiazdą.
Za uśmiechem kryje się głęboko rodzinne i opiekuńcze tło, bardzo zgodne z liczbą 6: Faustino dba o swoich bliskich, gościnnie przyjmuje innych, pamięta urodziny i zawsze ma otwarte drzwi oraz zastawiony stół. Jego lojalność jest stała i bezwarunkowa; dla niego dane słowo ma znaczenie, a nie szuka on komplikacji ani spektakularności. Ta uczciwa prostota, zakorzeniona w ludowości, jest jednym z jego wielkich atutów.
Nie jest szczególnie ambitny w sensie materialnym: najważniejsze dla niego to dobre życie, wspólnie spożywaną żywność, długie pogaduchy i dobre wino (obowiązkowy hołd dla piwnicy, która nosi jego imię), a nie liczby czy stanowiska. Wolniej czerpać radość niż konkurować, a jego stabilność emocjonalna czyni go wiarygodnym i spokojnym towarzyszem.
Jego wrażliwość przejawia się w codziennej hojności, a nie w wielkich przemówieniach, a jego naturalna dyplomacja pozwala uniknąć wielu konfliktów: Faustino rozładowuje napięcia trafnym żartem. Można go oskarżyć o konformizm lub zbyt dużą swobodę, ale rzadko o egoizm. W skrócie, jest osobą szczęśliwą i o dobrym sercu, jednym z tych, którzy swoim obecnością rozświetlają życie i codziennie honorują „szczęście”, które noszą w imieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Faustino, w samym sercu namiętności, wciela w sobie żyjącą szczęśliwość. Jego esencja „fausta” nie jest jedynie pomyślną wróżbą, lecz magnetyczną obecnością, która przyciąga innych naturalnym, niemal boskim ciężarem. Kocha z intensywnością, która dotyka sfery sacrum, szukając związków skazanych na trwanie, błogosławionych przez pomyślny los. Seduacja nie jest dla niego sztuka manipulacji, lecz rozszerzenie jego wewnętrznego światła; uśmiech, spojrzenie, gest, które emanują pewnością siebie i dobrobytem. Jest przyciągany przez autentyczność i witalność, przez te dusze, które odbijają to samo promienne światło, które on sam promieniuje. Jednak jego natura czyni go nietolerującym wobec negatywności i duchowego wyczerpania; przeciętność i strach przed nieznanym instynktownie go odpychają. Szuka partnerów, którzy potrafią tańczyć z życiem, którzy przyjmują jego pomyślne prądy z wdzięcznością i namiętnością. Dla Faustina miłość jest aktem tworzenia, aktem wiary w wspólną, świetlistą przyszłość, w której każdy pocałunek jest talizmanem, a każde przytulenie przymierzem wiecznego szczęścia.
Oznacza „szczęśliwy” lub „sprzyjany przez los”. Jest zdrobniałą formą łacińskiego imienia Faustus.
Z łacińskiego Faustinus, od rdzenia „favere” (sprzyjać). Wszedł do języka hiszpańskiego przez kalendarz liturgiczny.
15 lutego, dzień świętego Faustina z Brescii, obchodzony razem ze świętym Jowitą.
Współdzieli łacińskie imię Faustus, ale mit o Faucie to odrębna postać literacka; samo imię oznacza „szczęśliwy”.
Jest rzadki i ma tradycyjną, ciepłą atmosferę, z korzeniami w północnej Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.