Znaczenie: szczęśliwy lub błogosławiony przez bogów.
Pochodzi od łacińskiego Faustus, oznaczającego „szczęśliwy” lub „łaskawy u bogów”, z którego Faustino jest czułą formą zdrobniałą.
15 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Faustyn z Brescii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Męczennik chrześcijański z II wieku, pochodzący z Brescii we Włoszech. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu rzymskiego prześladowania, wybierając śmierć zamiast poddania się. Zmarł, zachowując nienaruszoną godność.
Co z tego zostaje: Pouczy nas tu, że stawianie oporu władzy nie oznacza szukania konfrontacji, lecz odmowy zdrady tego, co uważamy za sprawiedliwe. Ta kosztowna uczciwość pozostaje wzorem obywatelskiego i moralnego męstwa.
Źródło: Wikidata
Faustino obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 lutego.
Faustino to imię pełne blasku od swoich korzeni: wywodzi się z łacińskiego Faustus, oznaczającego „szczęśliwy” lub „obdarowany przez bogów”, od którego Faustino jest czułą formą zdrobniałą. Rzymianie używali go jako znaku dobrej wróżby, a stąd trafiło do chrześcijańskiego kalendarza liturgicznego. Jego odniesieniem jest święty Faustino z Brescii, męczennik wczesnych wieków, czczony wraz ze swoim bratem świętym Jowitą, obaj patronowie włoskiego miasta Brescia.
W Hiszpanii Faustino ma szczególne korzenie na północy i nieuchronnie kojarzy się z dobrym winem: winiarnia Rioja Faustino rozsławiła to imię na całym świecie. Jest to imię tradycyjne, ludowe i ciepłego dziadka, z tym radosnym i przyjaznym brzmieniem, które budzi natychmiastową sympatię. W Ameryce Łacińskiej również pozostawiło ślad w muzyce i sporcie.
Dziś jest to rzadkie imię o staroświeckim uroku, przywołujące bliskość, dobry humor i tę „dobrą wróżbę” wyrytą w jego etymologii. Ci, którzy je wybierają, stawiają na ciepły klasyk z łatwym uśmiechem.
Faustino przychodzi na świat z zazdroszczoną etykietą przymocowaną do jego imienia: oznacza ono „szczęśliwy” i ciekawie często emanuje właśnie tym – serdeczną witalnością, która sprawia, że czujemy, że wszystko pójdzie dobrze, gdy on jest w pobliżu. Jest ciepłą, towarzyską osobą z łatwym i zaraźliwym humorem, tego rodzaju wesołą osobą, która łamie lody na każdym spotkaniu i którą wszyscy ostatecznie polubią. Jego energia jest wysoka i emanuje dobrą gwiazdą, która jest zaraźliwa.
Za uśmiechem kryje się głęboko rodzinne i opiekuńcze tło, bardzo zgodne z liczbą 6: Faustino dba o swoich ludzi, staje się gospodarzem, pamięta urodziny i zawsze ma otwarte drzwi i nakryty stół. Jego lojalność jest mocna i bez zastrzeżeń; dane słowo ma dla niego wagę, a on nie lubi komplikacji ani popisywania się. Ta uczciwa prostota, zakorzeniona w ludziach, jest jednym z jego wielkich uroków.
Nie jest szczególnie ambitny w kwestiach materialnych: ważniejsze dla niego jest dobre życie, wspólne jedzenie, długie rozmowy i dobre wino (obowiązkowy ukłon w stronę winnicy, która nosi jego imię) niż liczby czy stanowiska. Woli cieszyć się życiem niż konkurować, a jego stabilność emocjonalna czyni go wiarygodnym i spokojnym towarzyszem.
Jego wrażliwość przejawia się w codziennej hojności, a nie w wielkich przemówieniach, a jego naturalna dyplomacja unika wielu konfliktów: Faustino rozładowuje napięcia dzięki trafnemu żartowi. Może być oskarżony o konformizm lub zbyt dużą swobodę, ale rzadko o egoizm. Krótko mówiąc, jest osobą szczęścia i dobrego serca, jedną z tych, które rozjaśniają egzystencję samą swoją obecnością i honorują, dzień po dniu, „szczęśliwego”, który noszą jako imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Faustino nie zaleca się; on zdobywa. Z imieniem, które szepta o boskiej przychylności, nosi magnetyczną arogancję mężczyzny, który wierzy, że wszechświat mu coś winien. W sypialni jest mniej kochankiem, a bardziej drapieżnikiem bawiącym się swoim łupem, delektującym się powolnym, nieuchronnym załamaniem oporu. Zaczarowuje z bezwysiłkową gracją kogoś, kto nigdy nie zaznał prawdziwej odmowy, zamieniając każde spojrzenie w transakcję, a każdy dotyk w roszczenie. Pragnie intensywności nie dla niej samej, lecz ponieważ postrzega namiętność jako ostateczny dowód na własną atrakcyjność. Jednak jego śmiertelną wadą jest nuda. W momencie, gdy gonitwa się kończy, ekscytacja wyparowuje, pozostawiając go zimnym i obojętnym. Nie jest stworzony do spokojnej domowości długotrwałego oddania; więdnie w stabilności, dusząc się pod ciężarem rutyny. Faustino potrzebuje wyzwania, tajemnicy do rozwikłania, serca do złamania i odbudowania. Kocha dreszcz zdobywania, upajający stan bycia wybranym. Ale gdy szczęście się wyczerpie, a raczej gdy nowość zblednie, znika, pozostawiając po sobie tylko echo swoich obietnic i pustą ciszę gry, w której już nie chce grać. Jest przemijającą burzą, piękną i niszczycielską, skazaną na pozostawienie śladu zniszczeń za sobą.
Oznacza „szczęśliwy” lub „obdarzony łaską losu”. Jest zdrobniałą formą łacińskiego imienia Faustus.
Pochodzi z łacińskiego Faustinus, od rdzenia „favere” (sprzyjać). Weszło do języka hiszpańskiego przez kalendarz liturgiczny.
15 lutego, dzień świętego Faustino z Brescii, obchodzony wspólnie ze świętym Jowitą.
Dzieli łaciński źródłosłów Faustus, ale mit o Fauście to odrębna postać literacka; samo imię oznacza „szczęśliwy”.
Jest rzadkie i ma tradycyjny, ciepły charakter, z korzeniami w północnej Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.